Ołeksandr Tomach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ołeksandr Tomach
Imię i nazwisko Ołeksandr Ołeksandrowicz Tomach
Data i miejsce
urodzenia
17 października 1948
Mińsk, Białoruska SRR 
Pozycja obrońca/pomocnik
Wzrost 169 cm
Masa ciała 69 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1967–1968
1968–1975
1976–1978
1978–1980
Bukowyna Czerniowce
Metałurh Zaporoże
Dnipro Dniepropetrowsk
Metałurh Zaporoże
? (?)
288+? (9)
48 (0)
59 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1981–1988
1988–1990
1990–1994
1994–1998
1994–2002
2003–2004
2004
2004–2007
2007–2009
2009–2010
2012
2013–
Metałurh Zaporoże
Nywa Winnica
Wiktor Zaporoże
Metałurh Zaporoże
Metałurh Zaporoże (wiceprezes)
Systema-Boreks Borodzianka
Polissia Żytomierz
Desna Czernihów
Arsenał Kijów (dyr.sportowy)
Skała Morszyn
Arsenał Kijów (dyr.sportowy)
Metałurh Zaporoże (dyr.sportowy)

Ołeksandr Ołeksandrowycz Tomach, ukr. Олександр Олександрович Томах, ros. Александр Александрович Томах, Aleksandr Aleksandrowicz Tomach (ur. 17 października 1948 w Mińsku, Białoruska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, a wcześniej pomocnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej w Czerniowcach. Pierwszy trener – Mychajło Pises. W 1967 rozpoczął karierę piłkarską w Bukowynie Czerniowce. W sierpniu następnego roku przeszedł do Metałurha Zaporoże. W latach 1976-78 bronił barw Dnipra Dniepropetrowsk, po czym powrócił do Metałurha Zaporoże. W zaporoskim klubie zakończył karierę zawodową.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął pracę trenerską. Jeszcze ucząc się w Wyższej Szkoły Trenerskiej w Moskwie w 1981 objął stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże. Z zaporoskim klubem pracował przez 8 lat, a w czerwcu 1988 przyjął propozycję prowadzenia Nywy Winnica. Przez problemy zdrowotne ojca w sierpniu 1990 był zmuszony wrócić do Zaporoża. Najpierw trenował prywatny klub Wiktor Zaporoże, który utrzymywał Wiktor Oharenko. We wrześniu 1994 został zaproszony na stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże, który walczył o utrzymanie w Wyższej Lidze. Właśnie jemu udało się doprowadzić klub do okresu najlepszych wyników w historii. Ale po czterech lat przez problemy sercowe był zmuszony zmienić zawód na krzesło wiceprezesa klubu. W marcu 2003 wrócił do pracy trenerskiej w klubie Systema-Boreks Borodzianka, który prowadził do marca 2004. Następnie trenował Polissia Żytomierz, a od lipca 2004 Desnę Czernihów[1], z którym pracował do 7 maja 2007[2]. Potem obejmował stanowisko dyrektora sportowego w sztabie szkoleniowym Arsenału Kijów[3][4]. Latem 2009 przyjął propozycję prowadzenia Zachodnioukraińskiej Akademii Piłki Nożnej, pomagając trenować reprezentujący Akademię zespół Skała Morszyn[5][6]. W sierpniu 2012 powrócił na stanowisko dyrektora sportowego Arsenału Kijów[7], w którym pracował do końca roku. W kwietniu 2012 objął stanowisko dyrektora sportowego Metałurha Zaporoże[8].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]