Miasteczko Twin Peaks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miasteczko Twin Peaks
Twin Peaks
Gatunek serialu kryminał, dramat, thriller, horror
Kraj produkcji Stany Zjednoczone
Oryginalny język angielski
Główne role Kyle MacLachlan
Michael Ontkean
Mädchen Amick
Dana Ashbrook
Richard Beymer
Lara Flynn Boyle
Sherilyn Fenn
Warren Frost
Peggy Lipton
James Marshall
Everett McGill
Jack Nance
Ray Wise
Joan Chen
Piper Laurie
Liczba odcinków 30
Liczba serii 2 serie
Nagrody Złoty Glob
Nagroda Emmy
Broadcasting Press Guild Awards
NCasting Society of America
Produkcja
Produkcja David Lynch
Mark Frost
Reżyseria David Lynch
Duwayne Dunham
Tina Rathborne
Tim Hunter
Lesli Linka Glatter
Caleb Deschanel
Mark Frost
Todd Holland
Graeme Clifford
Uli Edel
Diane Keaton
James Foley
Jonathan Sanger
Stephen Gyllenhaal
Muzyka Angelo Badalamenti
Zdjęcia Frank Byers, Ron Garcia
Czas trwania odcinka 45 minut
Emisja
Stacja telewizyjna Stany Zjednoczone ABC
Polska TVP2, RTL 7, TVN 7, Hallmark, CBS Action, CBS Drama
Francja France 2
Niemcy ZDF, ARD, Sat.1
Wielka Brytania BBC One
Hiszpania Antena 3, TVE 1
Serbia RTV Pink
Czechy Prima TV
Włochy Rai 1
Rosja NTV
Kanada CBC
Szwecja Viasat
Holandia RTL 4, RTL 5
Belgia VRT
Bułgaria BNT 1
Japonia NTV
Australia Fox 8
Chińska Republika Ludowa CCTV-4
Arabia Saudyjska KSA 3
Lata emisji 1990–1991
Data premiery Stany Zjednoczone 8 kwietnia 1990
Polska 1991
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Miasteczko Twin Peaks (tytuł oryginalny Twin Peaks) – amerykański serial telewizyjny stworzony przez Marka Frosta i Davida Lyncha. Ukazuje śledztwo prowadzone przez agenta specjalnego FBI Dale'a Coopera (Kyle MacLachlan) w sprawie morderstwa uczennicy liceum Laury Palmer (Sheryl Lee). Pilot serialu został pierwszy raz wyemitowany 8 kwietnia 1990 roku w stacji ABC. Siedem kolejnych odcinków zostało wyprodukowanych, by później serial powrócił z sezonem drugim, który był emitowany do 10 czerwca 1991 roku. Nazwa serialu pochodzi od małego fikcyjnego waszyngtońskiego miasteczka, w którym ma miejsce akcja. Sceny na zewnątrz były głównie kręcone w waszyngtońskich miasteczkach Snoqualmie i North Bend, przy czym dodatkowe zdjęcia były zrobione w południowej Kalifornii. Większość scen wewnątrz budynków była kręcona przy pomocy scenerii w magazynie w San Fernando Valley.

Miasteczko Twin Peaks stał się jednym z najchętniej oglądanych seriali 1990 roku oraz uzyskało sukces wśród krytyków w USA i za ich granicami. Zdobył rzeszę oddanych fanów i stał się częścią popkultury, do której odwołują się seriale telewizyjne, reklamy, komiksy, gry, filmy i teksty piosenek. Zmniejszająca się widownia doprowadziła do tego, że ABC nalegało na ujawnienie tożsamości zabójcy Laury w środku drugiego sezonu. Serial doczekał się kontynuacji pod postacią filmu Twin Peaks: Ogniu krocz ze mną z 1992 roku, który jest jego prequelem.

Tak jak w większości innych dzieł Lyncha, szczególnie Blue Velvet, Twin Peaks bada przepaść pomiędzy pozorami małomiasteczkowej przyzwoitości a mrocznymi warstwami życia, które kryją. Wraz z postępującą historią jest ujawnione wewnętrzne zepsucie bohaterów, którzy początkowo wydawali się niewinni, a także podwójne życia, jakie wiedli.

Miasteczko Twin Peaks jest zgodne z dziełami Lyncha jako całość, ponieważ nie łatwo da się go przypasować do konkretnego gatunku. Jego niepokojąca atmosfera i paranormalne elementy są tożsame horrorom, lecz jego kampowe, melodramatyczne przedstawienie dziwacznych postaci zaangażowanych w moralnie wątpliwe działania odzwierciedla niezwykłą komiczną parodię amerykańskich oper mydlanych. Tak jak reszta twórczości Lyncha serial przedstawia poważne moralne pytania przyozdobione przez dziwny humor oraz głęboką nutę surrealizmu.[1]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Serial jest osadzony w 1989 roku. Każdy odcinek, z wyjątkiem paru odstąpień, reprezentuje jeden dzień w chronologii.

Seria pierwsza[edytuj | edytuj kod]

Rankiem 24 lutego w miasteczku Twin Peaks (stan Waszyngton) drwal Pete Martell odkrywa nagie ciało ciasno owinięte w przezroczystą folię na brzegu rzeki. Kiedy szeryf Harry S. Truman (Michael Ontkean), jego podwładni oraz doktor Will Hayward przybywają na scenę, ciało zostaje rozpoznane jako należące do licealistki Laury Palmer (Sheryl Lee). Wiadomość o jej śmierci roznosi się błyskawicznie wśród mieszkańców miasteczka, zwłaszcza wśród jej rodziny i przyjaciół. Poważnie zraniona druga dziewczyna, Ronette Pulaski, jest znaleziona niedaleko linii stanowej, przechodząc wzdłuż torów kolejowych w stanie głębokiego szoku (fuga dysocjacyjna). Ponieważ Ronette została odnaleziona w pobliżu linii stanowej, agent specjalny FBI Dale Cooper jest powołany do śledztwa. Początkowe badanie Coopera ciała Laury odkrywa cienko napisaną literkę „R” umieszczoną pod jej paznokciem. Cooper informuje lokalną społeczność o tym, że śmierć Lary pasuje do modus operandi zabójcy, który zamordował inną dziewczynę w południowo-zachodnim Waszyngtonie rok wcześniej oraz o tym że dowody wykazują, iż jest on mieszkańcem Twin Peaks.

Laura szybko okazuje się osobą, która wiodła podwójne życie. Zdradzała swojego chłopaka, kapitana drużyny futbolowej, Bobbiego Briggsa, z motocyklistą Jamesem Hurleyem oraz prostytuowała się z pomocą lokalnego kierowcy ciężarówki i alfonsa Leo Johnsona oraz handlarza narkotyków Jacquesa Renault. Laura była też uzależniona od kokainy, którą dostawała od Bobbiego, którego zmusiła do robienia biznesu z Jacquesem.

Śmierć Laury rozpoczyna serię wydarzeń w miasteczku. Jej ojciec, wybitny prawnik Leland Palmer, cierpi na załamanie nerwowe. Donna Hayward (Lara Flynn Boyle), jej najlepsza przyjaciółka, zaczyna związek z Jamesem Hurleyem i z pomocą kuzynki Laury, Maddy Ferguson (także Sheryl Lee) zaczyna prywatne śledztwo psychiatry Laury, doktora Lawrence'a Jacoby'ego (Russ Tamblyn). Jacoby okazuje się być zafascynowany Laurą, a plan by włamać się do jego mieszkania kończy się atakiem na Jacoby'ego w parku. Okazuje się być niewinnym, lecz cierpi z powodu zawału i jest hospitalizowany, jednocześnie nie pamiętając co się stało. Ben Horne (Richard Beymer), najbogatszy człowiek w Twin Peaks, kontynuuje swój plan zniszczenia tartaku w miasteczku oraz morderstwa jego posiadaczki Josie Packard (Joan Chen) i jego kochanki Catherine Martell (Piper Laurie), bratowej Josie, by mógł kupić ziemię po mniejszej cenie i zakończyć długo planowany projekt deweloperski. Namiętna i zakłopotana córka Horne'a, Audrey (Sherilyn Fenn), zakochuje się w Cooperze i zaczyna śledzić w miasteczku w celu pomocy w rozwiązaniu sprawy morderstwa Laury oraz zdobycia jego uczucia.

Cooper, podczas swojej drugiej nocy w miasteczku, ma sen w którym widzi jednorękiego mężczyznę, który mówi na siebie Mike. Mike przedstawia się jako pozaziemski byt i mówi Cooperowi, że morderca Laury to podobna istota nazwana Mordercą BOBEM. BOB jest dzikim, ubranym w dżins, szarowłosym mężczyzną, który przysięga dalej zabijać. Cooper następnie widzi siebie jako starszego o 25 lat, siedząc nieruchomo w pokoju otoczonym czerwonymi zasłonami, które emitują nieziemskie światło. Naprzeciwko niego jest karzeł w czerwonym garniturze, znany jako The Man from Another Place oraz Laura Palmer, którą karzeł przedstawia jako swoją kuzynkę. Człowiek ten rozpoczyna widocznie zakodowaną rozmowę z Cooperem, wstaje ze swego siedzenia i tańczy w pokoju, gdy Laura szepta Cooperowi do ucha. Następnego poranka, Cooper opowiada o śnie Trumanowi. Mówi, że sen był symboliczny i jeśli odszyfruje symbole, to dowie się kto zabił Laurę.

Cooper oraz Oddział Szeryfa Twin Peaks znajdują jednorękiego mężczyznę ze snu Coopera, który okazuje się być wędrującym sprzedawcą butów o imieniu Philip Gerard. Gerard zna Boba, który jest weterynarzem, zajmującym się ptakiem należącym do Jacquesa Renault. Cooper bierze tę serię wydarzeń jako dowód, że to Renault jest mordercą i z pomocą Trumana, odnajduje Renaulta burdelu Jednooki Jack, należącym do Bena Horne'a, tuż za granicą w Kanadzie. Wabi Renaulta z powrotem na teren USA, aby go aresztować, lecz Renault próbuje uciec i zostaje postrzelony, po czym jest hospitalizowany. Leland, po tym jak dowiaduje się, że Renault został aresztowany, wkrada się do szpitala i morduje go. Tej samej nocy, Ben Horne każe Leo spalić tartak z Catherine uwięzioną w środku, po czym Leo zostaje zastrzelony przez Hanka Jenningsa, by zapewnić, że będzie cicho, po wcześniejszym wydaniu rozkazu. Cooper wraca do swojego pokoju, po aresztowaniu Jacquesa i zostaje postrzelony przez zamaskowaną osobę, co kończy sezon cliffhangerem.

Seria druga[edytuj | edytuj kod]

Cooper leży w swoim pokoju po tym, jak został postrzelony. Ranny i półprzytomny, doświadcza wizji, w której jawi mu się olbrzym. Olbrzym ujawnia trzy wskazówki Cooperowi: „człowiek w śmiejącej się torbie”, „sowy nie są tym czym się wydają” i „bez chemikaliów, on wskazuje”. Bierze on później złoty pierścionek Coopera i tłumaczy, że kiedy ten zrozumie trzy wskazówki, to pierścionek do niego wróci. 

Leo Johnson przeżywa postrzelenie, ale jest teraz w stanie wegetatywnym.  Catherine Martell znika i jest uznana za zmarłą w wyniku podpalenia tartaku. Leland Palmer, którego włosy posiwiały w ciągu nocy, jest odmieniony przez śmierć Renaulta i wraca do pracy.

Phillip Gerard okazuje się być gospodarzem dla Mike'a, demonicznej „zamieszkującej duszy”, który niegdyś utrzymywał kontakt z Bobem, niższej demonicznej istoty, by pomagać mu w zabijaniu ludzi. Mike zdradza, że Bob jest w posiadaniu kogoś w miasteczku od paru dekad, ale nie mówi Cooperowi o kogo chodzi. Donna przejmuje starą trasę Laury w programie „Meals on Wheels”, w nadziei, że znajdzie przez to jakieś informacje w sprawie śmierci Laury. Poznaje ona młodego mężczyznę, Harolda Smitha, który jest w posiadaniu drugiego, sekretnego dziennika Laury. Wraz z Maddy próbują ukraść dziennik, lecz zostają przyłapane przez Harolda, który traci swą wiarę w ludzkość i wiesza się w domowej szklarni. Oficerowie wchodzą w posiadanie sekretnego dziennika Laury, w którym napisane jest, że Bob, „przyjaciel ojca”, rozpoczął molestowanie seksualne i gwałty, gdy ta była dzieckiem i że wpadła w nałóg narkotykowy, by odejść myślami od maltretowania. Cooper wierzy, że zabójcą jest Bern Horne, ale to Leland okazuje się nim po brutalnym morderstwie Maddy.

Cooper wątpi w winę Horne'a, więc zbiera wszystkich podejrzanych z wiarą, że otrzyma sygnał, który pomoże  mu w zidentyfikowaniu mordercy. Olbrzym pojawia się i potwierdza, że Leland jest gospodarzem Boba i że to on jest zabójcą Laury i Maddy. Bob przejmuj pełną kontrolę nad ciałem Lelanda i przyznaje się do serii zabójstw, zanim doprowadza go do samobójstwa. Leland, wolny od wpływu Boba, mówi Cooperowi, że BOB opętał go od czasu molestowania go jako dziecka. Błaga o przebaczenie, widzi wizję Laury witającej go na nowej drodze pozażyciowej i umiera w rękach Coopera. Stróże prawa kwestionują to, czy Leland był naprawdę opętany, czy też chory psychicznie, i biorą pod uwagę możliwość, że Bob może wciąż dręczyć lokalną społeczność w poszukiwaniu ciała-gospodarza.

Cooper jest gotowy opuścić Twin Peaks, do czasu gdy jest wrobiony w przemyt narkotyków, przez kryminalistę Jeana Renault i oddalony z FBI.  Renault uważa Coopera za winnego śmierci jego brata Jacquesa. Jean Reanult zostaje zabity w strzelaninie z policją, a Cooper oczyszczony z wszelkich zarzutów, lecz Windom Earle, były mentor i partner FBI Coopera, przybywa do Twin Peaks, by zagrać w szachy, w których po zbiciu jakiejkolwiek bierki Coopera miała ginąć jedna osoba.  Cooper miał kiedyś romans z żona Earle'a, Caroline, kiedy była pod jego protekcją jako świadek w przestępstwie federalnym. Earle wtedy oszalał, zabił Caroline, dźgnął nożem Coopera, został odesłany do zakładu psychiatrycznego, z którego uciekł. Teraz kryje się w lesie niedaleko Twin Peaks i planuje zemstę.

Z biegiem wydarzeń, Cooper kontynuuje swe poszukiwania źródła i miejsca z którego pochodzi Bob, i dowiaduje się więcej na temat tajemnic jakie kryje mroczny las otaczający Twin Peaks. Dowiaduje się w końcu o Białej i Czarnej Chacie, dwóch mistycznych, pozawymiarowych rzeczywistościach analogicznych do Nieba i Piekła, których brama znajduje się gdzieś w lesie. Cooper, dowiaduje się, że Bob, olbrzym i karzeł pochodzą z którejś z chat. W międzyczasie, Bob przechodzi z Lelanda do Jocelyn Packard, kiedy to zostaje ujawnione, że to ona postrzeliła Coopera. Bob następnie opuszcza jej ciało, kiedy Truman i Cooper próbują ją uspokoić, a w efekcie zostaje zabita.

Cooper zakochuje się także w nowej dziewczynie w miasteczku, Annie Blackburn. Kiedy Annie wygrywa konkurs Miss Twin Peaks, Windom Earle porywa ją i bierze do wejścia do Czarnej Chaty w Glastonbury Grove. Cooper uświadamia sobie, że prawdziwy powód, dla którego Earle pojawił się w Twin Peaks, to uzyskanie wejścia do Czarnej Chaty i przejęcie jej mocy dla siebie, i że szachy były tylko skomplikowaną przynętą.  Z pomocą Log Lady, Cooper podąża śladami Annie i Earle'a do Chaty, która okazuje się być pokojem z czerwonymi zasłonami z jego snu. Jest powitany przez karła, olbrzyma i duszę Laury Palmer, którzy dają Cooperowi zakodowane przepowiednie o jego przyszłości i demonstrują właściwości Czarnej Chaty, która zaprzecza prawom czasu i miejsca. Szukając Annie i Earle'a, Cooper spotyka doppelgängery (sobowtóry) różnych zmarłych ludzi, łącznie z Maddy Ferguson i Lelandem Palmerem, którzy kpią z niego przy pomocy dziwnych, fałszywych wypowiedzi. Sobowtóry doprowadzają w końcu do Earle'a, który nakazuje Cooperowi oddania swej duszy w zamian za życie Annie. Cooper zgadza się i Earle zabija go. Zaraz potem, zabójca BOB mówi Earle'owi, że ten nie może zabierać ludzkich duszy, po czym zabija Earle'a i wykrada jego duszę. Bob następnie kieruje się ku Cooperowi, który pierwszy raz w Chacie, doświadcza strachu. Cooper ucieka, ścigany przez Boba i swojego doppelgängera

Kilka dni po wejściu do Chaty Cooper i Annie są odnalezieni przez szeryfa Trumana w lesie. Annie jest hospitalizowana, ale obrażenia Coopera są niewielkie, przez co dr Hayward jest w stanie się nimi zająć w pokoju Coopera w Hotelu Great Northern. Po obudzeniu, Cooper pyta o stan Annie, a następnie mówi, że musi wymyć swoje zęby. Kiedy Cooper wchodzi do łazienki i patrzy w lustro, jego odbicie świadczy o tym, że jest złą wersją Coopera, bo jego odbicie ukazuje Boba. Uderza głową w lustro i śmiejąc się ironicznie, pyta retorycznie powtarzając się o stan Annie, kończąc serial nierozwiązanym cliffhangerem.

Dodatki[edytuj | edytuj kod]

  • Zanim zapadła decyzja o podjęciu serii, przygotowano zamkniętą, 117-minutową wersję pilota do europejskiego wydania VHS. Dodane do niego 20-minutowe zakończenie zostało częściowo wykorzystane w odc. 2.
  • W 1994 roku na zlecenie amerykańskiej stacji BRAVO Lynch nakręcił do każdego z odcinków kilkuminutowy wstęp (Log Lady intro) z jedną z bohaterek serialu – Kobietą z pieńkiem – w roli zagadkowej narratorki.
  • Córka Lyncha, Jennifer napisała książkę powiązaną z filmem pt. Sekretny dziennik Laury Palmer (ang: The Secret Diary of Laura Palmer). Laura zaczyna pisać pamiętnik w wieku 12 lat. Pierwsze wpisy to notatki dziewczynki, powoli wkraczającej w życie nastolatki: relacje ze spotkań z koleżankami, wrażenia ze wspólnych zabaw, opisy ciuchów, podniecenie związane z kucykiem, którego dostaje na urodziny. Jednak już przy drugim wpisie znajdujemy wzmiankę o wizytach, jakie składa Laurze tajemniczy i nieprzyjemny mężczyzna – Bob.

Wersja kinowa[edytuj | edytuj kod]

W 1992 roku David Lynch wyreżyserował prequel Twin Peaks: Ogniu krocz ze mną – pełnometrażowy film opowiadający historię ostatnich dni Laury Palmer.

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Ogromną rolę w budowaniu klimatu opowieści odegrała ścieżka dźwiękowa Angela Badalamentiego skomponowana przy udziale Lyncha. Ukazały się dwa oficjalne albumy z muzyką do serialu: Soundtrack from Twin Peaks oraz Twin Peaks Music: Season Two Music and More i jeden z muzyką z filmu pełnometrażowego Twin Peaks: Fire Walk with Me. Dodatkowo część utworów z filmu i serialu znajduje się na dwóch płytach Julee Cruise: Floating into the Night i The Voice of Love

Obsada[edytuj | edytuj kod]

W pozostałych rolach:

Gościnnie wystąpili m.in.:

Wydanie DVD[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2001 roku, serial ukazał się po raz pierwszy na płytach DVD. W Polsce, pudełka z odcinkami ukazały się wiele lat później, choć kilkakrotnie wydawano film fabularny (w tym również jako załącznik do prasy kolorowej).

Sezon Liczba płyt Data polskiej premiery
Sezon 1 3 28 września 2010[2]
Sezon 2 5 15 lutego 2011[3]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]