Piratpartiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szwecja
Godło Szwecji
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Szwecji
Portal Portal Szwecja

Piratpartiet (Partia Piratów) – szwedzka partia polityczna założona 1 stycznia 2006 roku. Jej program koncentruje się wokół problemów związanych z własnością intelektualną i dostępem do internetu.

Młodzieżówką powiązaną z Piratpartiet jest organizacja Ung Pirat (Młody Pirat), założona w grudniu 2006.

Program[edytuj | edytuj kod]

Logo Piratpartiet

Program Piratpartiet obejmuje trzy punkty[1]:

  • reforma prawa autorskiego - piraci postulują pełną swobodę niekomercyjnego używania i kopiowania dóbr intelektualnych oraz znaczne skrócenie okresu ochrony praw autorskich w przypadku użycia komercyjnego; chcą również zakazać DRM
  • zniesienie patentów - piraci żądają całkowitego zniesienia patentów i zdecydowanej walki z prywatnymi monopolami
  • ochrona prywatności obywateli - piraci domagają się zniesienia dyrektywy o retencji danych i sprzeciwiają się inwigilacji obywateli pod pretekstem walki z terroryzmem

Piratpartiet postuluje w szczególności zniesienie patentów farmaceutycznych. Chce, aby badania nad nowymi lekami były prowadzone przez instytucje publiczne, a same leki nie podlegały patentowaniu[2]. Nie postuluje natomiast żadnych zmian w zakresie prawa regulującego używanie znaków towarowych.

Poza tymi postulatami partia nie posiada programu dotyczącego innych zagadnień. Nie uważa się ani za partię prawicową, ani lewicową[3]. Deklaruje, że nie dąży do udziału we władzy i jest gotowa popierać w pozostałych sprawach dowolny rząd, który będzie realizował jej postulaty[4].

Partia nie ma zdania na temat tego, czy Szwecja powinna, czy nie powinna należeć do Unii Europejskiej[4].

Liderzy[edytuj | edytuj kod]

Wybory[edytuj | edytuj kod]

Demonstracja w Sztokholmie 3 czerwca 2006

Wybory do Riksdagu w 2006 roku[edytuj | edytuj kod]

Piratpartiet wzięła udział w wyborach do Riksdagu 17 września 2006. Zdobyła 34 918 głosów (0,63%)[5]. Nie przekroczyła tym samym ani 4-procentowego progu uprawniającego do udziału w podziale mandatów, ani 1-procentowego progu dającego dostęp do finansowania z budżetu[6].

Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku[edytuj | edytuj kod]

Wzrost liczby członków partii po ogłoszeniu wyroku ws. The Pirate Bay

Kilka tygodni przed eurowyborami Piratpartiet przeżyła gwałtowny wzrost popularności. 17 kwietnia 2009 szwedzki sąd skazał czterech twórców portalu The Pirate Bay na karę więzienia i miliony dolarów odszkodowania za naruszenia praw autorskich. W ciągu kilku dni po wyroku liczba członków Piratpartiet wzrosła z kilkunastu tysięcy do prawie 40 tysięcy, czyniąc ją trzecią co do wielkości partią pozaparlamentarną w Szwecji[7].

Piratpartiet zdobyła w wyborach do Parlamentu Europejskiego 225 915 głosów (7,13%) i wprowadziła do PE jednego przedstawiciela[8]. Christian Engström wszedł w skład grupy Zieloni - Wolny Sojusz Europejski[9]. Po wejściu w życie traktatu lizbońskiego Piratpartiet otrzymała drugi mandat, który przypadł Amelii Andersdotter.

Wybory do Riksdagu w 2010 roku[edytuj | edytuj kod]

W wyborach do Riksdagu 19 września 2010 Piratpartiet zdobyła 38 491 głosów (0,65%)[10].

Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2014 roku[edytuj | edytuj kod]

W wyborach do parlamentu Europejskiego w 2014 roku Piratpartiet zajęła 10. miejsce, zdobywając 82 763 głosów (2,23%) i tracąc oba mandaty europosłów[11].

Wybory do Riksdagu w 2014 roku[edytuj | edytuj kod]

W wyborach do Riksdagu 14 września 2014 Piratpartiet nie udało się przekroczyć progu wyborczego: zdobyła 26 515 głosów (0,43%)[12].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg
Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat wywiadu z liderem partii, Rickardem Falkvinge

Przypisy

  1. Introduction to Politics and Principles (ang.). Piratpartiet. [dostęp 2010-11-19].
  2. An alternative to pharmaceutical patents (ang.). Piratpartiet. [dostęp 2010-11-19].
  3. Anna Nowacka-Isaksson: Zrzeszamy komunistów i kapitalistów. Rp.pl, 11 czerwca 2009. [dostęp 2009-07-22].
  4. 4,0 4,1 Principles 3.2 (ang.). Piratpartiet, grudzień 2008. [dostęp 2009-07-22].
  5. Vall till riksdagen (szw.). 21 września 2006. [dostęp 2009-07-22].
  6. Quinn Norton: Voters Keelhaul Pirate Party (ang.). Wired.com, 18 września 2006. [dostęp 2009-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-18)].
  7. Anna Nowacka-Issakson: Partia Piratów rośnie w siłę. Rp.pl, 22 kwietnia 2009. [dostęp 2009-07-22].
  8. Val till Europaparlamentet - Röster (szw.). 11 czerwca 2009. [dostęp 2009-07-22].
  9. Pirate Party: Greens/EFA Group welcome Swedish Pirate Party member (ang.). Greens/EFA. [dostęp 2009-07-22].
  10. Val till riksdagen - Röster
  11. Val till Europaparlamentet - Röster (szw.). Valmyndigheten. [dostęp 2014-10-11].
  12. Val till riksdagen - Röster (szw.). Valmyndigheten. [dostęp 2014-10-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]