Pirogalol
| Pirogalol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C6H6O3 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inne wzory | C6H3(OH)3 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 126,11 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | bezbarwny | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 87-66-1 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 1057[4] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pochodne | kwas galusowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | ksylenole | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pirogalol (1,2,3-trihydroksybenzen) – organiczny związek chemiczny z grupy polifenoli. Zawiera 3 grupy hydroksylowe w pozycjach 1, 2 i 3 pierścienia benzenowego. Jest białym, krystalicznym proszkiem o słabym, charakterystycznym zapachu.
Alkaliczny roztwór pirogalolu stosuje się do usuwania tlenu z mieszanin gazowych. Roztwór taki jest nietrwały na powietrzu (pirogalol rozkłada się w takich warunkach do dwutlenku węgla, kwasu octowego i innych produktów. Wykorzystuje się to również do oznaczania zawartości tlenu w mieszaninach gazów (np. w powietrzu). Posiada dwa izomery strukturalne – 1,2,4-trihydroksybenzen oraz floroglucynę (1,3,5-trihydroksybenzen).
Spis treści |
Historia i otrzymywanie[edytuj]
Po raz pierwszy został zsyntezowany przez Scheele'a w 1786 roku poprzez ogrzewanie kwasu galusowego.
Zastosowanie w fotografii[edytuj]
Wykorzystywany jest jako wywoływacz w fotografii, jako absorbent w analizie gazowej oraz jako składnik farb do włosów. Prawdopodobne działanie mutagenne pirogalolu czyni wątpliwym jego dalsze użycie w produktach do barwienia włosów.
Jako wywoływacz występuje w postaci „puszystego” proszku. Wywołuje wyrównawczo, obecnie jest używany coraz rzadziej. Na długo barwi skórę i ubranie.
Zastosowanie w lecznictwie[edytuj]
Stosowany również sporadycznie w dermatologii jako lek o działaniu złuszczającym w miejscowym leczeniu łuszczycy (maści i pasty 10–20% oraz roztwory spirytusowe 1%). Występuje pod farmaceutyczną nazwą Pyrogallolum, syn.Acidum pyrogallicum.
Przypisy[edytuj]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Pirogalol (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2011-06-23].
- ↑ Pirogalol (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-06-23].
- ↑ 3,0 3,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Pirogalol (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2011-06-23].
- ↑ Pirogalol – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
Bibliografia[edytuj]
- Farmakopea Polska IV t. 1 ; 1970 r. - str. 506
- Poradnik Terapeutyczny, red. Piotr Kubikowski, wyd. II – PZWL 1969 r.
- http://luskiewnik.strefa.pl/akne/new-page-2.htm
- Leksykon Leków Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński, PZWL 1991 - str. 510
- Choroby skóry Stefania Jabłońska, PZWL 1951
