Okręty podwodne typu Karp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Okręty podwodne typu Karp
Karp.jpg
Kraj budowy  Niemcy
Projekt D’Equevilley-Montjustina
Stocznia Germaniawerft
Zbudowane cztery
Wodowanie:
• pierwsza jednostka
• ostatnia jednostka

30 sierpnia 1905
5 maja 1909
Użytkownicy  Rosja
 Norweska KMW
Służba w latach 1907–1933
Stracone jedna
Uzbrojenie rosyjskie: 1 wyrzutnia torpedowa 450mm, 2 wyrzutnie 450 mm wyrzutnie Drzewieckiego, 3 torpedy
Kobben: 3 x 180 mm (2 dziób, 1 rufa). 4 torpedy
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

10 węzłów
8,5 węzła
Wyporność:
• na powierzchni 207 ton
• w zanurzeniu 235 ton
Długość 39,6 metra
Szerokość 2,7 metra
Napęd 2 silniki Körting spalające naftę (Kobben: Körting Diesel)
2 silniki elektryczne
2 wały napędowe
Zasięg 1250 Mm @ 9 węzłów powierzchnia, 50 Mm @ 6,5 węzłów zanurzenie
Załoga 28 oficerów i marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty podwodne typu Karpniemiecki typ zoptymalizowanych do pływania nawodnego dwukadłubowych okrętów podwodnych zaprojektowanych przez D’Equevilley-Montjustina. Projekt stanowił daleko idące odstępstwo od konstrukcji eksperymentalnego Forelle, tego samego konstruktora, i w dużym stopniu korzystał z danych otrzymanych przez stocznię Friedrich Krupp Germaniawerft podczas nieudanych negocjacji licencyjnych z Simonem Lakem, dotyczących konstrukcji amerykańskiego wynalazcy. Jednostki te wyposażone były w wewnętrzne zbiorniki balastowe oraz zbiorniki kompensacyjne po obu końcach okrętu oraz stery głębokości na dziobie i rufie. Trzy okręty tego typu zostały wybudowane w Germaniawerft na zamówienie marynarki wojennej Imperium Rosyjskiego, w związku z wojną rosyjsko-japońską. Po wybudowaniu w 1908 roku zostały jednak przetransportowane pociągiem do Odessy nad Morzem Czarnym. 10 maja 1909 roku, pancernik Pantielejmon przypadkowo staranował i zatopił Kambalę, choć według niektórych źródeł sprawcą zatopienia był pancernik Rościsław. Dwie pozostałe jednostki, Karp i Karaś, zostały przetransportowane do Sewastopola w maju 1917 roku, po czym storpedowane 26 kwietnia 1919 roku. W oparciu o ten projekt, Germaniawerft wybudowała czwartą ulepszoną jednostkę Kobben, która została sprzedana Norwegii, gdzie w roku 1913 przyjęła oznaczenie A-1. Okręt służył głównie do celów szkoleniowych i został sprzedany na złom w roku 1933.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 90. ISBN 1851095632.