ORP Piorun (1940)

ORP Piorun
ORP "Piorun" po powrocie do Plymouth
Historia
Położenie stępki	26 lipca 1939
Wodowanie	7 maja 1940 jako HMS "Nerissa"
Wejście do służby	5 listopada 1940 jako ORP "Piorun"
Wycofanie ze służby	1946
Los okrętu	złomowany w 1955
Stocznia	stocznia John Brown, Clydebank, Wielka Brytania
Poprzednia nazwa	HMS "Nerissa"
Następna nazwa	HMS "Noble"
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	standardowa – 1773 t pełna – 2384 t
Długość	112 m
Szerokość	10,7 m
Zanurzenie	3 m
Napęd	moc: 40 000 KM
Prędkość	36 węzłów
Załoga	200 marynarzy i oficerów
Uzbrojenie	6 dział 120 mm, 1 działo plot 102 mm, 4 działka plot 40 mm, 2 działka plot 20 mm, 5 wyrzutni torped 533 mm, 4 miotacze bomb głębinowych, 2 wyrzutnie bomb głębinowych

ORP Piorun – niszczyciel brytyjski typu N przekazany Polskiej Marynarce Wojennej 5 listopada 1940 w zamian za utracony pod Narwikiem niszczyciel ORP "Grom". Zbudowany w stoczni John Brown w Clydebank w latach 1939–1940. Podczas wojny nosił oznaczenie taktyczne "G65". Przed przekazaniem Polskiej Marynarce Wojennej pływał pod nazwą HMS "Nerissa".

W maju 1941 brał udział w poszukiwaniach niemieckiego pancernika "Bismarck", podczas których wsławił się odnalezieniem "Bismarcka" i nawiązaniem z nim kontaktu bojowego w nocy 26 maja 1941. Około jednej godziny, od 22.37 do 23.50 polski okręt manewrował w zasięgu widzialności pancernika, który go niecelnie ostrzeliwał. "Piorun" oddał również trzy niecelne salwy, o znaczeniu raczej symbolicznym (nie mogły one wyrządzić poważniejszych szkód). Od września 1941 do początku 1943 brał udział w eskortowaniu konwojów na Oceanie Atlantyckim i Morzu Śródziemnym. Od lipca do listopada 1943 uczestniczył w wielu operacjach u brzegów Sycylii. W czerwcu 1944 brał udział w inwazji w Normandii oraz w bitwach morskich pod Ouessant (9 czerwca) i Jersey (14 czerwca). Potem zatopił torpedą niemiecki krążownik pomocniczy "Sauerland".

"Piorun" został zwrócony Wielkiej Brytanii 28 września 1946 roku po przepłynięciu pod biało-czerwoną banderą 218 000 mil morskich. Eskortował 81 konwojów. W czasie służby zatopił cztery okręty nawodne, uszkodził dwa (i trzy następne – prawdopodobnie), zestrzelił jeden samolot.

Dowódcy:

• komandor Eugeniusz Pławski
• komandor podporucznik Tadeusz Gorazdowski
• komandor porucznik Stanisław Dzienisiewicz
• komandor podporucznik Jan Tchórznicki
• komandor podporucznik Wszechwład Maracewicz

Załogę okrętu stanowiła w większości uratowana część załogi "Groma". Od 12 lutego 1945 służył na okręcie por. mar. Zbigniew Plezia, awansowany na tym okręcie do stopnia kapitana.

Bibliografia

• Jerzy Pertek: Wielkie dni małej floty, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1976
• M.J. Whitley: Destroyers of World War Two: An International Encyclopedia, Naval Instutute Press, Annapolis 2002, ISBN 0-87021-326-1