Serializm
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Serializm (z łac. series - ciąg) – kierunek w muzyce współczesnej wywodzący się z muzyki dodekafonicznej. Polega na totalnym uporządkowaniu wszelkich aspektów tworzywa muzycznego: rytmu, dynamiki, artykulacji itp. za pomocą serii.
Przedstawicielami serializmu byli m.in.:
Pierwsze przykłady w muzyce:
- Olivier Messiaen - "Mode de valeurs et d'intensités" na fortepian z czterech Etiud Rytmicznych
- Pierre Boulez – Struktury I na dwa fortepiany
- Karlheinz Stockhausen – Kontra-Punkte na zespół instrumentalny
[edytuj] Literatura
- Bogusław Schäffer: Nowa muzyka. Problemy współczesnej techniki kompozytorskiej, Kraków, PWM 1958.
- Alicja Jarzębska: Idee relacji serialnych w muzyce XX wieku, Kraków, Musica Iagellonica 1995.
- Tadeusz A. Zieliński: Style kierunki i twórcy muzyki XX wieku, Warszawa 1980.
- Bogusław Schäffer: Mały informator muzyki XX wieku, Warszawa PWN 1975.
- Danuta Gwizdalanka, Historia muzyki cz. 3 - XX wiek, Kraków PWM 2009.