Uzbrojony trawler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trawler wojenny HNoMS "Honningsvåg"

Uzbrojony trawler – klasa okrętów zbudowanych na bazie rybackich trawlerów przystosowanych do celów militarnych, używanych głównie do zadań patrolowych, eskortowych i zwalczania okrętów podwodnych.

Uzbrojone trawlery były używane przeważnie w czasie wojny, będąc na ogół jednostkami tylko doraźnie przystosowywanymi do celów militarnych. Szeroko używano ich podczas I i II wojny światowej. Trawlery były mocnymi statkami, mogącymi pływać na pełnym morzu w szerokim zakresie warunków pogodowych, a ich stosunkowo duże rozmiary umożliwiały instalowanie uzbrojenia, w tym artylerii. W okresie wojny często przebudowywano je na trałowce, służące do oczyszczania akwenów z min morskich. Dodanie hydrolokatorów i wyposażenie w bomby głębinowe czyniło z trawlerów skuteczny okręt zwalczania okrętów podwodnych. Okręty te służyły ponadto w ochronie miejsc połowów przed okrętami podwodnymi oraz samolotami wroga.

Także obecnie niektóre kraje posiadają uzbrojone trawlery do ochrony swoich statków rybackich.

Prawdopodobnie ostatnią – i jedną z niewielu powojennych – konstrukcją uzbrojonego trawlera, przystosowanego do współczesnych wymogów, jest radziecki okręt nr 225 projektu 502GM (typ Majak) z 1989, którego uzbrojenie stanowią wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych RBU-1200 i torped przeciw okrętom podwodnym 406 mm[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. (ros.) A.S. Pawłow: Wojenno-Morskoj Fłot Rossji i SNG 1992 g., Jakuck, 1992, s. 75

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]