Limfocyty Th

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Limfocyty Th są subpopulacją limfocytów T pełniących funkcje związane z pobudzaniem odpowiedzi odpornościowej. Ponad 90% tych limfocytów nosi na swojej powierzchni cząsteczki CD4, ale reguła ta nie zawsze jest spełniona. W związku z tym rozpoznają one antygeny połączone z cząsteczkami MHC klasy II.

Ogólnie limfocyty Th są pobudzane przez komórki prezentujące antygen (w skrócie APC, od ang. Antigen Presenting Cell) w obrębie węzła chłonnego. Po pobudzeniu dochodzi do produkcji cytokin, które mają zdolność modulowania odpowiedzi odpornościowej. Ze względu na profil wydzielanych cytokin i dodatkowe właściwości wyróżnia się sześć subpopulacji tych limfocytów:

  • komórki ThP, czyli limfocyty Th dziewicze, które wydzielają jedynie IL-2;
  • komórki Th0, wydzielające IL-2, IL-3, IL-4, IL-5, IL-10, GM-CSF, IFN-gamma
  • komórki Th1, wydzielające IL-2, IL-3, IFN-γ, i GM-CSF, podobnie jak limfocyty Th2 wywodzą się z limfocytów Th0
  • komórki Th2, wydzielające IL-4, IL-5, IL-10, IL-13 i GM-CSF
  • komórki Th3, wydzielające duże ilości TGF-β
  • komórki ThM, czyli limfocyty Th pamięci, wydzielają tylko IL-2 i łatwiej ulegają pobudzeniu.
  • komórki Th17, wydzielające głównie IL 17A oraz IL 17F, IL-21, IL-22.

Komórki ThP (limfocyty Th dziewicze) to limfocyty, które nie miały jeszcze kontaktu z danym antygenem. Do ich pobudzenia nie wystarczy jednak samo rozpoznanie antygenu, gdyż niezbędny jest tutaj tzw. sygnał kostymulujący, czyli zespół innych cząsteczek niezbędnych do pobudzenia, obecnych zarówno na APC, jak i na limfocycie. W odróżnieniu od ThP, komórki ThM nie wymagają drugiego sygnału.

W wyniku pobudzenia komórek ThP powstają komórki Th0, wydzielające cytokiny charakterystyczne dla limfocytów Th1 i Th2. W wielu przypadkach infekcja kończy się przed ich dalszym różnicowaniem, ale jeśli antygen nie zostanie zwalczony, dochodzi do ich przekształcenia w limfocyty Th1 lub Th2, zależnie od obecnych w środowisku reakcji odpornościowej sygnałów (np. typu antygenu, cytokin).

Pomiędzy limfocytami Th1 i Th2 istnieje pewien antagonizm. Limfocyty Th1 wspierają głównie odpowiedź komórkową, natomiast Th2 – odpowiedź humoralną. Ponadto cytokiny wytwarzane przez Th1 wpływają ujemnie na rozwój komórek Th2 i vice versa. Zjawiska te są podstawą polaryzacji immunologicznej, pełniącej kluczową rolę w regulowaniu odpowiedzi odpornościowej. Od tego procesu zależy często możliwość pozbycia się patogenu z zarażonego organizmu.

Komórki Th3 można zaliczyć do limfocytów Treg ze względu na ich właściwość hamowania reakcji odpornościowej.

Limfocyty Th są zatem komórkami pełniącymi istotną rolę w regulacji odpowiedzi odpornościowej co jest przyczyną ich intensywnego badania na całym świecie.

Limfocyty Th z antygenem CD4 są celem ataku wirusa HIV.