Lillian Gish
| Lillian Gish | |||||||||
 |
|||||||||
| Prawdziwe nazwisko |
Lillian Diana de Guiche | ||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
14 października 1893 Springfield |
||||||||
| Data i miejsce śmierci |
27 lutego 1993 Nowy Jork |
||||||||
|
|||||||||
| Odznaczenia | |||||||||
 |
|||||||||
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|||||||||
| Strona internetowa | |||||||||
| Profil w bazie IMDb | |||||||||
| Profil w bazie Filmweb.pl | |||||||||
| Profil w bazie Stopklatka.pl | |||||||||
Lillian Gish, właśc. Lilliana Diana de Guiche (ur. 14 października 1893 w Springfield, zm. 27 lutego 1993 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka, gwiazda kina niemego.
Ojciec aktorki był alkoholikiem, więc od najmłodszych lat zmuszona była pracować w przemyśle rozrywkowym, by zarobić na utrzymanie.
W 1912 Lillian została odkryta przez najsłynniejszego ówczesnego reżysera D. W. Griffitha, który od razu powierzył jej rolę w swoim filmie An Unseen Enemy. Griffith wykreował Gish na gwiazdę, dzięki roli Elsie Stoneman w głośnym filmie Narodziny narodu z 1915, będącym adaptacją powieści Thomasa Dixona.
Do historii przeszła jej rola w Męczennicy miłości z 1920, gdzie podczas kręcenia zdjęć do filmu, aktorka bez żadnych zabezpieczeń, w samej sukience, biegała przez trzy tygodnie po płynącej w kierunku wodospadu krze lodowej. Jeszcze w 1925 Gish miała podpisany kontrakt na 800 tys. dolarów z wytwórnią MGM. Za drugoplanową rolę w Pojedynku w słońcu z 1946 – w reżyserii Kinga Vidora – otrzymała w 1947 nominację do Oskara.
Po raz ostatni aktorka wystąpiła na srebrnym ekranie w filmie Lindsaya Andersona – Sierpniowe wieloryby z 1987 (po 75 latach od debiutu filmowego – co stanowi niepobity rekord) u boku innej przedwojennej gwiazdy kina Bette Davis.
W ciągu swojej kariery wystąpiła w filmach takich znakomitości jak: Victor Sjöström, King Vidor czy Charles Laughton. W 1969 opublikowała swoją autobiografię Filmy, pan Griffith i ja.
Zmarła podczas snu 27 lutego 1993 w Nowym Jorku.
Jej młodszą siostrą była Dorothy Gish, również aktorka.
[edytuj] Bibliografia
- "Magazyn Gazeta" – dodatek do Gazety Wyborczej z 30 marca 2000
