Piotr Niedurny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Piotr Niedurny (ur. 17 lutego 1880 w Raduniu k.Żędowic, zm. 30 stycznia 1920 w Bytomiu) − polski działacz niepodległościowy.

Początkowo zatrudniony w Hucie "Pokój". Kolportował pisma polskie, organizował kółka śpiewacze na terenie Nowej Wsi (Wirek) (Chór "Harmonia") i był działaczem polskiego ruchu zawodowego. W 1918/1919 stał na czele polskiej Rady Ludowej w Nowym Bytomiu. Prezes filii Związku Zawodowego Polskiego. W 1919 przyjmuje go do swoich szeregów Polska Organizacja Wojskowa Górnego Śląska. W 1920 uczestniczył w uroczystościach grunwaldzkich w Krakowie.

Stał się ofiarą antypolskiego terroru. Został zamordowany przez pruskich hakatystów na drodze do Szombierek. Polska ludność urządziła mu 6 lutego manifestacyjny pogrzeb, w którym wzięło udział kilka tysięcy osób.

Piotr Niedurny jest patronem ulicy w Rudzie Śląskiej, Katowicach, Gliwicach, Zabrzu, Chorzowie, Lublińcu oraz w Opolu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]