Owczarek holenderski
| Owczarek holenderski | |
Odmiana krótkowłosa owczarka holenderskiego |
|
| Inne nazwy | Dutch Shepherd Dog, Hollandse Herdershond |
| Kraj patronacki | Holandia[1] |
| Wymiary | |
| Wysokość | 57 - 62 cm (psy), 55 - 60 cm (suki) |
| Masa | ok. 28 kg (psy), ok. 23 kg (suki) |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa I, Sekcja 1, nr wzorca 223 |
Owczarek holenderski – jedna z ras psów należących do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Typ wilkowaty[1]. Podlega próbom pracy[2].
Spis treści |
Rys historyczny [edytuj]
W współcześnie znanej postaci owczarka holenderskiego hodowano w XVIII wieku, najliczniej na terenach Brabancji, Veluwe, t'Gooi oraz Drenthe. Rasa ta najczęściej pracowała z owcami pełniąc funkcje pastersko-zaganiające. Pierwsze pisemne opisy tego owczarka pochodzą z 1875 roku, z pozycji książkowej zatytułowanej "Beschreibungvon Hunden und Prüfbuch mit punkten". Według zawartej w niej prezentacji owczarek holenderski niewiele różnił się od psów rasy schapendoes, a późniejsze prace nad powstaniem wzorca dopuszczały sześć odmian szaty. W kolejnych latach XX wieku doprecyzowano standard, tak aby nie zawężać bazy hodowlanej, jednocześnie realizując intencje Nederlanse Herdershonden Club dotyczące użytkowości.
Użytkowość [edytuj]
Owczarki holenderskie należą do psów pracujących, wykorzystywanych w służbach celnych i policyjnych, także jako psy - przewodnicy. Hodowane są także jako psy rodzinne.
Wygląd ogólny [edytuj]
Szata i umaszczenie [edytuj]
Istnieją trzy rodzaje szaty owczarka holenderskiego:
- owczarek holenderski krótkowłosy (pasma srebrne i złote),
- owczarek holenderski szorstkowłosy (szary, sól z pieprzem lub ze złotymi i srebrnymi pasami)
- owczarek holenderski długowłosy (pasma srebrne i złote).
W przypadku wszystkich odmian psy przeznaczone do pokazywania na wystawach nie powinny mieć zbyt wiele bieli na piersi i łapach.[potrzebne źródło]
Charakter i zachowanie [edytuj]
Psy tej rasy są posłuszne i skore do nauki, opanowane i czujne. Są one tolerancyjne wobec innych zwierząt, akceptują dzieci.
Popularność [edytuj]
Wszystkie odmiany owczarka holenderskiego najczęściej spotykane są w Holandii, ale także tam rasa ta jest wypierana przez podobne do nich i bardziej popularne owczarki belgijskie oraz przez pełniącego takie same funkcje użytkowe jak owczarek holenderski - owczarka niemieckiego. Z wszystkich trzech odmian najrzadszą jest odmiana długowłosa owczarka holenderskiego.
Ciekawostki [edytuj]
- Pierwszy raz owczarek holenderski został zaprezentowany na wystawie psów odbywającej się w Amsterdamie, w roku 1874.
- Pierwszy klub owczarka holenderskiego - Nederlanse Herdershonden Club, powstał 13 maja 1898 roku, natomiast sama rasa została uznana przez FCI dopiero w 1960 roku.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 1998, s. 203. ISBN 83-7073-122-8.
- Hans Räber "Encyklopedia psów rasowych" tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1999
- Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.