Nelly Furtado

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nelly Furtado
Nelly Furtado 2010.jpg
Nelly Furtado (2010)
Imię i nazwisko Nelly Kim Furtado
Data i miejsce urodzenia 2 grudnia 1978
Victoria
Pochodzenie  Kanada
Instrument gitara, instrumenty klawiszowe, ukulele, puzon
Gatunek pop, folk, R&B, hip-hop, world music, dance
Zawód piosenkarka
Aktywność od 1995
Wytwórnia płytowa DreamWorks, Mosley Music Group, Geffen
Powiązania Timbaland, Juanes
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Nelly Kim Furtado (ur. 2 grudnia 1978 w Victorii, Kolumbia Brytyjska[1]) – kanadyjska piosenkarka, autorka tekstów, producent muzyczny i aktorka.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Nelly Furtado urodziła się w Victorii (Kolumbia Brytyjska), w Kanadzie. Jest potomkinią portugalskich imigrantów, Marii Manueli i José António Furtado, którzy wyemigrowali z wyspy São Miguel (Azory) do Kanady we wczesnych latach 60[2]. Otrzymała imię na cześć olimpijskiej gimnastyczki, Nellie Kim. Posługuje się angielskim, portugalskim oraz hiszpańskim. W języku hindi potrafi powiedzieć kilka słów, jednak nie posługuje się nim płynnie[3]. Potrafi grać na ukulele, puzonie, keyboardzie oraz gitarze. Pierwsze teksty pisała w wieku 7 lat.

Wychowywała się w wierze katolickiej. Ukończyła Mount Douglas Secondary School w Victorii, a następnie przeniosła się do Toronto, gdzie dostała się na uniwersytet i studiowała literaturę. Wówczas stworzyła swój pierwszy poważny projekt muzyczny Nelstar (1997). Odeszła niedługo później, ponieważ uważała, że nie jest w stanie rozwijać swoich umiejętności wokalnych. 20 września 2003 urodziła córkę Nevis. Ojcem jest jej były narzeczony – Jasper Gahunia (a.k.a. Lil' Jaz). W rodzinnym mieście Nelly Furtado, Victorii, burmistrz ustanowił święto na cześć piosenkarki: 21 marca 2007 był Dniem Nelly Furtado.

Początki kariery; 2000–2005: Whoa, Nelly! i Folklore[edytuj | edytuj kod]

Podczas występu w klubie Lee's Palace w Toronto została zauważona przez Geralda Eatona, który stał się jednym z najważniejszych „pomocników” przy tworzeniu jej debiutanckiej płyty Whoa, Nelly!, którą nagrała na zlecenie DreamWorks Records. Pierwszy singiel – „Party's Just Begun (Again)” został wydany na ścieżce dźwiękowej do filmu W matni. Jej styl to mieszanka gatunków i kultur, dzięki temu, że w młodości Furtado mieszkała w dzielnicy, w której mieszkali emigranci z Afryki, Europy i Azji. Album stał się światowym sukcesem po wydaniu trzech kolejnych singli: „I'm Like a Bird” (za który Furtado otrzymała Nagrodę Grammy w kategorii Best Female Pop Vocal Performance), „Turn Off the Light” i „...on the Radio (Remember the Days)”.

25 listopada 2003 roku wydany został drugi album Folklore, który był promowany na trasie Come as You Are Tour[4]. Na płycie znalazła się m.in. piosenka „Força”, hymn Mistrzostw Europy w piłce nożnej 2004, które odbyły się w Portugalii. Nelly wykonała go również po finale na Estádio da Luz w Lizbonie 4 lipca 2004. Ostatnia piosenka na płycie „Childhood Dreams” jest dedykowana córeczce Furtado, Nevis. Głównym singlem promującym album jest „Powerless (Say What You Want)”. Drugim singlem jest „Try”. Kolejny singiel to „Força”. Dwa ostatnie to „Explode” i „The Grass Is Green”.

2006–2010: od Loose do albumu The Best of...[edytuj | edytuj kod]

Loose[edytuj | edytuj kod]

23 maja 2006 ukazał się trzeci album Furtado zatytułowany Loose. Promuje go singelManeater”. Na jej trzecim już albumie spotkać można m.in. Pharella, Timbalanda oraz Ms. Jade. Album stał się numerem jeden nie tylko w Stanach Zjednoczonych, czy Kanadzie, ale też w wielu innych krajach. 16 lutego 2007, Furtado rozpoczęła Get Loose Tour. Wróciła w marcu do swojego rodzinnego miasta by wykonać koncert na rzecz Save On-Foods Memorial Centre. Na część tej wizyty, lokalne władze ustanowiły 21 marca 2007 Dniem Nelly Furtado[5].

Po zakończeniu trasy wydała pierwsze koncertowe DVD/CD Loose: The Concert[6]. 1 kwietnia 2007, Furtado była wykonawcą i gospodarzem na Juno Awards 2007 w Saskatoon, Saskatchewan. Otrzymała wszystkie pięć nagród, do których była nominowana, w tym w kategoriach Album Roku i Singel Roku. Wystąpiła również na Concert for Diana na stadionie Wembley w Londynie, 1 lipca 2007, gdzie wykonała „Say It Right”, „Maneater” i „I'm Like a Bird”. W 2007 Furtado i Justin Timberlake wzięli udział w nagraniu singla Timbalanda „Give It to Me[7]. 11 lipca 2008 Nelly Furtado wystąpiła w Poznaniu w ramach obchodzonego tam Roku Klimatu i Środowiska, koncert przerwano jednak po wykonaniu przez wokalistkę 3 piosenek z powodu nawałnicy. Koncert odbył sie następnego dnia.

Mi Plan[edytuj | edytuj kod]

30 marca 2009, ukazała się płyta amerykańskiego rapera Flo Ridy o nazwie R.O.O.T.S., na której znajduje się utwór pt. „Jump”, wykonywany z Nelly Furtado.

14 września 2009 roku, została wydana czwarta płyta wokalistki pt. Mi Plan. Album zawiera dwanaście nowych utworów w języku hiszpańskim. Do współpracy przy płycie zaproszono m.in. Julietę Venegas i La Malę Rodriguez (utwór „Bajo Otra Luz”), Alexa Cuba („Mi plan”) i Alejandro Fernandez („Sueños”)[8]. Singlem promującym album jest utwór „Manos al Aire[9]. Klip został przedstawiony 29 lipca w programie Alexa Chung Show. 15 września Nelly wydała utwór „Más”.

Nelly Furtado została zaproszona do współpracy z DJ Tiësto. Nagrała z nim utwór „Who Wants to Be Alone[10], który znalazł się na jego albumie Kaleidoscope. Kolejną kolaborację z Timbalandem można usłyszeć w piosence „Morning After Dark” napisanej na jego album Timbaland Presents Shock Value 2[11].

The Best of Nelly Furtado[edytuj | edytuj kod]

15 grudnia 2009 , Furtado ogłosiła, że 25 maja 2010 roku zostanie wydany jej kolejny, piąty album. 8 lutego 2010 potwierdziła, że wydawnictwo będzie zatytułowane Lifestyle[12]. Dodała, że album będzie zawierał niewielkie wpływy funku, ze współpracy z Ryanem Tedderem[13]. Wydanie płyty przełożono na jesień tłumacząc, iż Nelly wciąż czerpie inspiracje i chce dopracować album. Ostatecznie 12 listopada 2010 została wydana kompilacja The Best of Nelly Furtado podsumowująca największe osiągnięcia artystki na przestrzeni 10 lat od momentu rozpoczęcia kariery. Dodatkowo na albumie znajdują się trzy nowe piosenki.

Na potrzeby filmu Gnomeo i Julia Nelly Furtado i Elton John nagrali wspólnie cover piosenki „Crocodile Rock[14].

Na potrzeby filmu Score: A Hockey Musical nagrała cover piosenki zespołu Rush pt. „Time Stand Still[15].

Nagrała cover piosenki „The Seeker” w oryginalnym wykonaniu Dolly Parton na potrzeby filmu The Year Dolly Parton was My Mum[16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku w Toronto Furtado urodziła córeczkę Nevis Chetan, której ojcem jest były chłopak Nelly, Jasper Gahunia. Furtado i Gahunia byli razem przez 4 lata, do 2005 roku. Furtado powiedziała magazynowi Bledner, że pozostaną przyjaciółmi i wspólnie będą wychowywać Nevis. W czerwcu 2006 roku zapytana przez reportera magazynu Genre, czy „kiedykolwiek czuła coś do kobiety”, odpowiedziała „Oczywiście. Kobiety są piękne i seksowne”. Niektórzy uważają to za przyznanie się do biseksualności, ale w sierpniu 2006 roku Furtado twierdziła, że „ma po prostu otwarty umysł”. W listopadzie 2006 wyjawiła, że odrzuciła ofertę sesji w Playboyu za $500000. W lipcu 2008 Furtado wyszła za mąż za inżyniera dźwięku Demacio Castellona.

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

Furtado poprowadziła program na MTV o AIDS, w którym pojawili się Alicia Keys i Justin Timberlake. We wrześniu 2011 roku, Furtado oznajmiła podczas Free The Children „We Day” w Toronto, że daje $1000000 organizacji Free The Children na budowę szkół dla dziewcząt w Maasai, w Kenii.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Nelly Furtado.

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Utwory z czasów Nelstar[edytuj | edytuj kod]

  • „Like”
  • „Rockstar”
  • „Fortress Bell”
  • „Trippin”

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Tytuł Wynik
2001 Radio Music Awards Most Requested Song „Turn off the Light” wygrana
Billboard Music Video Awards Best Pop New Artist Clip „I'm like a Bird”
Nagroda Juno[17] Best New Solo Artist
Best Single „I'm like a Bird”
Best Songwriter „Turn off the Light”, „I'm like a Bird”, „...On the Radio (Remember the Days)”
Best Producer „I'm like a Bird”, „Turn off the Light” (również Gerald Eaton i Brian West)
Best Pop Album Whoa, Nelly! nominacja
Best Recording Engineer „I'm like a Bird”, „Turn off the Light” (nagrodzeni: Brian West i Brad Haehnel)
West Coast Music Awards Producer of the Year Whoa, Nelly! wygrana
Best Pop/Dance Release
Female Artist of the Year
Best Major Distribution Release Whoa, Nelly!
My VH1 Awards Welcome to the Big Time Award nominacja
2002 American Music Awards Favorite Pop/Rock New Artist
Much Music Video Awards „...On the Radio (Remember the Days)” wygrana
Favourite Canadian Artist
NAACP Image Awards Outstanding New Artist nominacja
Canadian Radio Music Awards Chart Topper Award wygrana
Nagroda Grammy Best Female Pop Vocal Performance „I'm like a Bird”
Song of the Year nominacja
Best Pop Vocal Album Whoa, Nelly!
Best New Artist
Nagroda Juno[17] Best Artist
Best Album Whoa, Nelly!
ASCAP Awards Pop Music Award „I'm like a Bird” wygrana
2004 Nagroda Juno[17] Single of the Year „Powerless (Say What You Want)”
Artist of the Year nominacja
Songwriter of the Year „Saturdays”, „Powerless (Say What You Want)”, „Childhood Dreams”
Album of the Year Folklore
Pop Album of the Year
2005 Nagroda Juno Jack Richardson - Producer of the Year „Try”, „Explode” (z Track & Field)
2006 Teen Choice Awards Choice V Cast Music Artist wygrana
Choice Song of the Summer „Promiscuous” (gościnnie Timbaland)
Music - Choice R&B/Hip Hop Track
MTV Video Music Awards[18] Best Pop Video nominacja
Best Female Video
Best Dance Video
Los Premios MTV Latin America Best International Pop Artist
MTV Europe Music Awards Best Female
Best Song „Maneater”
Best Album Loose
American Music Awards Favorite Pop/Rock Female Artist
World Music Awards Best Pop/Rock Artist Loose wygrana
Billboard Music Awards Hot 100 Single of the Year „Promiscuous” nominacja
Pop Single of the Year wygrana
Groovevolt Music & Fashion Awards Song of the Year nominacja
Best Female Pop Album Loose
Best Collaboration, Duo or Group „Promiscuous”
Best Deep Cut (Unreleased Album Track) „Afraid”
2007 People's Choice Awards[19] Favorite Pop Song „Promiscuous”
NRJ Music Awards International Revelation of the Year wygrana
International Song of the Year „Maneater” nominacja
Nagroda Grammy[20] Best Pop Collaboration with Vocals „Promiscuous” (gościnnie Timbaland)
BRIT Awards International Female Solo Artist wygrana
German Echo Awards[21] International Female Artist of the Year nominacja
Nagroda Juno Juno Fan Choice Award[22] wygrana
Single of the Year „Promiscuous” (gościnnie Timbaland)
Album of the Year Loose
Artist of the Year
Pop Album of the Year Loose
Fryderyki[23] International Album Of The Year Loose nominacja
MTV Europe Music Awards Najbardziej uzależniająca piosenka „All good things”
Najlepszy album Loose wygrana
Najlepszy artysta solowy nominacja
TMF Music Awards Best International Female Artist wygrana
Los Premios Principales Najlepszy artysta międzynarodowy

Kariera aktorska[edytuj | edytuj kod]

Nelly Furtado zaczęła grać w przedstawieniach w szkole średniej. W 2001 wystąpiła gościnnie w znanym młodzieżowym serialu Roswell: W kręgu tajemnic. Po wydaniu płyty Loose, piosenkarka była często zapraszana do udziału w filmach. Pojawiła się w portugalskiej operze mydlanej Floribella i amerykańskiej Tylko jedno życie, gdzie wykonywała swoje największe przeboje wraz z Saukratesem. Następnie zagrała w odcinku zatytułowanym Some Buried Bones popularnego serialu CSI: Kryminalne zagadki Nowego Jorku. Zagrała tu postać Avy Brandt, profesjonalnej złodziejki i ofiary domowej przemocy. W 2010 zagrała zagorzałą fankę hokeja w musicalu pt. Score: A Hockey Musical[24].

Muzyka wykorzystana w filmach i serialach[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Laura Avery: Newsmakers: the people behind today's headlines. 9780787680916, 2007, s. 172. ISBN 9780787680916.
  2. Nelly Furtado Interview at DailyMusicGuide.com
  3. Nelly Furtado. Forca all the way. (ang.). The Record Music Magazine. [dostęp 2012-07-30].
  4. Jarvis Entertainment - Come As You Are Tour 2004
  5. Nelly Furtado lives out a teenage dream
  6. Loose the Concert Amazon.de The DVD: Track listing
  7. Timbaland Nabs 50 Cent, Dr. Dre For LP, Starts Timberlake Gossip Frenzy
  8. Nelly Furtado and Alejandro Fernandez collaborate on Sueños
  9. A Message from Nelly Furtado
  10. Pitchfork: Sigur Rós's Jónsi, Bloc Party's Kele Okereke on New Tiësto Album
  11. Rap-Up.com || Sneak Peek: Timbaland f/ SoShy – ‘Morning After Dark’
  12. Nelly Furtado (NellyFurtado) sur Twitter
  13. Nelly Furtado announces details on her May 25th 2010 English release
  14. Elton John Nelly Furtado Duet “Crocodile Rock” (Gnomeo & Juliet Movie)
  15. Nelly Furtado Shows “Time Stand Still” With A Rush Cover | Music News, Reviews, and Gossip on Idolator.com
  16. Year Dolly Parton Was My Mom, The (2011) - Filmweb
  17. 17,0 17,1 17,2 Juno Awards: Juno Archives / History. [dostęp 4 września 2006].
  18. BBC News: MTV Video Music Awards: Winners. [dostęp 4 września 2006].
  19. http://www.pcavote.com/vote/vote.jsp?group=music
  20. Grammy.com
  21. http://www.echopop.de/kategorie/kat984.htm
  22. http://www.junoawards.ca/07_nominees.php
  23. Fryderyk 2010 – Nagrody Akademii Fonograficznej
  24. Score: A Hockey Musical

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]