Nagłe zatrzymanie krążenia
|
|||||||||
|
|||||||||
Nagłe zatrzymanie krążenia, w skrócie nzk (po ang. cardiac arrest) – nagły stan chorobowy, w którym dochodzi do zatrzymania czynności mechanicznej serca powodującego ustanie krążenia krwi. Następnie występuje wtórne zatrzymanie oddechu, i w konsekwencji dochodzi do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu. Właściwym postępowaniem po rozpoznaniu nzk jest rozpoczęcie resuscytacji.
Spis treści |
[edytuj] Przyczyny
- zawał mięśnia sercowego i inne ostre zespoły wieńcowe
- zaburzenia rytmu serca
- migotanie komór
- częstoskurcz komorowy bez tętna
- zator tętnicy płucnej
- zatrucie/przedawkowanie leków
- hipoksja
- kwasica
- zaburzenia elektrolitowe
- hipotermia lub hipertermia
- odma opłucnowa
- tamponada serca
Należy rozważyć tzw. 4H i 4T.
[edytuj] Mechanizmy zatrzymania
- migotanie komór – jest to niesynchroniczna praca komórek mięśnia sercowego, depolaryzacja zachodzi w różnym czasie; w zapisie EKG brak wyodrębnionych zespołów QRS
- częstoskurcz komorowy - bez tętna; w zapisie EKG wysokie zespoły QRS, czasem ostre
- asystolia - brak czynności elektrycznej (a co za tym idzie i mechanicznej) w mięśniu sercowym - w zapisie EKG - linia izoelektryczna
- rozkojarzenie elektromechaniczne (PEA) - obecna czynność elektryczna serca (obecny zapis EKG - inny niż asystolia i migotanie komór), ale brak czynności mechanicznej (aktywność elektryczna bez tętna)
[edytuj] Objawy
Nagłe zatrzymanie krążenia rozpoznajemy po sprawdzeniu 3 najważniejszych objawów (wszystkie 3 muszą wystąpić):
- utrata świadomości (poszkodowany nie reaguje na bodźce - dotyk i głos),
- brak oddechu lub oddech patologiczny (kontrola oddechu po udrożnieniu dróg oddechowych przez 10 sekund),
- Brak tętna na dużych tętnicach (kontrola tętna na tętnicy szyjnej zewnętrznej lub udowej przez 10 sekund)
Objawy późne (jeśli nie podjęto natychmiastowych działań resuscytacyjnych):
- sinica dystalnych części ciała
- szerokie źrenice (nie reagujące na światło)
- bladość, plamy opadowe
[edytuj] Postępowanie
[edytuj] Podstawowe czynności resuscytacyjne
- A - (ang. Airways) - udrożnienie dróg oddechowych: usunięcie z jamy ustnej śluzu i ciał obcych oraz odgięcie głowy do tyłu i wysunięcie żuchwy
- B - (ang. Breathing) - wentylacja płuc: sztuczny oddech usta-usta lub usta-nos
- C - (ang. Circulation) - zewnętrzny (pośredni) masaż serca: rytmiczne uciskanie mostka na głębokość 4–5 cm (u dorosłych) w linii środkowej ciała, na środku klatki piersiowej
- W przypadku braku reakcji, ratownik ma (po udrożnieniu dróg oddechowych przez odchylenie głowy do tyłu) stwierdzić w czasie do 10 sekund wzrokiem, słuchem i dotykiem, czy pojawiają się prawidłowe oddechy, kaszel lub ruch pacjenta świadczące o zachowanej czynności serca
- Po stwierdzeniu braku reakcji oraz braku oddechu, należy wezwać pogotowie (999 lub 112), po czym 30 razy ucisnąć środek klatki piersiowej, a następnie wykonać dwa wdechy ratownicze
- Algorytm 30 ucisków i 2 wdechy należy powtarzać do przywrócenia spontanicznego oddechu, zmęczenia ratującego lub do przyjazdu wykwalifikowanej pomocy
Ważne jest aby w trakcie resuscytacji starać się wykryć i leczyć (jeśli to możliwe) potencjalnie usuwalne przyczyny nagłego zatrzymania krążenia.
Jeżeli podstawowe zabiegi resuscytacyjne były wykonywane przez przynajmniej 2 minuty przechodzi się dalszego postępowania.
[edytuj] Dalsze postępowanie
Po stwierdzeniu rytmu do defibrylacji (migotanie komór lub częstoskurcz komorowy):
- wykonuje się defibrylację 360 J prądem monofazowym, 150-200 J prądem dwufazowym
- niezwłocznie podejmuje się resuscytację krążeniowo-oddechową w algorytmie 30 uciśnięć i 2 wdechów przez 2 minuty
- w razie potrzeby wykonuje się kolejną defibrylację i kontynuuje resuscytację wg podanego schematu
- po 3 defibrylacji podaje się 1 mg adrenaliny dożylnie, a następne dawki co 3-5 minut; amiodaron w dawce 300 mg również podaje się po 3 defibrylacji[1]
- wyżej wymieniony cykl postępowania powtarza się jeśli nie dojdzie do przywrócenia krążenia (obecny puls)
Po stwierdzeniu rytmu nie do defibrylacji (asystolia lub aktywność elektryczną bez tętna):
- prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej w algorytmie 30 uciśnięć i 2 wdechów
- ocena rytmu co 2 minuty
- nie zaleca się rutynowo podawania atropiny[1]
Po 20-25 minutach od zatrzymania krążenia lub przy ciężkiej kwasicy i niektórych zatruciach lekami podaje się 8,4% roztwór wodorowęglanu sodu w dawce 1 mEq/kg masy ciała.
Zaprzestanie resuscytacji po 30 minutach jeśli nzk trwało poniżej 6 minut (po 15 minutach jeśli dłużej). Czas trwania zabiegów resuscytacyjnych należy przedłużyć w wypadku utonięcia, w hipotermii i przy zatruciach lekowych.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Podsumowanie głównych zmian w Wytycznych Resuscytacji. Polska Rada Resuscytacji, 2010. [dostęp 2011-04-14]. s. 7.
[edytuj] Bibliografia
- Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie. Andrzej Szczeklik (red.). T. I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 242-7. ISBN 8374300310.
- Stany nagłe. Tomasz Hryniewiecki (red.). Warszawa: Medical Tribune Polska, 2009, s. 6-11. ISBN 978-83-60135-58-7.