Piratpartiet
Szwecja |
|
Ten artykuł jest częścią serii: |
Piratpartiet (Partia Piratów) – szwedzka partia polityczna założona 1 stycznia 2006 roku. Jej program koncentruje się wokół problemów związanych z własnością intelektualną i dostępem do internetu.
Obecnie partia ma dwoje europosłów i liczy sobie ponad 40 tys. członków, co daje jej trzecie miejsce wśród szwedzkich partii pozaparlamentarnych. Młodzieżówką powiązaną z Piratpartiet jest organizacja Ung Pirat (Młody Pirat), założona w grudniu 2006.
Spis treści |
[edytuj] Program
Program Piratpartiet obejmuje trzy punkty[1]:
- reforma prawa autorskiego - piraci postulują pełną swobodę niekomercyjnego używania i kopiowania dóbr intelektualnych oraz znaczne skrócenie okresu ochrony praw autorskich w przypadku użycia komercyjnego; chcą również zakazać DRM
- zniesienie patentów - piraci żądają całkowitego zniesienia patentów i zdecydowanej walki z prywatnymi monopolami
- ochrona prywatności obywateli - piraci domagają się zniesienia dyrektywy o retencji danych i sprzeciwiają się inwigilacji obywateli pod pretekstem walki z terroryzmem
Piratpartiet postuluje w szczególności zniesienie patentów farmaceutycznych. Chce, aby badania nad nowymi lekami były prowadzone przez instytucje publiczne, a same leki nie podlegały patentowaniu[2]. Nie postuluje natomiast żadnych zmian w zakresie prawa regulującego używanie znaków towarowych.
Poza tymi postulatami partia nie posiada programu dotyczącego innych zagadnień. Nie uważa się ani za partię prawicową, ani lewicową[3]. Deklaruje, że nie dąży do udziału we władzy i jest gotowa popierać w pozostałych sprawach dowolny rząd, który będzie realizował jej postulaty[4].
Partia nie ma zdania na temat tego, czy Szwecja powinna, czy nie powinna należeć do Unii Europejskiej[4].
[edytuj] Liderzy
- Rickard Falkvinge 2006–2011
- Anna Troberg 2011–nadal
[edytuj] Wybory
[edytuj] Wybory do Riksdagu w 2006 roku
Piratpartiet wzięła udział w wyborach do Riksdagu 17 września 2006. Zdobyła 34 918 głosów (0,63%)[5]. Nie przekroczyła tym samym ani 4-procentowego progu uprawniającego do udziału w podziale mandatów, ani 1-procentowego progu dającego dostęp do finansowania z budżetu[6].
[edytuj] Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku
Kilka tygodni przed eurowyborami Piratpartiet przeżyła gwałtowny wzrost popularności. 17 kwietnia 2009 szwedzki sąd skazał czterech twórców portalu The Pirate Bay na karę więzienia i miliony dolarów odszkodowania za naruszenia praw autorskich. W ciągu kilku dni po wyroku liczba członków Piratpartiet wzrosła z kilkunastu tysięcy do prawie 40 tysięcy, czyniąc ją trzecią co do wielkości partią pozaparlamentarną w Szwecji[7].
Piratpartiet zdobyła w wyborach do Parlamentu Europejskiego 225 915 głosów (7,13%) i wprowadziła do PE jednego przedstawiciela[8]. Christian Engström wszedł w skład grupy Zieloni - Wolny Sojusz Europejski[9]. Po wejściu w życie traktatu lizbońskiego Piratpartiet otrzymała drugi mandat, który przypadł Amelii Andersdotter.
[edytuj] Wybory do Riksdagu w 2010 roku
W wyborach do Riksdagu 19 września 2010 Piratpartiet zdobyła 38 491 głosów (0,65%)[10].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Introduction to Politics and Principles (ang.). Piratpartiet. [dostęp 2010-11-19].
- ↑ An alternative to pharmaceutical patents (ang.). Piratpartiet. [dostęp 2010-11-19].
- ↑ Anna Nowacka-Isaksson: Zrzeszamy komunistów i kapitalistów. Rp.pl, 11 czerwca 2009. [dostęp 2009-07-22].
- ↑ 4,0 4,1 Principles 3.2 (ang.). Piratpartiet, grudzień 2008. [dostęp 2009-07-22].
- ↑ Vall till riksdagen (szw.). 21 września 2006. [dostęp 2009-07-22].
- ↑ Quinn Norton: Voters Keelhaul Pirate Party (ang.). Wired.com, 18 września 2006. [dostęp 2009-07-22].
- ↑ Anna Nowacka-Issakson: Partia Piratów rośnie w siłę. Rp.pl, 22 kwietnia 2009. [dostęp 2009-07-22].
- ↑ Val till Europaparlamentet - Röster (szw.). 11 czerwca 2009. [dostęp 2009-07-22].
- ↑ Pirate Party: Greens/EFA Group welcome Swedish Pirate Party member (ang.). Greens/EFA. [dostęp 2009-07-22].
- ↑ Val till riksdagen - Röster
[edytuj] Linki zewnętrzne
