Limfocyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Limfocyt - zdjecie wykonane elektronowym mikroskopem skaningowym

Limfocyt - komórka układu odpornościowego należąca do agranulocytów z grupy leukocytów uczestnicząca i będąca podstawą odpowiedzi odpornościowej swoistej. Jest to komórka o średnicy 6-15 μm, posiadająca duże jądro i skąpą cytoplazmę. Stężenie limfocytów we krwi obwodowej człowieka wynosi 1,1–3,5 x 109/l, co stanowi 25-35% populacji leukocytów.

Wszystkie limfocyty oraz komórki NK rozwijają się ze wspólnej progenitorowej komórki limfopoezy, pochodzącej z komórki macierzystej hemopoezy. Większość limfocytów T dojrzewa w grasicy, natomiast limfocyty B powstają w czerwonym szpiku kostnym i nigdy nie przechodzą przez grasicę.


Spis treści

Podział i podstawowe funkcje [edytuj]

Ze względu na funkcję limfocyty dzieli się na:


Dawniej do populacji limfocytów zaliczano również komórki NK. Komórki te mimo tego, że posiadają morfologię i sposób uśmiercania komórek podobny do limfocytów T, nie potrafią swoiście rozpoznawać antygenów.


Morfologia [edytuj]

Limfocyt wśród erytrocytów – zdjęcie mikroskopowe.

Limfocyt jest okrągłą komórką o średnicy 6-15 μm posiadającą jedno okrągłe lub owalne jądro wypełniające większość komórki oraz małą ilość cytoplazmy, w której znajdują się: mitochondria, lizosomy, siateczka śródplazmatyczna szorstka oraz aparat Golgiego.

Ogólna liczba limfocytów w organizmie człowieka wynosi 1 x 1012, z czego 50% znajduje się w narządach limfoidalnych. Pozostałe limfocyty to limfocyty krążące, które występują we krwi, nabłonkach i tkance łącznej narządów w pobliżu miejsc występowania antygenów (np. w okolicy światła jelita)[1].

Mimo tego, iż cechy morfologiczne komórek nie pokrywają się z ich właściwościami funkcjonalnymi, stosując kryterium wielkości wyróżnia się:

  • limfocyty małe (o średnicy erytrocytów) - zawierają duże jądro i mało cytoplazmy. Mogą wchodzić w cykl komórkowy pod wpływem antygenów
  • duże ziarniste limfocyty (LGL ang. Large Granular Lymphocyte) - posiadają niski stosunek objętości jądra do objętości cytoplazmy. Komórki te zawierają ziarna azurofilne. Do tej grupu zaliczamy również komórki NK.

Identyfikacja [edytuj]

Limfocyty można identyfikować na podstawie ekspresji cząsteczek różnicujących (ang. Cluster of Differentiation) wykorzystując do tego celu przeciwciała monoklonalne. Należy jednak pamiętać, że subpopulacje limfocytów należy różnicować i klasyfikować ze względu na ich funkcję, a nie na podstawie cząsteczek różnicujących, ponieważ występują odstępstwa od reguły. Istnieją np. limfocyty Tc CD4+ i limfocyty Th CD8+. Jednak dla podstawowej identyfikacji oznaczenie ekspresji cząsteczek różnicujących jest w zupełności wystarczające. Ponadto do różnicowania limfocytów T i limfocytów B metodą klasyczną wykorzystuje się test rozetkowy (CD2).[2]

Do podstawowej identyfikacji limfocytów wykorzystywane są następujące cząsteczki:


Zaburzenia liczby limfocytów [edytuj]

Do podstawowych zaburzeń liczby limfocytów we krwi obwodowej człowieka zaliczamy limfocytozę przebiegającą ze zwiększeniem liczby limfocytów, która jest objawem trwających w organizmie procesów zapalnych oraz limfopenię przebiegającą ze zmniejszeniem liczby limfocytów.

Przypisy

  1. Wojciech. Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005, s. 174. ISBN 83-200-3127-3.
  2. Jakub Gołąb, Marek Jakóbisiak, Witold Lasek, Tomasz Stokłosa: Immunologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 2. ISBN 978-83-01-15154-6.

Bibliografia [edytuj]

  • Jakub Gołąb, Marek Jakóbisiak, Witold Lasek, Tomasz Stokłosa: Immunologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 2, 173-180. ISBN 978-83-01-15154-6.
  • Wojciech. Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005, s. 174. ISBN 83-200-3127-3.
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło limfocyt w Wikisłowniku
Commons in image icon.svg
Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.