Pistolet maszynowy Reising

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reising
Reisingm50.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj pistolet maszynowy
Historia
Prototypy 1940
Produkcja seryjna 19411945
Dane techniczne
Kaliber 11,43 mm
Nabój .45 ACP
Magazynek pudełkowy, 20 nab.
Wymiary
Długość 959 mm (M50)
757 mm (M55)
Długość lufy 279 mm (M50)
Inne
Szybkostrzelność teoretyczna 550 strz/min (M50)
500 strz/min (M55)
Zasięg skuteczny 200 m
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Reising to amerykański pistolet maszynowy z okresu II wojny światowej. Zamówiono ponad 10 000 egzemplarzy tej broni głównie na potrzeby piechoty morskiej (w tym czasie Korpus Piechoty Morskiej był częścią marynarki Stanów Zjednoczonych), część produkcji została wysłana także do Kanady i Związku Radzieckiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dwa najpopularniejsze modele to M50 i M55, drugi z nich był uproszczoną wersją pierwszego, ze składaną kolbą, bez tłumika płomieni i z prostszą budową wewnętrzną, co spowodowało, że wersja M55 była lżejsza, krótsza i miała niższą szybkostrzelność. M55 używany był przez jednostki spadochronowe Marines, a także załogi pojazdów opancerzonych.

Pierwsza partia tej broni została zamówiona z powodu niedostępności wystarczającej ilości Thompsonów. W czasie testów, w których Reising pokonał kilka innych konstrukcji okazało się, że Reising był dobrą, lekką i celną bronią – większość swoich zalet zawdzięczał strzelaniu z zamka zamkniętego.

W praktyce okazało się, że broń ta bardzo często zawodziła w trudnych warunkach polowych, kiedy to zanieczyszczenia doprowadzały do częstych zacięć. W czasie walk o Wyspy Salomona większość uzbrojonych w tę broń Marines zamieniła zacinające się Reisingi na zdobyczną broń japońską.

Jeszcze przed końcem wojny większość Reisingów została przekazana policji i FBI.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Pistolet maszynowy Reising był bronią samoczynno-samopowtarzalną działającą na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego.

Istota działania automatyki polegała na opóźnionym otwarciu zamka w wyniku jego samozaryglowania (na skutek przekoszenia), a następnie jego samoodryglowania (przez powrót do położenia osiowego po pokonaniu siły tarcia), w chwili gdy ciśnienie gazów w lufie obniży się na tyle, że wysunięcie łuski z komory nabojowej nie spowoduje pęknięcia lub rozerwania łuski. Wyciąg znajduje się w zamku, a wyrzutnik w komorze zamkowej.

Mechanizm uderzeniowo – kurkowy z posuwistym ruchem kurka.

Zasilanie z magazynka pudełkowego o pojemności 20 nabojów pistoletowych .45 ACP.

Pistolet maszynowy Reising M50 wyposażony jest w łoże drewniane przechodzące w tylnej części w kolbę. Lufa częściowo użebrowana ma osłabiacz podrzutu.

Celownik przeziernikowy z podziałką na 50, 100, 200 i 300 jardów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]