Paweł (patriarcha Serbii)
| Paweł Pavle |
|
| Gojko Stojcević Гојко Стојчевић |
|
 |
|
| Kraj działania |  Serbia |
| Data i miejsce urodzenia | 11 września 1914 Kućani |
| Data i miejsce śmierci | 15 listopada 2009 Belgrad |
| Patriarcha Serbii | |
| Okres sprawowania | 1990–2009 |
| Wyznanie | prawosławne |
| Kościół | Serbski Kościół Prawosławny |
| Śluby zakonne | 1952 |
| Chirotonia biskupia | maj 1957 |
| Wybór patriarchy | 1990 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Pavle, imię świeckie: Gojko Stojčević, Гојко Стојчевић (ur. 11 września 1914 w Kućani k. Donji Miholjac, zm. 15 listopada 2009 w Belgradzie) – patriarcha Serbskiego Kościoła Prawosławnego.
We wczesnym dzieciństwie stracił oboje rodziców. Wychowywała go ciotka[1]. Po ukończeniu gimnazjum w Belgradzie odbył studia teologiczne w Belgradzie i w Sarajewie, studia podyplomowe ukończył w 1957 na Wydziale Teologii Prawosławnej uniwersytetu w Atenach. Studiował również medycynę, jednak po roku zrezygnował[1]. W 1948 złożył śluby zakonne jako mnich służący w klasztorze Rača; cztery lata później złożył śluby wieczyste, przyjmując imię Pavle. W 1950 rozpoczął wykłady ze śpiewu sakralnego i języka staro-cerkiewno-słowiańskiego w seminarium im. św. Cyryla i Metodego w Prizren. Po ukończeniu studiów w Atenach został archimandrytą, a w maju 1957 wyświęcony na biskupa, ordynariusza diecezji Raszka-Prizren. 1 grudnia 1990 stanął na czele Serbskiego Kościoła Prawosławnego, zastępując chorego Germana (Djoricia).
W latach 80. XX w. wielokrotnie apelował o przeciwstawienie się rosnącej presji muzułmańskiej w Kosowie i o powstrzymanie exodusu Serbów z tego obszaru. W 1995 poparł układ w Dayton, co spowodowało kontrakcję części biskupów z Atanazym (Jevticiem), domagających się od Pavle ustąpienia z urzędu. Patriarcha podtrzymał swoje stanowisko, ale od tej pory coraz częściej wypowiadał się krytycznie o układzie z Dayton[2].
W 1999, po rozpoczęciu interwencji NATO, apelował do Serbów o pozostanie w Kosowie, zaś do państw NATO – o zakończenie działań zbrojnych[3]. Po ogłoszeniu niepodległości przez parlament Kosowa w 2008, patriarcha wraz z hierarchią Kościoła sprzeciwił się tej decyzji i zaapelował do przywódców Zachodu, aby nie uznali tej "historycznej niesprawiedliwości"[4].
Z uwagi na zły stan zdrowia część obowiązków patriarchy przejął metropolita Czarnogóry i Przymorza, Amfilohije. 8 października 2008 Paweł oświadczył, że ustępuje z urzędu patriarchy z uwagi na problemy zdrowotne. 11 listopada złożony z 46 duchownych Synod odrzucił prośbę Pawła o ustąpienie, powierzając mu dożywotnio sprawowanie urzędu.
Zmarł po długiej chorobie w szpitalu wojskowym w Belgradzie. Zgodnie z testamentem, 19 listopada 2009 został pochowany w klasztorze Rakovica.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 A. Matreńczyk, Patriarcha Pavle - szkic do portretu, "Przegląd Prawosławny", nr 2 (296), luty 2010, ss.5-7
- ↑ R.Thomas, Serbia under Milošević: politics in the 1990s, C. Hurst & Co. Publishers 1998, s.259
- ↑ Serbia pod bombami, "Przegląd Prawosławny", 0867-7476, s.27
- ↑ Church urges Serbs to take Kosovo vow in Orthodox Easter message, International Herald Tribune, 27 IV 2008.
Linki zewnętrzne [edytuj]
| Poprzednik Włodzimierz (Rajić) |
Biskup raszko-prizreński 1957 - 1990 | Następca Artemiusz (Radosavljević) |
| Poprzednik Herman |
Patriarcha Serbii 1990 - 2009 | Następca Ireneusz (patriarcha Serbii) |
|
|||||
