Nicolae Iorga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nicolae Iorga

Nicolae Iorga, właśc. Nicolas Jorga (ur. 17 stycznia 1871 r. w Botoszanach, zm. 27 listopada 1940 r. w Strejnicu, okręg Prahova) – był rumuńskim historykiem, krytykiem literackim, pamiętnikarzem, dramaturgiem, poetą i politykiem.

Ukończył studia historyczne na uniwersytecie w Jassach. Kontynuował naukę w Paryżu i w Lipsku, gdzie obronił pracę doktorską. W 1894 objął stanowisko profesora historii powszechnej na Uniwersytecie w Bukareszcie.

W 1890 związał się z partią socjaldemokratyczną, ale odszedł z niej po 10 latach i skierował się w stronę nacjonalizmu. W 1910 r. był współzałożycielem Partii Narodowo-Demokratycznej. Sprawował urząd premiera Rumunii od 19 kwietnia 1931 r. do 6 czerwca 1932 r. Od 1933 r. sprzeciwiał się współpracy Rumunii z Hitlerem. Sprzeciwił się także przyjęciu latem 1940 r. ultimatum Moskwy dotyczącego cesji Besarabii i północnej Bukowiny na rzecz Związku Radzieckiego. Został zamordowany przez członków faszyzującej organizacji Żelazna Gwardia, którzy uznali go winnym śmierci ich wodza, Corneliu Codreanu, w 1938 roku.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Jego portret został umieszczony na rumuńskim banknocie o nominale 1 leja.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Les arts mineurs en Roumanie, Bucarest: Édit de l'Imprimerie de l'Etat 1934.
  • Brève histoire des Croisades et de leurs fondations en Terre sainte, Paris: Librairie univ. J. Gamber 1924.
  • Byzance après Byzance : continuation de l'Histoire de la vie byzantine, Bucarest: Association Internationale d'Etudes du sud-Est Européen 1971.
  • Choses d'Orient et de Roumanie : conférences donnnées aux Universités de Varsovie, de Wilno, de Poznan, de Cracovie et de Lwów, Bucarest: P. Suru - Paris: Gamber 1924
  • Comment la Roumanie s'est detachée de la Triplice : d'aprés les documents austro-hongrois et des souvenirs persunnels, Bucarest 1933.
  • Corespondenţă, t. 1-3, Bucureşti: Minerva 1984-1991.
  • Geschichte des osmanischen Reiches, t. 1-5, Gotha: Fr. A. Perthes 1908-1913.
  • Geschichte des Rumänischen Volkes im Rahmen seiner Staatsbildungen, t. 1: Bis zur Mitte des 16. Jahrhundert, Gotha: F. A. Perthes 1905.
  • Histoire des états balcaniques jusqu'a 1924, Paris: J. Gamber 1925.
  • Histoire des Roumains de Bucovine a partier de l'annexion Autrichienne [1776-1914], Bucarest: Imprimeria Nationaa 1931.
  • Histoire des Roumains et de la romanité orientale, t.1-10, Bucarest: Impr. Natională 1940-1945.
  • Notes et extraits pour servir à l'histoires de croisades au XVe siècle. Sér. 2, Paris: E. Leroux 1899.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]