Palnik Mécera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Płomień palnika

Palnik Mécera (lub Mékera[1], Meckera[2]) – rodzaj gazowego palnika laboratoryjnego, odmiana palnika Bunsena, którego głównym zastosowaniem jest prażenie próbek do analizy wagowej.

Palnik Mécera różni się od typowego palnika Bunsena szerokim wylotem dyszy u szczytu której jest zamocowana siatka. Siatka ta powoduje rozbicie płomienia na szereg drobnych płomyków, które palą się bardziej równomiernie od jednego, dużego płomienia, dzięki czemu można uzyskać wyższą temperaturę (do 1750 °C w przypadku gazu ziemnego i powietrza) i jednocześnie większą powierzchnię ogrzewania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Modzelewski i Jerzy Woliński "Pracownia chemiczna. Technika laboratoryjna."

Przypisy

  1. Mały słownik chemiczny, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1971
  2. Encyklopedia techniki CHEMIA, WNT, Warszawa 1965