Mnemosyne (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marco Liberi: Jowisz i Mnemosyne

Mnemosyne (także Mnemozyna, Mnemosyna, Pamięć; gr. Μνημοσύνη Mnēmosýnē ‘pamięć’, łac. Moneta) – w mitologii greckiej tytanida, bogini i uosobienie pamięci.

Należała do pierwszego pokolenia tytanów i tytanid[1][2]. Uchodziła za córkę Uranosa i Gai[1][3][4]. Była siostrą tytanów (Hyperiona, Japeta, Kojosa, Kriosa, Kronosa, Okeanosa) i tytanid (Fojbe, Rei, Tei, Temidy, Tetydy) oraz cyklopów niebiańskich (Argesa, Brontesa, Steropesa) i hekatonchejrów (Ajgajona, Gygesa, Kottosa)[4][5]. Z bogiem Zeusem (połączył się z nią w Pierii w ciągu kolejnych dziewięciu nocy) miała córki (Erato, Euterpe, Kalliope, Klio, Melpomene, Polihymnię, Talię, Terpsychorę i Uranię), które były muzami olimpijskimi[3][6][7].

Przed wyrocznią Trofoniosa w Lebadei w Beocji istniało Źródło Pamięci (Mnemosyne)[8].

Imieniem tytanidy nazwano jedną z planetoid – (57) Mnemosyne oraz motyla z rodziny paziowatych – niepylak mnemozyna (Parnassius mnemosyne).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 441. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  2. Carlos Parada: Titans (First generation, offspring of Uranus and Gaia) (ang.). maicar.com. [dostęp 2010-04-28].
  3. 3,0 3,1 Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 238. ISBN 83-04-04673-3.
  4. 4,0 4,1 Początki świata. W: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 40–41. ISBN 83-7391-077-8.
  5. Pierre Grimal, op.cit., s. 357. ISBN 83-04-04673-3.
  6. Bogowie olimpijscy. W: Jan Parandowski: Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989, s. 53–54. ISBN 83-210-0677-9.
  7. Wyżyna olimpijska. W: Zygmunt Kubiak, op.cit., s. 145. ISBN 83-7311-077-8 (formalnie błędny numer ISBN).
  8. Pierre Grimal, op.cit., s. 207. ISBN 83-04-04673-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Aaron J. Atsma: Mnemosyne. theoi.com. [dostęp 2010-04-17].
  2. Mnemosyne (ang.). mythindex.com. [dostęp 2010-04-17].
  3. Hezjod: Teogonia. Sandomierz: Armoryka, 2010. ISBN 83-62173-44-0.
  4. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 782. ISBN 83-7399-022-4.
  5. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 492. ISBN 83-01-03529-3.
  6. Carlos Parada: Mnemosyne (ang.). maicar.com. [dostęp 2010-11-18].
  7. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 397: Mnemosyne (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-01-13].
  8. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Mnemosyne (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-04-30].
  9. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Mnemosyne (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-04-30].