Mleko sojowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mleko sojowe sprzedawane pod marką Yeo’s

Mleko sojowe – tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namaczanie w wodzie ziaren soi, popularny szczególnie na południu Chin i w kuchni kantońskiej. Z Chin mleko sojowe trafiło także do innych krajów Dalekiego Wschodu.

Za wynalazcę mleka sojowego jest uważany Liu An, który miał technikę jego produkcji opracować w 164 r. n.e., za panowania dynastii Han. Liu An miał także odkryć, że mleko sojowe poddaje się koagulacji i tym samym wynalazł twarożek sojowy (tofu).

Mleko sojowe zawiera podobną ilość protein, co mleko krowie – ok. 3,5% białka, a także 2% tłuszczu, 2,9% węglowodanów.

Po chińsku mleko sojowe nazywa się dòujiāng (豆漿; dosł. „płyn sojowy”), aczkolwiek nazwa dòunǎi (豆奶; lit. „mleko sojowe”) jest również spotykana. Nazwa japońska to tounyū (豆乳).

Przygotowanie[edytuj | edytuj kod]

Ziarna soi lub mąkę sojową moczy się w wodzie przez co najmniej trzy godziny (im woda chłodniejsza, tym proces musi trwać dłużej) w proporcjach wagowych 10:1 (woda:soja). Po namoczeniu ziarna uciera się razem z wodą, aby mleko uzyskało odpowiednią gęstość. W tradycji chińskiej uzyskany płyn filtruje się i gotuje przez 15-20 minut, aby poprawić jego wartości odżywcze i zabić ewentualne zarazki. W tradycji japońskiej filtracja następuje dopiero po wygotowaniu, przez co chińskie tofu jest nieco cieńsze od japońskiego. Żeby powstrzymać płyn z roztartymi ziarnami od pienienia się, w kuchni japońskiej dodaje się do mleka substancje, które ograniczają powstawanie piany podczas gotowania.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]