Lubiąż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: Lubiąż (jezioro).
Lubiąż
Herb
Herb Lubiąża
Klasztor Cystersów w Lubiążu
Klasztor Cystersów w Lubiążu
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat wołowski
Gmina Wołów
Liczba ludności (2006) 2300
Strefa numeracyjna (+48) 71
Kod pocztowy 56-110
Tablice rejestracyjne DWL
SIMC 0883264
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Lubiąż
Lubiąż
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubiąż
Lubiąż
Ziemia 51°16′02″N 16°28′32″E/51,267222 16,475556Na mapach: 51°16′02″N 16°28′32″E/51,267222 16,475556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lubiąż (niem. Leubus) – wieś (w latach 1249-1844 miasto) w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wołów, przy przeprawie przez Odrę, 54 km od Wrocławia. Miejscowość jest zamieszkana przez 2180 osób (stan na 31.12.2006).

W latach 1973-1977 miejscowość była siedzibą gminy Lubiąż. W latach 1945-1998 miejscowość położona była w województwie wrocławskim.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miasta wywodzi się od staropolskiej nazwy lubić. Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia nazwę miasta zanotowaną w dokumencie z 1175 roku Lubies podając jej znaczenie "Freudenort" - "miejsce radości"[1].

Nazwa miejscowości w zlatynizowanej formie Lubes wymieniona jest w łacińskim dokumencie z 1312 roku wydanym w Głogowie[2]. Polską nazwę Lubiąż oraz niemiecką Leubus w książce „Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej” wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1163 roku nastąpiło tu pierwsze na Śląsku osadzenie zakonu cystersów. Dokonał tego książę śląski Bolesław Wysoki. W 1212 położona 2 km na północ od klasztoru osada Lubiąż uzyskała prawo zbytu produktów klasztornych i ostatecznie w 1249 r. została podniesiona do rangi miasta. Jednocześnie wokół klasztoru rozwinęło się oddzielne osiedle o charakterze wiejskim. Obie miejscowości posiadały odrębność administracyjną i były aż do połączenia w wieku XX znane jako Leubus Städtel (Miasteczko Lubiąż) i Leubus Dorf (Wieś Lubiąż).

Miasteczko nigdy nie rozwinęło się w większy ośrodek i w 1844 r. utraciło prawa miejskie, posiadając jedynie 572 mieszkańców. Niekorzystnym dla Lubiąża wydarzeniem było także przejęcie w 1741 r. Śląska przez niechętne katolickim zakonom państwo pruskie. W 1810 zakon został sekularyzowany, a w jego murach umieszczono w 1830 r. zakład dla umysłowo chorych. W latach 1902-1910 został on przeniesiony do nowoczesnego kompleksu szpitalnego wybudowanego w północnej części osady, składającego się z kilkunastu gmachów rozmieszczonych w obszernym parku.

W 1945 r. miejscowość została zajęta przez wojska radzieckie, a następnie przekazana Polsce. Dotychczasowa ludność Lubiąża została wysiedlona do Niemiec.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół par. pw. św. Walentego, barokowy z l. 1734-35 – XVIII w.
  • zespół opactwa oo. cysterów – monumentalne założenie barokowe z l. 1649-1739, jedne z największych i najcenniejszych tego typu w Europie; sekularyzowane w 1810 r., zdewastowane po 1945 r., wraz z otoczeniem w zakolu Odry i Brzeźnicy:
    • kościół klasztorny – bazylika Wniebowzięcia NMP, zbudowana na pozostałościach kościoła romańskiego z XII w. w l. 1270-1340, 1307-1340, 1649-1715
    • pałac opatów, z l. 1681-99, 1734-38 – XVII/XVIII w.
    • klasztor, z l. 1692-1710
    • kościół pomocniczy pw. św. Jakuba, pobenedyktyński z 1150 r., ok. 1700 r.,
    • budynek bramny, z 1601 r., 1710 r.
    • szpital klasztorny, z pocz. XVIII w.
    • kancelaria klasztorna, z pocz. XVIII w.
    • budynek oficjalistów, z pocz. XVIII w.
    • budynek rzemieślników, z pocz. XVIII w.
    • wozownia, z pocz. XVIII w.
    • browar i piekarnia, z pocz. XVIII w., XIX w.
    • stodoła, z k. XIX w.
    • budynek gospodarczy, z 1915 r.
    • most, z pocz. XVI w.
    • tereny ogrodów i cmentarzy
  • kaplica pw. św. Jana Nepomucena, z 1727 r. – XVIII w.
  • zespół szpitala dla nerwowo i psychicznie chorych, ul. Mickiewicza 1, z l. 1902-15:
    • szesnaście pawilonów szpitalnych
    • budynek administracyjny
    • kuchnia
    • portiernia
    • warsztaty
    • budynek gosp.
    • trzy domy mieszkalne
    • piwnica-lodownia
    • park szpitalny z wodnym zbiornikiem wyrównawczym
    • cmentarz
    • ogrodzenie
  • wiatrak „paltrak”, z końca XVIII w.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 9.
  2. „Codex Diplomaticus Maioris Poloniae”, tomus II, Biblioteka Kórnicka, Poznań 1878, s. 295.
  3. Józef Lompa, Krótki rys jeografii Śląska dla nauki początkowej, Głogówek 1847, s. 20.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 26.10.2012]. s. 195,196.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Opactwo Cystersów w Lubiążu i artyści, red. nauk. Andrzej Kozieł, Wrocław, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2008. ISBN 978-83-229-2900-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]