Schipperke

Schipperke
Schipperke
Kraj patronacki	Belgia
Wymiary
Wysokość	około 32 cm
Masa	max. 8 kg
Klasyfikacja
FCI	Grupa I, Sekcja 1, nr wzorca 83
AKC	Non-sporting
ANKC	Grupa 7 - Non-sporting
CKC	Grupa 6 - Non-sporting
KC(UK)	Utility
NZKC	Non-sporting
UKC	Grupa 8 - Companion Dog
Wzorce rasy
FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Schipperke – jedna z ras psów, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Według klasyfikacji FCI nie podlega próbom pracy; na wystawach pod patronatem FCI psy tej rasy sędziowane są osobno w kategorii wagowej (3-5 kg i 5-8 kg), po czym ubiegają się o jeden CACIB na płeć. Zgodnie z kalsyfikacją amerykańską, należy do grupy psów użytkowych.

Krótki rys historyczny

Psy typu schipperke istniały od dawna na terenach dzisiejszej Belgii, towarzysząc żeglarzom śródlądowym na ich łodziach. Zanim jednak trafiły na łodzie, były psami stróżującymi w domostwach mieszczan, pomagając im zwalczać gryzonie.
Przed pierwszą wojną światową w Belgii rozkwitała hodowla tej rasy, ustalony wzorzec obejmował psy czarne i bez ogona, o średniej wielkości. Belgowie bardzo wiele tych psów eksportowali na Wyspy Brytyjskie i do Stanów Zjednoczonych. Zwłaszcza Anglicy nie byli wierni hodowli według wzorca przyjętego w Belgii, otrzymując psy na przykład maści kremowej. Po drugiej wojnie światowej nastąpił regres w hodowli na kontynencie europejskim, po dziś dzień aktywnymi klubami schipperke są jedynie kluby w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

Użytkowość

Współcześnie schipperke jest psem reprezentacyjnym, zachował jednak wiele ze swych cech użytkowych, takich jak umiejętność stróżowania i niestrudzonego polowania na mniejsze gryzonie.

Temperament

Jak w przypadku psów stróżujących, są bardzo czujne, wierne, ciekawe wszystkiego, co dzieje się w domostwie, wręcz wścibskie.

Para schipperke'ów

Budowa

Psy o kształcie ciała kwadratowym, co było konsekwencją minimalizowania wymiarów psa początkowo średniej wielkości. Kątowanie tylnych kończyn jest strome, a kufa szpiczasta.

Szata i umaszczenie

Czarne, w Stanach Zjednoczonych dopuszczalne także osobniki o jasnym umaszczeniu.

Utrzymanie

Psy nie wymagają regularnego czesania i pielęgnacji, nadają się do niewielkich mieszkań, ale lubią długie spacery.

Popularność w Polsce

W Polsce psy rasy Schipperke są mało znane.

Ciekawostki

Istnieją legendy mówiące o tym, jakie były początki kopiowania ogonów tym psom: Dawniej psy te należały m.in. do mistrzów szewskich i innych cechów, którzy robili dla tych psów piękne obroże-bransolety, aby zademonstrować swoje umiejętności. Z czasem te pokazy przerodziły się w regularne wystawy. Na jednej z nich zawistny szewc psu konkurenta, który wygrał pokaz, ze złości wyrwał ogon. Ludziom ten niewielki pies bez ogona o wiele bardziej się spodobał i zaczęto szczenięta pozbawiać ogonów, co w przypadku tej rasy ma wydźwięk estetyczny, a nie praktyczny. Dzisiaj coraz częściej spotyka się schipperke'i z ogonami, zwłaszcza, że geny odpowiedzialne za jego brak okazały się letalne lub co najmniej subletalne, powodując silną redukcję szczeniąt w miocie.

Bibliografia

• Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 49. ISBN 83-7073-122-8. 
• Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.