Przejdź do zawartości

Małgorzata Pieczyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Małgorzata Pieczyńska
Ilustracja
Małgorzata Pieczyńska
Imię i nazwisko

Małgorzata Pieczyńska (z domu Maciejewska)

Data i miejsce urodzenia

4 maja 1960
Warszawa

Zawód

aktorka

Współmałżonek

1. Andrzej Pieczyński (rozwód)
2. Gabriel Wróblewski

Lata aktywności

od 1983

Małgorzata Agnieszka Pieczyńska z domu Maciejewska[potrzebny przypis] (ur. 4 maja 1960 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Dorastała w Warszawie. W pierwszej klasie szkoły podstawowej założyła teatr klasowy, pisała scenariusze, obsadzała siebie w rolach głównych i reżyserowała spektakle. Pragnienie zostania aktorką zaszczepiła w niej wizyta u przyjaciółki i jej matki, aktorki Danuty Nagórnej. Po raz pierwszy stanęła przed kamerą w roli Cyganki w dramacie Wiesława Saniewskiego Nadzór (1983) u boku Ewy Błaszczyk i Gabrieli Kownackiej. W ekranizacji powieści Stefana Żeromskiego Wierna rzeka (1983) w reżyserii Tadeusza Chmielewskiego wystąpiła jako szlachcianka Salomea Brynicka. W 1983 zadebiutowała jako Julietta w sztuce Klausa Manna Mefisto na scenie Teatru Powszechnego w Warszawie. W 1984 ukończyła warszawską Państwową Wyższą Szkołę Teatralną.

Bliższą uwagę zwróciła na siebie kreacją Sophie, niewiernej żony śpiewaka Antonia Taviatiniego (Zbigniew Zapasiewicz) w dramacie sensacyjnym Janusza Zaorskiego Baryton (1984). Następnie zagrała kochankę syna profesora, uwikłaną w rodzinne nieporozumienia, intrygi i porachunki w telefilmie Jacka Bromskiego Ceremonia pogrzebowa (1984) oraz Suzanne w dramacie Janusza Zaorskiego Jezioro Bodeńskie (1985). Zagrała także w amerykańskim filmie wojennym Wojna i miłość (1985) i dramacie Krzysztofa Kieślowskiego Krótki film o zabijaniu (1987). W latach 1985–1987 grała w Teatrze Powszechnym w Warszawie. W 1986 otrzymała Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. W dwóch wersjach adaptacji powieści Władysława Reymonta – filmie i serialu Jerzego Sztwiertni Komediantka (1987) – zagrała rolę kostiumową przybyłej z prowincji do Warszawy adeptki sztuki teatralnej. Następnie pojawiła się w roli wyrachowanej żony sędziego piłkarskiego (Janusz Gajos) w filmie sportowym Janusza Zaorskiego Piłkarski poker (1988). W 1994 występowała w Teatrze Ateneum w Warszawie.

W 1996 otrzymała „Różę”, nagrodę poznańskiego Radia Merkury. Powróciła na mały ekran rolą Sabiny Borkowskiej, siostry Halskiego (Marek Kondrat) w serialu Wojciecha Wójcika Ekstradycja (1996–1998). Następnie zagrała w serialach: 13 posterunek (1998), Quo vadis (2002), Psie serce (2004), Pensjonat pod Różą (2004), Na dobre i na złe (2005, 2006) Kopciuszek (2006–2007), Kryminalni (2007) i Na Wspólnej (2007–2008). W 2005 występowała w Teatrze Syrena w Warszawie. W 2008 uczestniczyła w drugiej edycji programu Gwiazdy tańczą na lodzie[1], a także udzieliła wywiadu, który ukazał się w książce Marzanny Graff pt. Siła codzienności. Od 2013 gra w serialu TVP2 M jak miłość.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwszym mężem był aktor Andrzej Pieczyński. Po rozwodzie wyszła za Gabriela Wróblewskiego, z którym ma syna Allana Victora (ur. 1991)[2][3][4]. Pod koniec lat 80. zamieszkała z mężem w Sztokholmie[1].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Teatr Telewizji

[edytuj | edytuj kod]
  • 1988 "Kolabo-song" (Laura).
  • 1988 "Dusia, Ryba, Wal i Leta" (Ryba),
  • 1989 "Nasz skład",
  • 1990 "Gorący wiatr" (Lola),
  • 1991 "Restauracja" (Izabella),
  • 1992 "Godzina słońca" (Marion),
  • 1993 "Madame de Sade" (Hrabina de Saint Fond),
  • 1995 "O dziewczynie, która podeptała chleb" (Madame Coty),
  • 1997 "Kobieta twojej młodości" (Fernanda),
  • 1997 "Biała dama" (Matka),
  • 2000 "Obrazek" (nauczycielka),
  • 2009 "Gry operacyjne" (Lilka),

Spektakle teatralne

[edytuj | edytuj kod]
  • "Józef i jego bracia"
  • 1983 "Mefisto" (Julietta)
  • 1983 "Iwona,księżniczka Burgunda" (Dama dworu Iza)
  • 1984 "Wszystko w ogrodzie" (Cynia)
  • 1984 "Kartoteka" (Dziennikarka)
  • 1984 "Muzyka-Radwan"
  • 1987 "Dusia,Ryba,Wal i Leta" (Ryba)
  • 1987 "Turandot" (Turandot)
  • 1994 "Czytadło" (Wera)
  • 2005 "Pecunia non olet?" / "Pieniądze nie śmierdzą"(Pani Minister)
  • 2009 "Zamknij oczy i myśli o Anglii" (Valerie)
  • 2013 "Prawda"
  • 2013 "Kochanie na kredyt" (Grażyna)
  • 2015 "Pokrewieństwo dusz"[5]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Małgorzata Pieczyńska: "Czasem trzeba wejść na górę" - Kobieta.pl [online], kobieta.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).
  2. Krystyna Gucewicz: Dlaczego się kochają, czyli życie na różowo. Wydawnictwo Zetdezet, 1995, s. 111. ISBN 83-85056-40-8.
  3. Szwedzki biznesmen, który "porwał" Pieczyńską z Polski - Po męsku - Jegostrona - męski serwis - styl, trening, sport, erotyka - portal dla mężczyzn Dziennik.pl - Dziennik.pl [online], jegostrona.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
  4. Przystojny syn Pieczyńskiej. Czym się zajmuje? - Po męsku - Jegostrona - męski serwis - styl, trening, sport, erotyka - portal dla mężczyzn Dziennik.pl - Dziennik.pl [online], jegostrona.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
  5. Pokrewieństwo dusz. teatrprezentacje.pl. [dostęp 2015-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-21)].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]