Michael Russell
| Michael Russell | |
 |
|
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Miejsce zamieszkania | Houston |
| Data i miejsce urodzenia | 5 sierpnia 1978 Detroit |
| Wzrost | 173 cm |
| Masa ciała | 70 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 1998 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Niclas Kroon Peter Lundgren |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 60 (13 sierpnia 2007) |
| Australian Open | 2R (2008, 2011) |
| Roland Garros | 4R (2001) |
| Wimbledon | 2R (2010, 2012) |
| US Open | 1R (1998, 2000-2001, 2006-2007, 2010-2012) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 164 (11 czerwca 2012) |
| Australian Open | 1R (2010) |
| Roland Garros | 1R (2007, 2010, 2012) |
| Wimbledon | 2R (2011) |
| US Open | 1R (1998, 2001, 2010-2012) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Michael Craig Russell (ur. 5 sierpnia 1978 w Detroit) – amerykański tenisista.
Karierę zawodową rozpoczął w roku 1998. Na swoim koncie ma dwanaście wygranych turniejów z serii ATP Challenger Tour. Wygrywał również rozgrywki rangi ITF Men's Circuit. Był finalistą jednego turnieju ATP World Tour w deblu.
W Wielkim Szlemie najlepszym wynikiem Russella jest 1/8 finału French Open z roku 2001. Pokonał wówczas Nicolasa Mahuta, Sergiego Bruguerę, Xaviera Malissa, a przegrał z późniejszym zwycięzcą rozgrywek (i obrońcą tytułu) Gustavo Kuertenem, nie wykorzystując prowadzenia 2:0 w setach i piłki meczowej; to po pojedynku z Russellem Kuerten wykonał znany gest, rysując rakietą na korcie serce i kładąc się w jego środku. Opinię gracza groźnego dla najlepszych, ale zaprzepaszczającego swoje szanse, Russell potwierdził w styczniu 2007 roku, ulegając Lleytonowi Hewittowi mimo prowadzenia 2:0 w setach w Australian Open.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów Russell był w połowie sierpnia 2007 roku na 60. miejscu. W przeciągu całej kariery jego zarobki przekroczyły 1,5 miliona dolarów amerykańskich.
Spis treści |
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| ATP World Tour Finals |
| ATP World Tour Masters 1000 |
| Igrzyska olimpijskie |
| ATP World Tour 500 |
| ATP World Tour 250 |
| ATP Challenger Tour |
Gra pojedyncza [edytuj]
Zwycięzca (12) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2000 | Amarillo |
Twarda (hala) |  Stefano Pescosolido |
7:5, 6:2 |
| 2. | 2004 |  Granby |
Twarda | Davide Sanguinetti |
6:3, 6:2 |
| 3. | 2005 | Orlando |
Twarda | Todd Widom |
6:4, 6:2 |
| 4. | 2006 | Bronx |
Twarda |  Paul Capdeville |
6:0, 6:2 |
| 5. | 2006 | Maui |
Twarda | Sam Warburg |
6:1, 6:0 |
| 6. | 2007 |  Numea |
Twarda | David Guez |
6:0, 6:1 |
| 7. | 2007 | Waikoloa |
Twarda |  Jamie Baker |
6:1, 7:5 |
| 8. | 2007 | Joplin |
Twarda (hala) | Frederic Niemeyer |
6:4, 6:1 |
| 9. | 2009 | Carson |
Ceglana | Michael Yani |
6:1, 6:1 |
| 10. | 2009 | Champaign |
Twarda (hala) | Taylor Dent |
7:5, 6:4 |
| 11. | 2010 | Honolulu |
Twarda (hala) |  Grega Žemlja |
6:0, 6:3 |
| 12. | 2012 | Knoxville |
Twarda (hala) | Bobby Reynolds |
6:3, 6:2 |
Gra podwójna [edytuj]
Finalista (1) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2012 | Atlanta |
Twarda |  Xavier Malisse |
 Matthew Ebden Ryan Harrison |
3:6, 6:3, 6-10 |
Bibliografia [edytuj]
- Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 14 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 14 grudnia 2011].
