Lunar Orbiter 3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lunar Orbiter 3
Zaangażowani Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Indeks COSPAR 1967-008A
Rakieta nośna Atlas Agena D
Miejsce startu Cape Canaveral Air Force Station, Stany Zjednoczone
Cel misji Księżyc
Orbita (docelowa, początkowa)
Okrążane ciało niebieskie Księżyc
Perycentrum 55 km
Apocentrum 1847 km
Okres obiegu 208,07 min
Nachylenie 20,9°
Czas trwania
Początek misji 5 lutego 1967 (01:17 UTC)
Data lądowania 9 października 1967
Wymiary
Masa całkowita 385,6[1] kg

Lunar Orbiter 3 – trzecia z bezzałogowych sond programu Lunar Orbiter. Został zaprojektowany przede wszystkim do sprawnego fotografowania powierzchni Księżyca oraz ustalenia odpowiedniego i bezpiecznego miejsca na lądowania załogowych misji z programu Apollo. Był także przystosowany do pomiarów natężenia promieniowania kosmicznego.

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Satelita został wystrzelony 5 lutego 1967 o godzinie 1:17 GMT[1]. 9 lutego 1967 próbnik wszedł na orbitę okołoksiężycową o wys. 200/1850 km, okresie orbitalnym 218,6 min. oraz inklinacji 21° (później 55/1847 km, 209 min.). Sonda ta zrobiła zdjęcie pojazdu Surveyor 1; lądownik ten był kilkakrotnie mniejszy od modułu księżycowego Apollo. 31 marca 1967 roku sonda przestała przekazywać obrazy, przesyłając nadal dane dotyczące pyłu kosmicznego, różnych rodzajów promieniowania w otoczeniu Księżyca oraz jego pola grawitacyjnego[2].

W sumie wykonano 477 fotografii wysokiej i 149 średniej rozdzielczości. Większość danych była zbierana w celu przygotowania następnych misji.

Orbita sondy była śledzona aż do chwili, gdy na przewidziane polecenie 9 października 1967 r. uderzyła w powierzchnię Księżyca o współrzędnych 14,3°N 97,7°W, a więc na wschód od krateru Wegener i Sternberg (na granicy widocznej i niewidocznej strony Księżyca).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Lunar Orbiter 3 (ang.). W: NSSDC Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2013-07-22].
  2. Andrzej Marks: „Księżyc” PWN W-wa 1970, str. 166 i dalsze