Nietolerancja (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: termin tolerancja.
Nietolerancja
Intolerance
Nietolerancja
Gatunek niemy, historyczny
Data premiery 1916
Kraj produkcji USA
Czas trwania 215 min.
Reżyseria David Wark Griffith
Scenariusz David Wark Griffith, Frank Woods
Zdjęcia Billy Bitzer
Scenografia David Wark Griffith,
Frank Wortman,
Robert Ellis Wales
Kostiumy David Wark Griffith,
Clare West
Montaż David Wark Griffith,
James Smith,
Rose Smith
Budżet 2 000 000 $
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nietolerancja (ang. Intolerance) – amerykański film niemy z 1916 roku w reżyserii Davida Warka Griffitha. Nietolerancja, nakręcona przez Griffitha w odpowiedzi na burzliwe przyjęcie Narodzin narodu, stanowi opowieść o nietolerancji dotykającej człowieka. Na fabułę składają się cztery wątki, które opisują: upadek Babilonu, męczeństwo Jezusa Chrystusa, wydarzenia nocy św. Bartłomieja oraz czasy współczesne filmowi. Nietolerancja kończy się alegorią sugerującą wyzwolenie wszystkich ludzi z niewoli[1].

Po sukcesie kasowym Narodzin narodu Griffith zdecydował się na nakręcenie filmu, który mógłby stanowić dla niego moralną rehabilitację za ów film gloryfikujący Ku Klux Klan. Efektem było jedno z najdroższych przedsięwzięć w dziejach kina niemego: Nietolerancja kosztowała 2 miliony dolarów[1] (około 43 miliony dolarów według cen z 2013 roku[a]); do zdjęć wynajęto około 60 tysięcy statystów[2]. Reżyser udoskonalił swój warsztat twórczy, starannie używając montażu równoległego oraz dostosowując plany filmowe do akcji swego dzieła. Griffith zastosował również spektakularne najazdy kamery z dużej wysokości. Motywem jednoczącym akcję utworu był obraz matki kołyszącej swe niemowlę, co zdaniem reżysera miało pobudzić wrażliwość widza[1][3].

Nietolerancja poniosła klęskę finansową, swoją pacyfistyczną wymową nie pasowała bowiem do wydarzeń I wojny światowej[3][4]. Film ten jednak, pomimo naiwnego zdaniem części krytyków przesłania, dzięki sprawności realizacyjnej stanowi jedno z najważniejszych osiągnięć kina[4][2]. W 1989 roku Nietolerancja znalazła się w National Film Registry jako budująca dziedzictwo kulturalne Stanów Zjednoczonych[5], a w 1995 roku została umieszczona na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne[6].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie następującego źródła[7].

Rok 1914

  • Mae Marsh – Miła
  • Robert Harron – Chłopiec
  • Walter Long – Muszkieter Slumsów
  • Miriam Cooper – Samotna
  • Sam de Grasse – Arthur Jenkins
  • Vera Lewis – Mary Jenkins

Historia Jezusa

  • Howard Gaye – Jezus
  • Lillian Langdon – Maria
  • Olga Grey – Maria Magdalena

Noc św. Bartłomieja

Upadek Babilonu

  • Constance Talmadgge – góralka
  • Elmer Clifton – Rapsod
  • Alfred Paget – Baltazar
  • Seena Owen – Attarea
  • Carl Stockdale – król Nabonid
  • Tully Marshall – arcykapłan Marduk
  • George Siegmann – Cyrus

Uwagi

  1. Obliczono na podstawie następującego źródła: Consumer Price Index (Estimate) 1800- (ang.). The Federal Reserve Bank of Minneapolis. [dostęp 2013-03-14]. Metoda obliczania: budżet z 1915 roku * (CPI z 2013 roku / CPI z 1916 roku).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Garbicz i Klinowski 1981 ↓, s. 37.
  2. 2,0 2,1 Płażewski 1968 ↓, s. 25.
  3. 3,0 3,1 Wojnicka i Katafiasz 2005 ↓, s. 202–203.
  4. 4,0 4,1 Garbicz i Klinowski 1981 ↓, s. 38.
  5. U.S. National Film Registry – Titles (ang.). Carnegie Mellon University. [dostęp 2013-03-15].
  6. Vatican Best Films List (ang.). United States Conference of Catholic Bishops. [dostęp 2013-03-15].
  7. Garbicz i Klinowski 1981 ↓, s. 36.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Garbicz, Jacek Klinowski: Kino, wehikuł magiczny. Przewodnik osiągnięć filmu fabularnego. T. 1: Podróż pierwsza 1913–1949. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1981. ISBN 83-08-00298-6.
  • Jerzy Płażewski: Historia filmu dla każdego. Kraków: Nasza Księgarnia, 1968.
  • Joanna Wojnicka, Olga Katafiasz: Słownik wiedzy o filmie. Bielsko-Biała: Park, 2005. ISBN 83-7266-325-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]