Ignacy Mościcki
Z Wikipedii
| Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej |
|
| Ignacy Mościcki | |
 |
|
| 1 grudnia 1867 - 2 października 1946 | |
| Poprzednik | Stanisław Wojciechowski |
| Okres urzędowania | od 4 czerwca 1926 do 30 września 1939 |
| Następca | Władysław Raczkiewicz |
| Pierwsza Dama | Michalina Mościcka |
Ignacy Mościcki (ur. 1 grudnia 1867 w Mierzanowie w powiecie ciechanowskim, zm. 2 października 1946 w Versoix pod Genewą) – polski polityk i chemik. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926-1939.
Pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Ślepowron. Syn jednego z uczestników powstania styczniowego, naukowiec-chemik, wynalazca, budowniczy przemysłu chemicznego. Od Kawalerów Maltańskich otrzymał tytuł baliwa.
Pochowany w Archikatedrze św. Jana w Warszawie. Symboliczny grób znajduje się w alei zasłużonych na cmentarzu Powązkowskim.
Spis treści |
[edytuj] Konspirator
W 1891 ukończył chemię na politechnice w Rydze. Podczas studiów został członkiem Korporacji Akademickiej Welecja. W Rydze zawiązał wśród polskich studentów i żołnierzy miejscowego garnizonu konspiracyjne tzw. "kółko oświatowe". Był współpracownikiem II Proletariatu. W 1892, zagrożony dekonspiracją, zmuszony był do emigracji do Londynu. Tam kontynuował studia w Technical College w Finsbury i w Patent Library. Pracował jako robotnik. W 1896 poznał Józefa Piłsudskiego.
[edytuj] Naukowiec
W 1897 roku został asystentem na szwajcarskim Uniwersytecie we Fryburgu. Nieco później pracował w przemyśle - dokonał wielu odkryć naukowych w dziedzinie elektrochemii i elektrofizyki.
Od 1920 do 1926 pracował na Politechnice Lwowskiej: był profesorem chemii fizycznej i elektrochemii technicznej oraz w roku akademickim 1925/1926 jej rektorem. W tym samym roku przeniósł się na Politechnikę Warszawską, gdzie objął Katedrę Elektrochemii Technicznej. Jako pierwszy zastosował metodę uzyskiwania z powietrza na skalę przemysłową azotu, który był przeznaczony do produkcji kwasu azotowego.
Po odzyskaniu niepodległości i objęciu przez Polskę części Górnego Śląska (1922) został mianowany dyrektorem kombinatu związków azotowych w Chorzowie (Stickstoffwerke/Azoty) opuszczonego przez niemiecki personel. Zakłady zostały w krótkim czasie uruchomione, a po wprowadzeniu udoskonaleń Mościckiego produkcja azotniaku i karbidu została wielokrotnie powiększona i rozszerzona o amoniak, kwas azotowy, azotan amonu, saletrzak i nitrofos - to całkowicie uniezależniło Polskę w tym zakresie od importu.
Był założycielem Państwowych Zakładów Związków Azotowych w Tarnowie. Dzielnicę, gdzie zbudowano tę fabrykę, na jego cześć nazwano Mościcami. Po wyborze na Prezydenta RP użytkowanie prawa do swych patentów nieodpłatnie przekazał państwu polskiemu.
Był członkiem czynnym Akademii Nauk Technicznych w Warszawie i Towarzystwa Naukowego we Lwowie.
[edytuj] Prezydent RP
Od 4 czerwca 1926 r. do 30 września 1939 r. sprawował urząd Prezydenta RP. Na pierwszą kadencję wybrany został 1 czerwca 1926, a na drugą 8 maja 1933. Po wybuchu II wojny światowej, wobec napaści ZSRR na Polskę, 17 września 1939 przekroczył granicę i został internowany przez Rumunów w Krajowie. 24 września 1939 roku Mościcki wyznaczył na następcę na urzędzie prezydenta gen. Bolesława Wieniawę-Długoszowskiego, ambasadora RP w Rzymie (dotychczasowy następca, marszałek Edward Śmigły-Rydz, został internowany w Rumunii), a następnie (po jego wymuszonej de facto rezygnacji) – Władysława Raczkiewicza. Urząd Prezydenta RP złożył w dniu 30 września. W grudniu 1939 r. Mościcki wraz z rodziną przeniósł się do Szwajcarii.
[edytuj] Chrześniacy Mościckiego
W 1926 roku wydał dekret, że będzie ojcem chrzestnym dla każdego siódmego syna w rodzinie. Warunkiem było, aby rodzina chrześniaka była rdzennie polska, niekarana. Chrześniacy mieli przywilej bezpłatnej nauki w kraju i zagranicą, także na studiach wyższych, stypendium, bezpłatne przejazdy i opiekę zdrowotną oraz założoną przez państwo książeczkę oszczędnościową na samodzielny start w życiu.
W sumie synów chrzestnych prezydent miał około 500. [1][2]
[edytuj] Literatura
- Henryk Cepnik: Ignacy Mościcki. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Instytut Propagandy Państwowo-Twórczej, Warszawa 1932, str. 160
[edytuj] Galeria
 |
 W czasie obchodów "Dni Morza" w Gdyni w 1937 r. |
 Z bp. Okoniewskim w trakcie tej samej uroczystości |
 Symboliczny grób Ignacego Mościckiego na warszawskich Powązkach |
 Piłsudski, Mościcki i Bartel po wyborze prezydenta w 1926 |
 Grób Ignacego Mościckiego w podziemiach Bazyliki Archikatedralnej Św. Jana Chrzciciela w Warszawie |
 Aleja Prezydenta Mościckiego w Brukseli |
 Pieczęć i podpis Prez. Mościckiego |
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
Grafiki i media na Wikimedia Commons
Teksty źródłowe w Wikiźródłach- Eugeniusz Kwiatkowski
- Józef Piłsudski
- Michał Mościcki
- Zamek Królewski w Warszawie
- Zameczek Prezydencki w Wiśle
| Poprzednik prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Stanisław Wojciechowski |
 |
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej 1926-1939 |
|
Następca Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie Władysław Raczkiewicz |
|
|||||||||||||||||||
