Elizeusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy proroka biblijnego. Zobacz też: Elizeusz (imię).
Święty Elizeusz
prorok
Elisha-Eliseus.jpg
Rosyjska ikona z XVIII w. w Cerkwii Przemienienia Pańskiego na Kiży
Data urodzenia w IX w. p.n.e.
Data śmierci w IX w. p.n.e.
Kościół/
wyznanie
katolicki, prawosławny
Wspomnienie 14 czerwca (kat.),
14/27 czerwca (praw.)
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Portret Elizeusza w Promptuarii Iconum Insigniorum

Elizeusz, hebr. אלישעElišaʿ lub ʾĔlîšaʿ oznaczającego "Bóg wybawił; Bóg jest wybawieniem", cs. Prorok Jelisiej[1] – uczeń Eliasza, prorok biblijny, święty katolicki i prawosławny[1], wspominany w wielu innych Kościołach wschodnich[2].

Życie[edytuj | edytuj kod]

Był synem rolnika Safata z Abelmechola (1 Krl 19,16). Został powołany na proroka przez Eliasza, któremu usługiwał przez 6 lat. Elizeusz uważał Eliasza za swojego duchowego ojca i był niczym jego pierworodny syn (pierworodnemu przypadały dwie części po ojcu – Elizeusz prosił Eliasza o dwie części jego ducha 2 Krl 2:9). Jego służba trwała około 60 lat. W czasie tym dokonał wielu cudów. Umarł śmiercią naturalną za panowania Joasza, króla Izraela. O proroku owym wspomniał Jezus Chrystus w Ewangelii Łukasza 4:27.

Cuda[edytuj | edytuj kod]

Cuda uczynione przez Boga w wyniku modlitw Elizeusza opisane w Biblii:

  • rozdzielenie wód Jordanu – 2 Krl 2:14
  • oczyszczenie źródła zaopatrującego Jerycho w wodę – 2 Krl 2:19-22
  • rozszarpanie 42 dzieci przez parę niedźwiedzi – 2 Krl 2:23,24[3][4]
  • zaopatrzenie wojska w wodę – 2 Krl 3:16-26
  • dostarczenie wdowie oliwy – 2 Krl 4:1-7
  • powicie syna przez bezdzietną Szunamitkę (kobieta z Szunem)[a] – 2 Krl 4:18-37
  • wskrzeszenie dziecka – 2 Krl 4:18-37
  • uzdatnienie zatrutej potrawy – 2 Krl 4:38-41
  • nakarmienie 100 mężczyzn 20 bochenkami chleba na prośbę mieszkańca z Baal-Szalisza – 2 Krl 4:42-44
  • uleczenie Naamana z trądu – 2 Krl 5:1-14
  • przeniesienie trądu z Naamana na Gechaziego – 2 Krl 5:24-27
  • wypłynięcie żelaznej części siekiery na powierzchnię wody – 2 Krl 6:5-7
  • ukazanie słudze anielskich rydwanów – 2 Krl 6:15-17
  • porażenie wojsk syryjskich ślepotą – 2 Krl 6:18
  • przywrócenie wzroku żołnierzom syryjskim – 2 Krl 6:19-23
  • wskrzeszenie zmarłego – 2 Krl 13:20,21

Kult[edytuj | edytuj kod]

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest za Martyrologium Rzymskim 14 czerwca[5][6].

Cerkiew prawosławna wspomina świętego proroka odpowiednio 14/27 czerwca[b][1].

W ikonografii chrześcijańskiej przedstawiany jest jako strzec z siwą, niedługą brodą. W ręce często trzyma rozwinięty zwój, na którym widnieją słowa opisujące jeden z jego cudów. Występuje także na ikonie wniebowzięcia proroka Eliasza[1].

W sztuce zachodniej za atrybuty służą mu niedźwiedzie, siekiera lub dwugłowy orzeł (symbol podwójnej mocy proroczej)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 opr. Jarosław Charkiewicz, Tomasz Sulima (ikonografia): pror. Elizeusz. Serwis Cerkiew.pl. [dostęp 2014-08-15].
  2. Elisa (niem.). Ökumenisches Heiligenlexikon. [dostęp 2014-08-15].
  3. Opis cudu na stronie Instytutu Prymasa Wyszyńskiego
  4. Opis cudu (ang. • hebr.)
  5. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 137/138. ISBN 8370973744.
  6. Piero Bargellini: Sant' Eliseo (wł.). [dostęp 2009-08-12].


Ojciec
Szafet
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: 1Krl, 2Krl
Gutenberg Bible.jpg Synowie
?