Paweł (patriarcha Serbii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł
Pavle
Gojko Stojcević
Гојко Стојчевић
Paweł
Kraj działania  Serbia
Data i miejsce urodzenia 11 września 1914
Kućani
Data i miejsce śmierci 15 listopada 2009
Belgrad
Patriarcha Serbii
Okres sprawowania 19902009
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1952
Chirotonia biskupia 21 września 1957
Wybór patriarchy 1990
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 września 1957
Miejscowość Belgrad
Miejsce Sobór św. Michała Archanioła
Konsekrator Wincenty II

Pavle, imię świeckie: Gojko Stojčević, Гојко Стојчевић (ur. 11 września 1914 w Kućani k. Donji Miholjac, zm. 15 listopada 2009 w Belgradzie) – patriarcha Serbskiego Kościoła Prawosławnego.

We wczesnym dzieciństwie stracił oboje rodziców. Wychowywała go ciotka[1]. Po ukończeniu gimnazjum w Belgradzie odbył studia teologiczne w Belgradzie i w Sarajewie, studia podyplomowe ukończył w 1957 na Wydziale Teologii Prawosławnej uniwersytetu w Atenach. Studiował również medycynę, jednak po roku zrezygnował[1]. W 1948 złożył śluby zakonne jako mnich służący w klasztorze Rača; cztery lata później złożył śluby wieczyste, przyjmując imię Paweł (Pavle w j. serbskim). W 1950 rozpoczął wykłady ze śpiewu liturgicznego i języka staro-cerkiewno-słowiańskiego w seminarium im. św. św. Cyryla i Metodego w Prizren. Po ukończeniu studiów w Atenach został archimandrytą, a w maju 1957 wyświęcony na biskupa, ordynariusza eparchii raszko-prizreńskiej. 1 grudnia 1990 stanął na czele Serbskiego Kościoła Prawosławnego, zastępując chorego Germana (Djoricia).

W latach 80. XX w. wielokrotnie apelował o przeciwstawienie się rosnącej presji muzułmańskiej w Kosowie i o powstrzymanie exodusu Serbów z tego obszaru. W 1995 poparł układ w Dayton, co spowodowało kontrakcję części biskupów z Atanazym (Jevticiem), domagających się od Pavle ustąpienia z urzędu. Patriarcha podtrzymał swoje stanowisko, ale od tej pory coraz częściej wypowiadał się krytycznie o układzie z Dayton[2].

W 1999, po rozpoczęciu interwencji NATO, apelował do Serbów o pozostanie w Kosowie, zaś do państw NATO – o zakończenie działań zbrojnych[3]. Po ogłoszeniu niepodległości przez parlament Kosowa w 2008, patriarcha wraz z hierarchią Kościoła sprzeciwił się tej decyzji i zaapelował do przywódców Zachodu, aby nie uznali tej "historycznej niesprawiedliwości"[4].

Z uwagi na zły stan zdrowia część obowiązków patriarchy przejął metropolita Czarnogóry i Przymorza, Amfilochiusz. 8 października 2008 Paweł oświadczył, że ustępuje z urzędu patriarchy z uwagi na problemy zdrowotne. 11 listopada złożony z 46 duchownych Synod odrzucił prośbę Pawła o ustąpienie, powierzając mu dożywotnio sprawowanie urzędu.

Zmarł po długiej chorobie w szpitalu wojskowym w Belgradzie. Zgodnie z testamentem, 19 listopada 2009 został pochowany w klasztorze Rakovica.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 A. Matreńczyk, Patriarcha Pavle - szkic do portretu, "Przegląd Prawosławny", nr 2 (296), luty 2010, ss.5-7
  2. R.Thomas, Serbia under Milošević: politics in the 1990s, C. Hurst & Co. Publishers 1998, s.259
  3. Serbia pod bombami, "Przegląd Prawosławny", 0867-7476, s.27
  4. Church urges Serbs to take Kosovo vow in Orthodox Easter message, International Herald Tribune, 27 IV 2008.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Włodzimierz (Rajić)
Biskup raszko-prizreński 1957 - 1990 Następca
Artemiusz (Radosavljević)
Poprzednik
German
Patriarcha Serbii 1990 - 2009 Następca
Ireneusz (patriarcha Serbii)