Welsh Corgi Pembroke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Welsh Corgi Pembroke
Pembroke Welsh Corgi 600.jpg
Welsh Corgi Pembroke
Inne nazwy Pembroke
Kraj patronacki Wielka Brytania
Kraj pochodzenia Walia
Wymiary
Wysokość 25-30 cm
Masa 12 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa I, Sekcja 1, Wzorzec 39
AKC Herding
ANKC Group 5 – Working Dogs
CKC Group 7 – Herding Dogs
KC(UK) Pastoral
NZKC Working
UKC Grupa 6 – Herding Dog
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Pies rasy Welsh Corgi Pembroke o umaszczeniu rudym z białymi znaczeniami.

Welsh corgi pembroke – jedna z ras psów, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Typ jamnikowaty[1]. Nie podlega próbom pracy[2].

Krótki rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Rasa wyhodowana w Walii, wywodzi się od psów wikingów.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Psy te wykorzystywane są jako psy pasterskie i zaganiające bydło. Coraz częściej są to psy towarzyszące.

Temperament[edytuj | edytuj kod]

Przyjaźnie nastawione wobec ludzi, kontaktowe. Są pojętne i czujne. Pies rodzinny, skory do wspólnych zabaw oraz akceptujący dzieci.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Średniej wielkości pies o krótkich nogach. W odróżnieniu od Cardigana uszy ma mniejsze i ruchliwe, także zaokrąglone.

  • Szyja: muskularna, dobrze rozwinięta.
  • Tułów: długi i mocny; klatka piersiowa szeroka i głęboka; linia grzbietu prosta.
  • Ogon: lisi osadzony na linii grzbietu, nie zawsze kopiowany.
  • Głowa: lisia w kształcie; między uszami czaszka jest dosyć szeroka i płaska; stop średnio zaznaczony; kufa zwęża się lekko ku końcowi; nos czarny.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Rude, śniade i czarne podpalane z białymi łatami na piersi i łapach.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

W Polsce rasa coraz częściej spotykana.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 53.
  2. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 75.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]