Pasta do zębów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pasta do zębów – substancja, która rozprowadzana przy pomocy szczoteczki do zębów służy do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej. Jest jednym z najczęściej występujących produktów w domach.

Działa poprzez usuwanie z powierzchni zębów i dziąseł zanieczyszczeń i nalotów o zróżnicowanym składzie chemicznym, głównie płytki nazębnej. Stanowi długotrwałą ochronę przeciwpróchniczą. Zapewnia estetyczny i ładny wygląd zębów oraz świeży oddech. Zapobiega chorobom przyzębia.

Skład pasty do zębów[edytuj | edytuj kod]

Współczesna pasta do zębów
Pasta do zębów pod mikroskopem (powiększenie 100x, 200x, 400x i 600x)

Fluor występuje w postaci następujących związków:

Jedynie aminofluorki są związkami organicznymi, pozostałe są nieorganiczne. Stare pasty zawierały tlenek magnezowy jako środek neutralizujący szkodliwe kwasy.

Tubki[edytuj | edytuj kod]

Budowa tubki pasty do zębów zawierającej więcej niż jeden kolor: 1 - przekrój poprzeczny tubki, 2 - przekrój poprzeczny wylotu, 3 - wylot tubki

Pierwsza pasta do zębów w tubce została sprzedana w roku 1896 przez firmę "Colgate & Company". W masowej sprzedaży dotychczasowe słoiki, w których sprzedawane były pasty, zostały zastąpione tubkami przez "Colgate & Company" w roku 1908[1].

Niektóre pasty do zębów po wyciśnięciu z tubki zawierają więcej niż jeden kolor. Początkowo był to chwyt reklamowy stosowany przez producentów, jednak takie rozwiązanie ma również swoje zalety, ponieważ można wówczas użyć w paście większą ilość czynnych składników, których nie dałoby się umieścić razem z uwagi na możliwość reakcji chemicznej pomiędzy nimi. W takim przypadku tubka pasty do zębów jest odpowiednio skonstruowana tak, że jej wnętrze posiada pojemniki oddzielone od siebie. Mieszanie pasty następuje dopiero przy jej wyciskaniu.

Przypisy