Ljubomir Ljubojević
| Ljubomir Ljubojević | |
 Ljubomir Ljubojević, 2010 |
|
| Państwo |  Jugosławia Jugosławia Serbia i Czarnogóra Serbia |
| Data i miejsce urodzenia | 2 listopada 1950 Užice |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1971) |
| Ranking | 2571 (01.11.2012) |
| Miejsce w kraju | niesklasyfikowany na liście aktywnych |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Ljubomir Ljubojević, serb. Љубомир Љубојевић (ur. 2 listopada 1950 w Užicach) – serbski szachista, arcymistrz od 1971 roku.
Spis treści |
Kariera szachowa [edytuj]
W drugiej połowie lat 70. i w latach 80. XX wieku notowany był w pierwszej dziesiątce na świecie. Międzynarodową karierę rozpoczął w 1970 r., zdobywając w Groningen wicemistrzostwo Europy juniorów. Wielokrotnie brał udział w silnie obsadzonych turniejach, w wielu z nich zwyciężając, m.in.:
- 1970 – Sarajewo (I-II, turniej Bosna), Čačak (I-II)
- 1971 – Palma de Mallorca (I-II), Vrnjačka Banja (II)
- 1972 – Caorle (I-II), Thornaby (II)
- 1973 – Manila (II)
- 1974 – Las Palmas (I), Orense (I)
- 1975 – Las Palmas (I), Manila (I), Amsterdam (I, turniej IBM)
- 1976 – Wijk aan Zee (I-II)
- 1978 – Užice (I), Praicha de Rocha (I)
- 1979 – São Paulo (I-II), Buenos Aires (I-II)
- 1980 – Puerto Madryn (I-II)
- 1981 – Brasília (I), Buenos Aires (I-V)
- 1982 – Vrbas (I), Bugojno (II-III)
- 1983 – Tilburg (II-III)
- 1985 – Linares (I-II)
- 1986 – Amsterdam (I), Tilburg (II), Wijk aan Zee (II-IV), Bugojno (II-III), Reggio Emilia (I-III)
- 1987 – Belgrad (I), Bruksela (I-II)
- 1988 – Viña del Mar (I), Bruksela (III)
- 1989 – Barcelona (I-II), Linares (III)
- 1994 – León (II)
W latach 1993–2003 jedenastokrotnie występował również w słynnych turniejach Melody Amber w Monako.
Reprezentował barwy Jugosławii na dwunastu szachowych olimpiadach (w latach 1972-2002), w tym dziewięciokrotnie na I szachownicy. W swoim dorobku posiada pięć medali olimpijskich: drużynowo srebrny (1974) i dwa brązowe (1972 i 1980) oraz indywidualnie złoty (na szachownicy III w roku 1972) oraz brązowy (na szachownicy I w roku 1982). Jego łączny dorobek punktowy wynosi 103½ pkt (w 163 partiach). Posiada również dwa medale drużynowych mistrzostw świata, które zdobył w roku 1989 w Lucernie (srebrny wraz z drużyną oraz brązowy za wynik na I szachownicy). Pięciokrotnie reprezentował barwy swojego kraju w drużynowych mistrzostwach Europy, zdobywając na nich 5 medali: złoty indywidualnie (1973) oraz dwa srebrne (1973, 1983) i brązowy (1977) z drużyną[1].
Pomimo wielu udanych występów, nie udało mu się nigdy awansować do grona pretendentów do tytułu mistrza świata. Siedmiokrotnie wystąpił w turniejach międzystrefowych, jednakże bez powodzenia (najbliżej awansu był Manili w roku 1976, zajmując VI miejsce)[2]. W roku 1984 wystąpił na IV szachownicy w meczu ZSRR - Reszta świata.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1983 r., z wynikiem 2645 punktów zajmował wówczas 3. miejsce (za Anatolijem Karpowem i Garrim Kasparowem) na światowej liście FIDE[3].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- ChessBase Megabase 2008
- W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom I, Warszawa 1986, str. 540
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Ljubomir Ljubojević – wybrane partie szachowe (ang.)
- Ljubomir Ljubojević – karta na stronie FIDE (ang.)
