Wilgi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Oriolus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilgi
Oriolinae[1]
Vigors, 1825
Przedstawiciel podrodziny – wilga złotogrzbieta (O. xanthornus)
Przedstawiciel podrodziny – wilga złotogrzbieta (O. xanthornus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wilgowate
Podrodzina wilgi
Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Wilgi (Oriolinae) – podrodzina ptaków z rodziny wilgowatych (Orilolidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w większości strefę międzyzwrotnikową (z wyjątkiem wilgi zwyczajnej, która na czas lęgów przylatuje do strefy umiarkowanej)[8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 13-32 cm, masa ciała 30-125 g[9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od nazwy gatunkowej Coracias oriolus Linnaeus, 1758[10]. Melodyjne nawoływania wilgi zwyczajnej są charakterystyczną cechą europejskich lasów na wiosnę[10].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Oriolus galhula Linnaeus = Coracias oriolus Linnaeus, 1758

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do podrodziny należy jeden rodzaj z następującymi gatunki[11]:

Część autorów wyróżnia jeszcze O. (b.) decipiens (wilga tanimbarska), takson wyodrębniany z O. bouroensis[14][8][15].

Uwagi

  1. Greckie μιμητης mimētēs – „imitator, naśladowca” (μιμεομαι mimeomai – „naśladować”.
  2. Rodzaj Mimetes King, 1826.
  3. Grecki przedrostek α- a-; rodzaj Mimeta Vigors & Horsfield, 1827.
  4. Greckie νεος neos – „nowy”; rodzaj Mimeta Vigors & Horsfield, 1827.
  5. Rodzaj Broderipus Bonaparte, 1854; greckie ορνις ornis, ορνιθος ornithos – „ptak”.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Oriolinae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. P. P. King: Narrative of a Survey of the Intertropical and Western Coasts of Australia. Performed between the years 1818 and 1822. Cz. 2. Londyn: John Murray, 1826, s. 418. (ang.)
  3. N. A. Vigors, T. Horsfield. A Description of the Australian Birds in the Collection of the Linnean Society; with an Attempt at arranging them according to their natural Affinities. „Transactions of the Linnean Society of London”. 15, s. 326, 1827 (ang.). 
  4. New generic names, with some notes on others. W: G. M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 2. Londyn: Whiterby, 1913-1915, s. 62. (ang.)
  5. List of additions of new sub-species to, and changes in, my "List of the Birds of Australia". W: G. M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 3. Londyn: Whiterby, 1915-1916, s. 68. (ang.)
  6. G. M. Mathews. Broderipornis, new generic name for Broderipus Bonaparte (1854), not Broderipia J. E. Gray (1847). „Bulletin of the British Ornithologists' Club”. 50, s. 61, 1930 (ang.). 
  7. C. Linnaeus: Systema naturae: per regna tria natura, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 12. T. 1. Sztokholm: L. Salvii, 1766, s. 160. (łac.)
  8. 8,0 8,1 Frank Gill, David Donsker (red.): Orioles, drongos & fantails (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-05-06].
  9. Walther i Jones 2008 ↓, s. 716-718, 721-754, 727-731.
  10. 10,0 10,1 J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-05-06]. (ang.)
  11. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Vireonidae Swainson, 1837 - wireonkowate - Shrike-babblers, Erpornis and Vireos (wersja: 2015-02-15). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-05-06].
  12. Pamela C. Rasmussen, John C. Anderton: Birds of South Asia: The Ripley Guide. Cz. 2. Waszyngton i Barcelona: Smithsonian Inst. and Lynx Edicions, 2005. ISBN 8487334679. (ang.)
  13. Walther i Jones 2008 ↓, s. 722.
  14. Frank E. Rheindt, Robert O. Hutchinson. A photospot odyssey through the confused avian taxonomy of Seram and Buru (southern Moluccas). „Birding Asia”. 7, s. 18-38, 2007 (ang.). 
  15. John H. Boyd III: Oriolidae: Orioles, Figbirds (ang.). W: Aves—A Taxonomy in Flux 3.00 Introduction [on-line]. John Boyd's Home Page. [dostęp 2015-05-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bruno Walther, Peter Jones: Family Oriolidae (Orioles). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 692-731. ISBN 84-96553-45-0. (ang.)