Otynia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Otynia
Herb
Herb Otynii
Państwo  Ukraina
Obwód iwanofrankiwski
Wysokość 268 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności

4000
Nr kierunkowy +380
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu iwanofrankiwskiego
Otynia
Otynia
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Otynia
Otynia
Ziemia 48°44′N 24°51′E/48,733333 24,850000Na mapach: 48°44′N 24°51′E/48,733333 24,850000
Portal Portal Ukraina

Otynia[1] (ukr. Отинія), dawniej Ottynia[2]osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie kołomyjskim, do 1945[3] w Polsce, w województwie stanisławowskim, w powiecie tłumackim, siedziba gminy Otynia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Otynia została pierwszy raz wspomniana w dokumentach z roku 1610 jako rezydencja magnacka. Do roku 1914 położona była w austriackiej prowincji Galicja, do roku 1772 województwo ruskie. W roku 1880 miasto liczyło 3714 mieszkańców w tym 1557 Żydów, w roku 1913 liczyło 5000 mieszkańców, w tym 1000 Polaków, 2000 Żydów, 1500 Rusinów oraz 500 Czechów i Niemców. W roku 1669 Wacław Potocki ufundował w Otyni pierwszy drewniany kościół. Na początku XX wieku w miejscu drewnianej świątyni wybudowano nowy murowany kościół, którego ołtarz ozdobili artyści sprowadzeni z Tyrolu w roku 1911.

Przed pierwszą wojną światową w mieście funkcjonowała duża fabryka maszyn rolniczych "Bredt" zatrudniająca ponad 400 pracowników, fabryka znajdowała się w pobliżu dworca kolejowego. W mieście znajdował się dwór i park, własność Łukaszewiczów. Miasto było siedzibą rabinatu, mieszkał tu również rabin cudotwórca Chaim Hager. W sieprniu 1941 doszło w Otyni do krwawego pogromu ludności żydowskiej z rąk niemieckich oraz mieszkających tu Ukraińców. Ci Żydzi, którzy przeżyli trafili później do obozu koncentracyjnego. Miasto było również siedzibą sowieckiego więzienia dla Polaków.

25 lipca 1944 Otynia została zdobyta przez wojska radzieckie[4].

Po drugiej wojnie światowej, Polacy w wyniku podjętej decyzji o wysiedleniu z rodzinnych stron zamiast pakować własny dobytek w kufrach i skrzyniach przewieźli (tzw. komitet zaprzysiężonych obywateli) do Polski dosłownie całe wyposażenie kościoła z Otyni, można je dziś oglądać w Ligocie Książęcej koło Namysłowa.

We wsi Hołosków, leżącej obok Otyni urodził się Franciszek Karpiński.

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 lipca 1934 r. o podziale powiatu tłumackiego w województwie stanisławowskiem na gminy wiejskie (Dz. U. z 1934 r. Nr 69, poz. 664).
  2. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 lutego 1928 r. o zaliczeniu gminy Ottynia do gmin, podlegających galicyjskiej ustawie gminnej z dnia 3 lipca 1896 r. (Dz. U. z 1928 r. Nr 17, poz. 138).
  3. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz. U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
  4. ВОВ-60 - Сводки

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]