Lennox Berkeley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lennox Randal Francis Berkeley (12 maja 1903 w Oksfordzie - 26 grudnia 1989 w Charles Hospital w Londynie), brytyjski kompozytor, jedyny syn kapitana Hastingsa Berkeley'a i Aline Harris.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Zainteresowanie muzyką okazywał od najmłodszych lat. Wykształcenie odebrał w Gresham's School, St. George's School (podczas nauki w tej szkole, w 1920 r., dał swój pierwszy publiczny koncert na fortepianie) oraz w Merton College w Oksfordzie. W 1926 r. przerwał naukę na uczelni i rok później udał się do Francji razem z Nadią Boulanger. To prawdopodobnie pod jej wpływem Berkeley przeszedł w 1928 r. na katolicyzm. Berkeley podziwiał muzykę Ravela, z którym się zaprzyjaźnił. Podziwiał również Mozarta, Chopina i Strawinskiego.

Wielki wpływ na Berkeley’a wywarła osobista i zawodowa znajomość z Benjaminem Brittenem, którego poznał podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej w Barcelonie w 1936 r. Britten był o 10 lat młodszy od Berkeley'a, ale muzyka obydwu była uderzająco podobna. Napisali razem m.in. suitę Mont Juic, na podstawie melodii, które usłyszeli w Barcelonie, i przez wiele lat nie wiadomo było który z kompozytorów napisał poszczególne części.

Po wybuchu II wojny światowej rozpoczął pracę w radiu BBC. W 1946 r. został profesorem w Królewskiej Akademii Muzycznej. Był nim do 1968 r. Jego podopiecznymi byli m.in. Richard Rodney Bennett, David Bedford i John Tavener W 1957 r. został komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego. W 1974 r. otrzymał szlachectwo za zasługi dla muzyki z rąk królowej Elżbiety. W latach 1977-1983 przewodniczył Cheltenham Festival. W 1979 r. został prezesem Brytyjskiego Towarzystwa Muzycznego.

Przejście na katolicyzm spowodowało, że w jego twórczości często pojawiały się motywy religijne. Pod koniec życia stał się zwolennikiem serializmu, w związku z czym jego muzyka stała się cięższa i mroczniejsza. W 1985 r. zmuszony został zaprzestać komponowania z powodu postępującej choroby Alzheimera. Pod koniec życia trafił do Charles Hospital w Londynie. Opiekujące się nim pielęgniarki nie znały jego tożsamości, ale domyślały się, że to ktoś ważny, z powodu odwiedzania go przez wysoko postawionych gości. Zmarł w szpitalu w 1989 r.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

W 1946 r. poślubił Elizabeth Fredę Bernstein, córkę Isaaca Bernsteina. Lennox i Elizabeth mieli razem trzech synów:

Prace Lennoxa Berkeley'a[edytuj | edytuj kod]

Główne prace[edytuj | edytuj kod]

  • Serenada na skrzypce (Serenade for Strings, 1939 r.)
  • Divertimento (1943 r., z orkiestrą)
  • Cztery poematy o św. Teresie z Avila (Four Poems of St Teresa of Avila, 1947 r.)
  • Trio na róg, skrzypce i pianino (Trio for Horn, Violin and Piano, 1953 r.)
  • Obiad zaręczynowy (Dinner Engagement, 1954 r., opera)
  • Missa Brevis (1960 r., chór i organy)

Pozostałe prace[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]