Melkart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Melkart, Baal-Melkart – bóg-opiekun fenickiego Tyru; (melek qart – „król miasta”), bóg słońca i odradzania się – wegetacji, podobnie jak bóg Sydonu Eszmun. Utożsamiany z Baalem, dlatego jest Baalem Tyru. Syn boga El. W tradycji biblijnej uznawany za Pana Zaświatów. Uważany również za boga morza i sztormu i z tego powodu często pokazywany na fenickich monetach, jako bóg jadący na grzbiecie morskich stworów. Identyfikowanie Melkarta z zaświatami pozwala łączyć początki jego kultu z akadyjskim bogiem Nergalem.

Wraz z rosnącym w świecie fenickim znaczeniem Tyru, w X w.p.n.e. umacniał się również kult Melkarta, który został włączony do triady bogów obok Ela i Asztarte. Podczas fenickiej kolonizacji Afryki, kult Melkarta został przeniesiony najpierw do Kartaginy, a następnie do kolonii kartagińskich w Hiszpanii w Gades i Carthago Nova oraz na Sycylii. Grecy identyfikowali Melkarta z Heraklesem. W Fenicji Melkart czczony był w miejscach zwanych w Biblii wyżyny. Był to typ sanktuarium, składającego się ze stel i kolumn pod gołym niebem umiejscowionych na wyniesieniach.