Lucerna siewna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lucerna siewna
Medicago sativa - harilik lutsern Keilas.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad dwuliścienne właściwe
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj lucerna
Gatunek lucerna siewna
Nazwa systematyczna
Medicago sativa L.
Sp. pl. 2:778. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Lucerna siewna (Medicago sativa L.) – gatunek rośliny należący do rodziny bobowatych. Rodzimy obszar jego występowania to Afryka Północna (Algieria, Libia, Maroko, Tunezja), znaczna część Azji i niemal cała Europa, ale rozprzestrzenił się także na niektórych innych obszarach Afryki (Egipt, Afryka Południowa, Azory), w Australii i na Nowej Zelandii, w Finlandii, w Ameryce Północnej i Południowej[2]. Jest uprawiany w licznych rejonach świata. W Polsce jest uprawiany, często dziczejący, kenofit[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Prosta, wzniesiona, silnie rozgałęziona, osiąga długość 30-90 cm.
Liście
Złożone, trzylistkowe. Listki podłużne, owalne, na szczycie ząbkowane i zaostrzone.
Korzeń
Palowy, drewniejący, bez rozgałęzień, rośnie na głębokość 3-10 m.
Morfologia
Kwiaty
Nasiona
Kwiaty
Fioletowe do purpurowych, zebrane w groniasty, główkowaty kwiatostan złożony z 5-30 kwiatków. Kwiaty wielkości 8-12 mm.
Owoce
Wielonasienny strąk, brunatny, skręcony z drobnymi, jasnobrązowymi, owalnymi nasionami.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Spotykana jest przede wszystkim w uprawie, ale często dziczeje i porasta także przydroża, murawy i zarośla. Kwitnie od maja do września. Nasiona powstać mogą wyłącznie w wyniku zapylenia krzyżowego, jest bowiem rośliną samopłonną – zarodki powstałe w wyniku zapylenia własnym pyłkiem obumierają[4].

Systematyka i zmienność[edytuj | edytuj kod]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina uprawna – uprawiana już w starożytności. Ze względu na dużą zawartość białka jest ważną rośliną pastewną[5]. Nadaje się na zielonkę, na siano i na kiszonkę, wchodzi w skład wielu mieszanek traw pastewnych[5]. Znajduje się w rejestrze roślin rolniczych Unii Europejskiej.
  • Od niedawna jest używana również w celach spożywczych. Jej podkiełkowane nasiona nadają się do sałatek i na kanapki[6].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
  2. 2,0 2,1 2,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].
  3. 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Wykłady. Morfologia. [dostęp 2010-02-26].
  5. 5,0 5,1 Uprawa lucerny siewnej (pol.). [dostęp 2010-01-25].
  6. zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]