Miron (patriarcha Rumunii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miron
Elie Cristea
Miron
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1868
Topliţa
Data i miejsce śmierci 6 marca 1939
Cannes
Patriarcha Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego
Okres sprawowania 1925-1939
Wyznanie prawosławne
Kościół Rumuński Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1902
Sakra biskupia 1910
Wybór patriarchy 1925
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1910

Miron, imię świeckie Elie Cristea (ur. 18 lipca 1868 w Topliţa, zm. 6 marca 1939 w Cannes) – patriarcha Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny chłopskiej, rodzina jego matki była związana z obrządkiem greckokatolickim, zaś rodzina ojca z wyznaniem prawosławnym. W 1887 ukończył gimnazjum w Năsăud i zaczął studia w Instytucie Teologicznym w Sibiu. W tym okresie działał w stowarzyszeniu kulturalno-oświatowym Virtus Romana Rediviva.

Po ukończeniu w 1890 studiów w Sibiu, otrzymał stypendium od miejscowego metropolity, które umożliwiło mu kontynuację nauki na Uniwersytecie Budapeszteńskim, na wydziale filologicznym i filozoficznym. W maju 1895 obronił pracę doktorską z zakresu filologii, dotyczącą postaci Mihaia Eminescu. W tym czasie zajmował się także pracą dziennikarską. W latach 1898-1900 pracował jako redaktor rumuńskojęzycznego pisma Telegraful Român, ale ostatecznie wybrał karierę duchowną.

Po powrocie do Sibiu pełnił funkcję sekretarza konsystorza, zaś w czerwcu 1902 wstąpił do klasztoru w Hodosz-Bodrog, przyjmując imię zakonne Miron. Wybrany w listopadzie 1910 przez konsystorz na biskupa, metropolitę Caransebeș został wyświęcony w maju 1910 w Sibiu.

Był jednym z inicjatorów i współtwórców zjednoczenia Siedmiogrodu ze Starym Królestwem, o którym zdecydowało Zgromadzenie Narodowe, zebrane w grudniu 1918 w Alba Iulia. Cristea znalazł się w składzie prezydium Zgromadzenia i był członkiem delegacji siedmiogrodzkiej, która przedłożyła Akt Zjednoczenia królowi Ferdynandowi.

31 grudnia 1919 został wybrany arcybiskupem stołecznej archidiecezji i metropolitą Wołoszczyzny. Do 1925 zajmował się głównie integracją struktur kościelnych Starego Królestwa, Siedmiogrodu i Besarabii. 12 lutego 1925 decyzją parlamentu rumuńskiego metropolia bukareszteńska została podniesiona do rangi patriarchatu, a Święty Synod Kościoła wybrał metropolitę Mirona pierwszym patriarchą.

Należał do grona autorytetów, które poparły powrót do Rumunii króla Karola II, a kiedy ten wprowadził dyktaturę królewską 10 lutego 1938 – stanął na czele rządu. Sprawował tę funkcję aż do śmierci. W styczniu gwałtownie pogorszył się stan jego zdrowia. W lutym 1939 rozwijająca się choroba serca zmusiła go do pozostania w Cannes, gdzie zmarł dwa tygodnie później. Trumna z ciałem patriarchy została przewieziona z Francji pociągiem do Rumunii, a wierni na wszystkich stacjach w Rumunii oddawali hołd zmarłemu. Doczesne szczątki hierarchy złożono w katedrze patriarchalnej w Bukareszcie.

W 1929 odznaczony Orderem Orła Białego[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1921: România şi Vatican (Rumunia i Watykan)
  • 1929: Adevăruri istorice asupra întegirii neamului (Prawda historyczna o integracji narodowej)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Keith Hitchins: Rumania: 1866-1947. Oxford University Press: 1994. ISBN 9780198221265.
  • William O. Oldson, Alibi for prejudice: Eastern Orthodoxy, the Holocaust, and Romanian nationalism, East European Quarterly, XXXVI: 3, September 2002.

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 300.
Poprzednik
Mikołaj (Popea)
Biskup Caransebeș 1910 - 1918 Następca
Józef (Badescu)
Poprzednik
Konon (Arămescu-Donici)
Metropolita-zwierzchnik Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego 1918 - 1925 Następca
Powstanie patriarchatu]]
Poprzednik
Powstanie patriarchatu
Patriarcha Rumunii 1925 - 1939 Następca
Nikodem


Poprzednik
Octavian Goga
Coat of arms of Romania.svg Premier Rumunii
1938-1939
Coat of arms of Romania.svg Następca
Armand Călinescu