Okręty podwodne typu 201

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okręty podwodne typu 201
Kraj budowy  Niemcy
Projekt IKL
Stocznia HDW
Zbudowane trzy
Wodowanie:
• pierwsza jednostka
• ostatnia jednostka

1962
1962
Użytkownicy  Deutsche Marine
Wyrzutnie torpedowe:
• dziobowe

8 x 533mm
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

10 węzłów
17,5 węzła
Wyporność:
• na powierzchni 395 ton
• w zanurzeniu 433 ton
Długość 42 metry
Szerokość 4,6 metra
Napęd 2 silniki Diesla Mercedes-Benz
1 silnik elektryczny
1 wał napędowy
Zasięg 3800 Mm @ 8 węzłów na chrapach
400 Mm @ 4 węzłów w zanurzeniu
Załoga 21 oficerów i marynarzy

Okręty podwodne typu 201 – pierwszy powojenny typ niemieckich okrętów podwodnych. Zaprojektowane przez biuro konstrukcyjne IKL okręty, w znacznym stopniu czerpały z konstrukcji produkowanych pod koniec wojny przybrzeżnych jednostek typu XXXIII. W związku z przewidywaniem iż ich podstawowym teatrem działań będą płytkie wody Bałtyku, kadłub oraz wyposażenie jednostek wymagało zastosowania stali o minimalnej sygnaturze magnetycznej. Wybrana jednak do ich produkcji stal niemagnetyczna okazała się być bardzo nieodporna na korozję, stąd też jednostki te zostały wycofane ze służby i pocięte na złom w roku 1971.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007. ISBN 1851095632.