Marek Kondrat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Kondrat
Marek Kondrat
Data
i miejsce urodzenia
18 października 1950
Kraków
Zawód aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, reżyser, przedsiębiorca
Współmałżonek Ilona Kondrat
Lata aktywności 1961–2010
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Marek Kondrat w Wikicytatach
Strona internetowa

Marek Kondrat (ur. 18 października 1950 w Krakowie) – polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, reżyser, właściciel firmy Kondrat Wina Wybrane.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie aktorskiej – jest synem aktora Tadeusza Kondrata (ur. 1908, zm. 1994), a bratankiem również aktora Józefa Kondrata (ur. 1902, zm. 1974). Wychowywał się na warszawskim Muranowie[1]. Po raz pierwszy przed kamerą stanął jako dziecko: zagrał głównego bohatera Wawrzka w filmie historycznym "Historia żółtej ciżemki" (1961), potem wystąpił jeszcze w filmie "Między brzegami" (1962) i serialu TVP Wojna domowa (1966) jako kolega szkolny Pawła.

Absolwent XXX Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Śniadeckiego w Warszawie. W 1972 ukończył PWST w Warszawie, a po latach pracował na tej uczelni jako wykładowca. Pierwszy rok po studiach spędził w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1972–1973), dokąd Ignacy Gogolewski zaprosił pięcioro swych uczniów.

W 1974 wystąpił na ekranie w psychologicznym filmie dla dzieci "Koniec wakacji", wkrótce potem zagrał pamiętną rolę kilkunastoletniego pomocnika kelnera a potem kelnera w eleganckiej restauracji wielkiego hotelu "Pacyfik" w "Zaklętych rewirach" (1975) Janusza Majewskiego. Rola ta zjednała mu sympatię i uznanie, czego wyrazem była m.in. nagroda tygodnika "Film". Następnie wystąpił w roli kapitana Josepha Conrada-Korzeniowskiego w filmie psychologicznym Andrzeja Wajdy "Smuga cienia" (1976) na motywach powieści Josepha Conrada. Zagrał rolę gefreitra Jana Kani w komedii "C.K. Dezerterzy" (1985) Janusza Majewskiego.

Sławę na małym ekranie przyniosła mu rola neurotycznego pana Mareczka w telewizyjnym Kabareciku Olgi Lipińskiej, gdzie zaprezentował vis comica i umiejętności imitatorskie.

Zagrał Adasia Miauczyńskiego w filmach Marka Koterskiego: "Dom wariatów" (1984), "Dzień świra" (2002), "Wszyscy jesteśmy Chrystusami" (2006).

W latach 1988–1991 grał jedną z głównych ról w serialu W labiryncie w reżyserii Pawła Karpińskiego.

Następnie zagrał Olgierda Halskiego w policyjnym serialu telewizyjnym Ekstradycja (1995–1996, 1998).

Grał także charakterystyczne role filmowe poza granicami Polski – w brytyjsko-włoskim zapisie życia papieża Jana Pawła II "Z dalekiego kraju" (Da un paese lontano/From a Far Country: Pope John Paul II, 1981) jako policjant, węgiersko-indyjskim "Rewizor" (Délibábok Orszaga, 1984) na podstawie utworu Nikołaja Gogola, fińskim "Vieras" (1983), francusko-kanadyjsko-izraelskim "Prominent/W matni" (Eminent Domain, 1990) w roli taksówkarza, niemieckim filmie Podróż do śmierci w ramach serii Tatort (pol. "Miejsce zbrodni" 1996) i francusko-szwajcarsko-niemieckim "Bill Diamond" (1999) jako odtwórca głównej roli fotografa Marka.

Występował na scenie teatrów warszawskich: Dramatycznym (1973–1984, 1987–1988), Instytutu Francuskiego (1984), Nowym (1985–1986), Komedia (1989), Za Daleki (1990), Ateneum im. Stefana Jaracza (1992–1999) i Powszechnym im. Zygmunta Hübnera (2002).

5 marca 2007 ogłosił zakończenie kariery aktorskiej. Ostatnią rolę zagrał w filmie Mała matura 1947 (premiera w 2010). Od 1998 współpracuje z ING Bankiem Śląskim[2][3].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1979 – Nagroda im. Leona Schillera
  • 1979 – Nagroda im. Zbigniewa Cybulskiego przyznawana przez tygodnik "Ekran"
  • 1980 – Nagroda za role w spektaklach "Zegarek", "Igraszki z diabłem", "Sułkowski" na IV Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej w Olsztynie
  • 1987 – "Gwiazda Sezonu" na LLF w Łagowie
  • 1993 – Nagroda za rolę tytułową w "Mazepie" w Teatrze Ateneum w Warszawie na XVIII Opolskich Konfrontacjach Teatralnych
  • 1995 – Wiktor (najpopularniejszy aktor)
  • 1995 – Złota Odznaka w plebiscycie "TeleRzeczpospolitej" – "Złota piątka"
  • 1996 – Pierwsze miejsce w III edycji plebiscytu "Złota Piątka TeleRzeczpospolitej" organizowanego przez gazetę "Rzeczpospolita" za rok 1995
  • 1997 – Podczas II Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd
  • 1997 – "Złota Kaczka" w kategorii: najlepszy polski aktor; za rok 1996
  • 1998 – Wiktor '97 w kategorii: najlepszy aktor i SuperWiktor '97
  • 1998 – "TeleKamera 1998", nagroda czytelników pisma "TeleTydzień" w kategorii: aktorzy (16 stycznia)
  • 1999 – Wiktor '98 w kategorii: najlepszy aktor (20 lutego)
  • 1999 – Statuetka "Feniks" przyznana przez Feniks Polish Film Promotion z Kanady za "największą indywidualność na festiwalu za przejmujące i głęboko ludzkie role ojca w filmach "Operacja Samum" i "Prawo ojca" oraz za debiut reżyserski w filmie "Prawo ojca" na XXIV FPFF w Gdyni (25 października)
  • 1999 – 7 maja na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi odsłonięto gwiazdę Kondrata w Alei Gwiazd (w okolicach Hotelu Grand i kina "Polonia")
  • 2003 – "Złota Kaczka" w kategorii: najlepszy polski aktor; za rok 2002 (24 lutego)

Nagrody filmowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1976 – "Zaklęte rewiry" – Złota Kamera (przyznawana przez pismo "Film") w kategorii: debiut aktorski; przyznana za rok 1975; nazwa nagrody: Nagroda "Filmu"
  • 1977 – "Zaklęte rewiry" – Panama (MFF) nagroda aktorska
  • 1995 – "Pułkownik Kwiatkowski" – Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych) nagroda za pierwszoplanową rolę męską
  • 1999 – "Prawo ojca" – Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych) nagroda Jury
  • 1999 – "Prawo ojca" – Gdynia (FPFF) "Złoty Klakier", nagroda Radia Gdańsk dla reżysera najdłużej oklaskiwanego filmu
  • 1999 – "Złoto dezerterów" – Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza rola męska; za rok 1998
  • 2001 – "Prawo ojca" – Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza główna rola męska; za rok 2000
  • 2002 – "Dzień świra" – Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych) nagroda za pierwszoplanową rolę męską
  • 2002 – "Weiser" – Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza główna rola męska; za rok 2001
  • 2003 – "Dzień Świra" – Orzeł, Polska Nagroda Filmowa w kategorii: najlepsza główna rola męska
  • 2005 – "Trzeci" – Viareggio (MFF) "Platinium Award " dla najlepszego aktora
  • 2006 – "Unkenrufe" – Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza drugoplanowa rola męska; za rok 2005

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego żona ma na imię Ilona. Mają dwóch synów. Starszy, Mikołaj (ur. 8 lipca 1974), wystąpił u boku ojca w filmie Słodko gorzki (1996) oraz serialu TVP Pokój 107 (1997), a obecnie prowadzi sklep z winami w Warszawie[5]. Młodszy, Wojciech (ur. 3 lipca 1986), jest muzykiem w Filharmonii Warszawskiej[6].

Radio[edytuj | edytuj kod]

W RMF FM latem 2006 czytał powieść "Casino Royale".

Reklama[edytuj | edytuj kod]

Od kilku lat występuje w reklamach Grupy ING.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]