Okręty podwodne typu XIV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okręty podwodne typu XIV
Kraj budowy  III Rzesza
Stocznia Deutsche Werke (U-459 do U-464) i Friedrich Krupp Germaniawerft (U-487 do U-490)
Zbudowane 10
Użytkownicy III Rzesza Kriegsmarine
Służba w latach 1941-44
Stracone 10
Uzbrojenie 2 x 37 mm działka przeciwlotnicze i 2 x 20 mm działka przeciwlotnicze
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

14,9 węzłów (27,6 km/h)
6,2 węzłów (11,5 km/h)
Zanurzenie testowe próbne 120 m, niszczące (wyliczone) 240 m
Wyporność:
• na powierzchni 1695 ton
• w zanurzeniu 1963 ton
Długość 75 metrów
Szerokość 9,35 metrów
Napęd 2 silniki Diesla, 2 silniki elektryczne Siemens, 2 wały napędowe
Zasięg pow.: 12.350 Mm@10 w.
zan.: 55 Mm@4 w.
Załoga 53 oficerów i marynarzy

Okręty podwodne typu XIV – zaopatrzeniowe okręty podwodne wykorzystywane podczas II wojny światowej przez niemiecką Kriegsmarine. Popularnie zwane mlecznymi krowami (niem. "Milchkuh" lub "Milchkühe" l.mn.)

Dostarczały paliwo, amunicję i części zamienne dla U-Bootów operujących daleko od baz w Europie. Pozwalało to na wydłużenie czasu, jaki zaopatrywane okręty mogły spędzić w morzu (rejsy z i do miejsc działania wypełniały około 2/3 misji okrętu). Mleczne krowy posiadały również warsztaty umożliwiające przeprowadzanie na morzu nawet skomplikowanych napraw. Nie były uzbrojone w torpedy, montowano na nich jedynie uzbrojenie przeciwlotnicze. Wybudowano łącznie tylko 10 takich jednostek. Marynarka sprzymierzonych intensywnie polowała na te okręty; udało się zatopić wszystkie okręty tego typu.

Los jednostek[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy Los okrętu
U-459 Georg von Wilamowitz-Möllendorf Samozatopiony(?) po uszkodzeniu przez samoloty 24 lipca 1943 w Zatoce Biskajskiej
U-460 Friedrich Schäfer, Ebe Schnoor Zatopiony przez samolot z lotniskowca eskortowego USS „Card” 4 października 1943 na Atlantyku
U-461 Wolf-Harro Stiebler Zatopiony przez samolot Short Sunderland 30 lipca 1943 w Zatoce Biskajskiej
U-462 Bruno Vowe Zatopiony przez samolot Handley Page Halifax i slupy: HMS „Kite”, „Wild Goose”, „Woodcock” i „Woodpecker” 30 lipca 1943 w Zatoce Biskajskiej
U-463 Leo Wolfbauer Zatopiony przez samolot Handley Page Halifax 16 maja 1943 w Zatoce Biskajskiej
U-464 Otto Harms Zatopiony przez łódź latającą PBY Catalina 20 sierpnia 1942 na południe od Islandii
U-487 Helmut Metz Zatopiony przez samolot z lotniskowca eskortowego USS „Core” 13 lipca 1943 na Atlantyku
U-488 Erwin Bartke, Bruno Studt Zatopiony 26 kwietnia 1944 przez niszczyciele USS „Barber”, „Frost”, „Huse” i „Snowden” na zachód od Wysp Zielonego Przylądka
U-489 Adalbert Schmandt Zatopiony przez samolot Short Sunderland 5 sierpnia 1943 na południe od Islandii
U-490 Wilhelm Gerlach Zatopiony przez amerykańskie niszczyciele 12 czerwca 1944 na Atlantyku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów. [T. 1], Myśliwi 1939-1942. Warszawa: Wyd. Magnum, 1998. ISBN 8385852263.
  • John F. White: "Mleczne krowy" - podwodne zaopatrzeniowce atlantyckich wilczych stad : 1941-1945. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2001. ISBN 8311093539.
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007. ISBN 1-8510-9563-2.