Pokój w Raciążu
Pokój w Raciążu – porozumienie polsko-litewsko-krzyżackie z 1404 roku dotyczące przynależności państwowej ziemi dobrzyńskiej
Spis treści |
Tło [edytuj]
W 1402, w wyniku działań Świdrygiełły, doszło do kolejnego najazdu krzyżackiego na Litwę. Polakom udało się jednak zyskać przychylność kurii papieskiej, która nakazała wstrzymanie walk. Wspólnemu stanowisku polsko-litewskiemu sprzyjała zawarta rok wcześniej unia wileńsko-radomska.
Postanowienia pokoju [edytuj]
Dzięki postanowieniom pokoju Polacy zyskali możliwość wykupu ziemi dobrzyńskiej, oddanej w zastaw Krzyżakom przez Władysława Opolczyka. Potwierdzono też pozostanie Żmudzi w rękach krzyżackich. Przy okazji zjazdu Witold zaprezentował też polskie postulaty dotyczące Pomorza Gdańskiego.
Kolejny spór [edytuj]
Porozumienie okazało się mieć charakter wyłącznie przejściowy, gdyż już w 1409 rozpoczęło się walne rozstrzygnięcie – wielka wojna z zakonem krzyżackim.
Bibliografia [edytuj]
- Marek Derwich, Monarchia Piastów, Warszawa-Wrocław 2003, Wydawnictwo Dolnośląskie, ISBN 83-7023-989-7
