Schipperke
| Schipperke | |
Schipperke |
|
| Kraj patronacki | Belgia |
| Kraj pochodzenia | Flandria[1] |
| Wymiary | |
| Wysokość | około 32 cm |
| Masa | max. 8 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa I, Sekcja 1, nr wzorca 83 |
| AKC | Non-sporting |
| ANKC | Grupa 7 - Non-sporting |
| CKC | Grupa 6 - Non-sporting |
| KC(UK) | Utility |
| NZKC | Non-sporting |
| UKC | Grupa 8 - Companion Dog |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
Schipperke – jedna z ras psów, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Według klasyfikacji FCI nie podlega próbom pracy[2]; na wystawach pod patronatem FCI psy tej rasy sędziowane są osobno w kategorii wagowej (3-5 kg i 5-8 kg), po czym ubiegają się o jeden CACIB na płeć. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów użytkowych[3]. Typ lisowaty[1].
Spis treści |
Krótki rys historyczny [edytuj]
Psy typu schipperke istniały od dawna na terenach dzisiejszej Belgii, towarzysząc żeglarzom śródlądowym na ich łodziach. Zanim jednak trafiły na łodzie, były psami stróżującymi w domostwach mieszczan, pomagając im zwalczać gryzonie.
Przed pierwszą wojną światową w Belgii rozkwitała hodowla tej rasy, ustalony wzorzec obejmował psy czarne i bez ogona, o średniej wielkości. Belgowie bardzo wiele tych psów eksportowali na Wyspy Brytyjskie i do Stanów Zjednoczonych. Zwłaszcza Anglicy nie byli wierni hodowli według wzorca przyjętego w Belgii, otrzymując psy na przykład maści kremowej. Po drugiej wojnie światowej nastąpił regres w hodowli na kontynencie europejskim, po dziś dzień aktywnymi klubami schipperke są jedynie kluby w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.
Użytkowość [edytuj]
Współcześnie schipperke jest psem reprezentacyjnym, zachował jednak wiele ze swych cech użytkowych, takich jak umiejętność stróżowania i niestrudzonego polowania na mniejsze gryzonie.
Temperament [edytuj]
Jak w przypadku psów stróżujących, są bardzo czujne, wierne, ciekawe wszystkiego, co dzieje się w domostwie, wręcz wścibskie. Bardzo wesołe i radosne. Uwielbiają zabawę i ruch. Są inteligentne, chętne do nauki. Szybko rozumieją wydawane polecenia. To psy idealne do życia w mieście, jak i na terenach podmiejskich. Psy idealne do psich sportów, np. agility
Budowa [edytuj]
Psy o kształcie ciała kwadratowym, co było konsekwencją minimalizowania wymiarów psa początkowo średniej wielkości. Kątowanie tylnych kończyn jest strome, a kufa szpiczasta.
Szata i umaszczenie [edytuj]
Czarne, w Stanach Zjednoczonych dopuszczalne także osobniki o jasnym umaszczeniu.
Utrzymanie [edytuj]
Psy nie wymagają regularnego czesania i pielęgnacji, nadają się do niewielkich mieszkań, ale lubią długie spacery.
Popularność w Polsce [edytuj]
W Polsce psy rasy Schipperke są mało znane.
Ciekawostki [edytuj]
Istnieją legendy mówiące o tym, jakie były początki kopiowania ogonów tym psom: Dawniej psy te należały m.in. do mistrzów szewskich i innych cechów, którzy robili dla tych psów piękne obroże-bransolety, aby zademonstrować swoje umiejętności. Z czasem te pokazy przerodziły się w regularne wystawy. Na jednej z nich zawistny szewc psu konkurenta, który wygrał pokaz, ze złości wyrwał ogon. Ludziom ten niewielki pies bez ogona o wiele bardziej się spodobał i zaczęto szczenięta pozbawiać ogonów, co w przypadku tej rasy ma wydźwięk estetyczny, a nie praktyczny. Dzisiaj coraz częściej spotyka się schipperke'i z ogonami, zwłaszcza, że geny odpowiedzialne za jego brak okazały się letalne lub co najmniej subletalne, powodując silną redukcję szczeniąt w miocie.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 49. ISBN 83-7073-122-8.
- Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
- Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.