Okręt-baza wodnosamolotów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierwszy tender wodnosamolotów, francuski „Foudre” w 1912 roku, z zamontowanym hangarem lotniczym i dźwigami

Okręt-baza wodnosamolotów, transportowiec wodnosamolotów, przestarzale tender wodnosamolotów – okręt lotniczy zbudowany lub przystosowany do prowadzenia operacji lotniczych za pomocą bazujących na nim wodnosamolotów. Pierwsze tendry powstały przed I wojną światową i były rozwijane w okresie międzywojennym. W miarę upływu czasu oraz doskonalenia techniki wojskowej zostały ostatecznie zastąpione przez lotniskowce.

Za pierwszy tender uważa się francuski „Foudre” (wcześniej używany także jako okręt balonowy), innym wczesnym przykładem okrętu-bazy wodnosamolotów jest brytyjski HMS „Hermes”.

Transportowce wodnosamolotów używane były w czasie I wojny światowej i w okresie międzywojennym. W czasie II wojny światowej używane jeszcze były przez United States Navy i Japońską Marynarkę Wojenną, głównie jako okręty naprawcze i bazy dla wodnosamolotów dalekiego zasięgu.

Wybrane transportowce wodnosamolotów[edytuj | edytuj kod]

Amerykański okręt-baza wodnosamolotów USS „Timbalier” razem z dwoma łodziami latającymi Martin PBM Mariner w 1946

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antony Preston: The World's Great Aircraft Carriers: from World War I to the Present Day. Greenwich Editions,U.S.. ISBN 0-86288-778-X.
  • R. D. Layman: Before the aircraft carrier the development of aviation vessels, 1849-1922. London Conway Maritime 1989. ISBN 0-85177-516-0. (ang.)