Paweł Tuchlin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Paweł Alojzy Tuchlin (ur. 28 kwietnia 1946 w Górze w powiecie kościerskim, zm. 25 maja 1987 w Gdańsku), pochowany w Pieniążkowie – polski seryjny morderca o kryptonimie milicyjnym Skorpion. Skazany na karę śmierci i powieszony za zabójstwo 9 kobiet oraz usiłowanie dalszych 11 zabójstw, w latach 1975-1983[1].

Dzieciństwo i okres młodości[edytuj | edytuj kod]

Paweł Tuchlin był synem Bernarda, nadużywającego alkoholu rolnika, i Moniki z domu Woier; miał dziesięcioro rodzeństwa. Przez oboje rodziców był surowo traktowany. W wieku 18 lat uciekł z domu, uzyskał zawód kierowcy, a następnie ożenił się. W tym okresie był już karany za drobne kradzieże. Jakiś czas później Tuchlin rozwiódł się i ponownie ożenił. Sąsiedzi opisywali go jako spokojnego, stabilnego, zaradnego, który troszczył się o żonę i dwójkę dzieci. Był zamknięty w sobie. W tym czasie miał problemy z pohamowaniem popędu płciowego, uprawiał ekshibicjonizm.

Seria zabójstw na tle seksualnym[edytuj | edytuj kod]

Paweł Tuchlin atakował swoje ofiary na terenie Gdańska, w okolicach Starogardu Gdańskiego, Skarszew, a także na obszarze ówczesnego województwa elbląskiego i bydgoskiego. Najmłodsza z jego ofiar miała 19 lat, zaś najstarsza 53 lata. Pierwszego usiłowania zabójstwa dokonał jesienią 1975, a pierwszego zabójstwa - 9 listopada 1979 roku w Niestępowie koło Gdańska.

6 stycznia 1983 r. w komendzie wojewódzkiej, w Gdańsku powstała grupa specjalna „Skorpion”, która miała na celu wykrycie sprawcy serii morderstw kobiet. Szefem grupy został śledczy kryminalny Stefan Chrzanowski, jego zastępcą Stanisław Ćwiek.

W dniu 18 stycznia 1983 r. Paweł Tuchlin dokonał napadu na 20-letnią dziewczynę, która atak przeżyła. W rezultacie powstał pierwszy portret pamięciowy sprawcy.

Dnia 6 maja 1983 r. została zamordowana przez Pawła Tuchlina ostatnia z jego ofiar, po tym czynie krąg podejrzanych zawęził się i wytypowano podejrzanego.

Aresztowanie, proces i wyrok[edytuj | edytuj kod]

Paweł Tuchlin został zatrzymany 31 maja 1983 r. w wieku 37 lat, pod pozorem podejrzenia o kradzież drewna i parnika. W czasie przeszukania w jego gospodarstwie znaleziono między innymi młotek, ukryty w bagażniku samochodu Warszawa, na którego trzonku znajdowała się krew ofiar. Młotek został wyniesiony z gdańskich zakładów technicznych.

W toku śledztwa Paweł Tuchlin przyznał się do 11 zabójstw i 10 usiłowań. Jak sam twierdził w czasie przesłuchania, mordował, by poczuć się lepiej. Na rozprawie odwołał jednak zeznania twierdząc, że do przyznania się zmusili go funkcjonariusze MO. Sąd wojewódzki w Gdańsku, wyrokiem z dnia 6 sierpnia 1985 r., skazał Pawła Tuchlina za 9 zabójstw i 11 usiłowań popełnienia morderstwa na karę śmierci. Sąd Najwyższy utrzymał wyrok w mocy, a Rada Państwa nie skorzystała z prawa łaski. Wyrok przez powieszenie wykonano 25 maja 1987 r. w areszcie śledczym w Gdańsku przy ulicy Kurkowej 12.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Film dokumentalny "Skorpion" z cyklu reportaży TVP2 §148 Kara śmierci;
  • "Czas skorpiona", Michał Pruski, Zbigniew Żukowski, KAW 1985;
  • "Bestie w ludzkiej skórze: Tuchlin: Skorpion", film dokumentalny, Polsat Crime, 2013.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Łowcy. wprost.pl, 1999. [dostęp 1999].