Mirosław Chojecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mirosław Jerzy Chojecki (ur. 1 września 1949 w Warszawie) – polski wydawca, działacz opozycji w PRL, producent filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Marii Stypułkowskiej-Chojeckiej (pseud. Kama), uczestniczki zamachu na Franza Kutscherę i powstania warszawskiego.

W marcu 1968 uczestniczył w strajku studentów na Politechnice Warszawskiej, za co został usunięty z uczelni. Od 1967 do 1972 należał do Zrzeszenia Studentów Polskich. W 1974 ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował w Instytucie Badań Jądrowych.

W czerwcu 1976 należał do uczestników akcji pomocy represjonowanym robotnikom Ursusa i Radomia. W tym samym roku znalazł się wśród organizatorów Komitetu Obrony Robotników. Zajął się niezależną działalnością wydawniczą, odpowiadał za powielanie "Komunikatu KOR" i "Biuletynu Informacyjnego KOR". We wrześniu 1977 stworzył Niezależną Oficynę Wydawniczą "NOWa", największe działające poza cenzurą wydawnictwo.

W marcu 1980 został tymczasowo aresztowany, prowadził głodówkę protestacyjną. W maju tego samego roku m.in. w jego obronie protest podjęła grupa opozycjonistów w Kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej. Po procesie został skazany na karę 1,5 roku pozbawienia wolności więzienia z warunkowym zawieszeniem jej wykonania[1].

W sierpniu 1980 organizował druk wydawnictw drugiego obiegu. Został ponownie zatrzymany, zwolniono go po podpisaniu porozumień sierpniowych, przywrócono go też do pracy w IBJ. W tym samym roku został członkiem "Solidarności".

W październiku 1981 wyjechał za granicę, gdzie zastało go wprowadzenie stanu wojennego. Pozostał na emigracji w Paryżu, wydawał m.in. miesięcznik "Kontakt", produkował filmy poświęcone najnowszej historii Polski i organizował pomoc sprzętową dla podziemia w Polsce. Współpracował m.in. z Jerzym Giedroyciem. Do kraju wrócił w 1990. Współtworzył pierwszą komercyjną stację telewizyjną NTW, założył też Grupę Filmową "Kontakt". Był m.in. doradcą ministra kultury.

Jest inicjatorem i prezesem honorowym Stowarzyszenia Wolnego Słowa[2]. W 2005 był członkiem honorowego komitetu Donalda Tuska w trakcie kampanii prezydenckiej[3].

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2006 został przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Przypisy

  1. Kalendarium 1980. kor.org.pl. [dostęp 20 sierpnia 2011].
  2. O nas. sws.org.pl. [dostęp 20 sierpnia 2011].
  3. Warszawa. Artyści w komitecie honorowym Donalda Tuska. e-teatr.pl. [dostęp 20 sierpnia 2011].
  4. M.P. z 2006 r. Nr 80, poz. 807

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]