Nicolae Iorga
Nicolae Iorga, właśc. Nicolas Jorga (ur. 17 stycznia 1871 r. w Botoszanach - zm. 27 listopada 1940 r. w Strejnicu, okręg Prahova) - był rumuńskim historykiem, krytykiem literackim, pamiętnikarzem, dramaturgiem, poetą i politykiem.
Ukończył studia historyczne na uniwersytecie w Jassach. Kontynuował naukę w Paryżu i w Lipsku, gdzie obronił pracę doktorską. W 1894 objął stanowisko profesora historii powszechnej na Uniwersytecie w Bukareszcie.
W 1890 związał się z partią socjaldemokratyczną, ale odszedł z niej po 10 latach i skierował się w stronę nacjonalizmu. W 1910 r. był współzałożycielem Partii Narodowo-Demokratycznej. Sprawował urząd premiera Rumunii od 19 kwietnia 1931 r. do 6 czerwca 1932 r. Od 1933 r. sprzeciwiał się współpracy Rumunii z Hitlerem. Sprzeciwił się także przyjęciu latem 1940 r. ultimatum Moskwy dotyczącego cesji Besarabii i północnej Bukowiny na rzecz Związku Radzieckiego. Został zamordowany przez członków faszyzującej organizacji Żelazna Gwardia, którzy uznali go winnym śmierci ich wodza, Corneliu Codreanu, w 1938 r.
Bibliografia[edytuj]
- Oskar Halecki, Iorga Nicolae [w:] Encyklopedia Nauk Politycznych (zagadnienia społeczne, polityczne i gospodarcze), t. 2, Warszawa 1937, s. 749-750.
- Waldemar Ceran Iorga Nicolae [w:] Encyklopedia kultury bizantyńskiej, red. Oktawiusz Jurewicz, Warszawa 2002, s. 200.
