Piero Fassino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piero Fassino
Pierofassino2006solo.jpg
Data i miejsce urodzenia 7 października 1949
Avigliana
Minister sprawiedliwości Włoch
Przynależność polityczna Demokraci Lewicy
Okres urzędowania od 25 kwietnia 2000
do 10 czerwca 2001
Poprzednik Oliviero Diliberto
Następca Roberto Castelli
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi RP (Polska)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Pietro Franco (Piero) Fassino (ur. 7 października 1949 w miejscowości Avigliana) – włoski polityk, minister, przywódca Demokratów Lewicy, parlamentarzysta, burmistrz Turynu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia wyższe z zakresu nauk politycznych ukończył na Uniwersytecie w Turynie.

W 1968 został członkiem Federacji Młodych Komunistów, trzy lata później objął stanowisko sekretarza krajowego tej organizacji. Od 1975 przez dziesięć lat był radnym Turynu, następnie do 1990 zasiadał w radzie regionu Piemont.

W latach 80. przewodniczył regionalnym strukturom Włoskiej Partii Komunistycznej, a od 1987 wchodził w skład biura naczelnego sekretarza, był koordynatorem w okresie przekształcania PCI w Demokratyczną Partię Lewicy. W PDS przez pięć lat pełnił funkcję sekretarza do spraw międzynarodowych.

W 1994 wybrany do Izby Deputowanych XII kadencji, uzyskiwał reelekcje na XIII, XIV, XV i XVI kadencję.

W 1998 brał udział w założeniu Demokratów Lewicy, powstałej na bazie PDS nowej partii lewicowej funkcjonującej w ramach Drzewa Oliwnego. 21 października tego roku objął stanowisko ministra handlu międzynarodowego w rządzie Massima D'Alemy. 25 kwietnia 2000 w nowym gabinecie z Giulianem Amato na czele został ministrem sprawiedliwości. Urząd ten sprawował do 11 czerwca 2001.

W tym samym roku był kandydatem Drzewa Oliwnego na wicepremiera u boku Francesca Rutelliego. Po przegranych wyborach przejął kierownictwo w Demokratach Lewicy w miejsce Waltera Veltroniego, nowego burmistrza Rzymu. Kierował partią do czasu jej rozwiązania w 2007, kiedy to doprowadził do wejścia DS w skład nowej Partii Demokratycznej. W 2011 został wybrany na urząd burmistrza Turynu.

Żonaty z Anną Marią Serafini, również lewicową parlamentarzystką.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]