Bogusław Leśnodorski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy profesora UW. Zobacz też: Bogusław Leśnodorski – wnuk bohatera poniższego biogramu, prawnik.
Bogusław Leśnodorski
Bogusław Leśnodorski
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1914
Kraków
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1985
Warszawa
Zawód historyk
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Rodzice Gustaw
Krewni i powinowaci Bogusław (wnuk)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Bogusław Leśnodorski (ur. 27 maja 1914 w Krakowie, zm. 1 lipca 1985 w Warszawie) – polski historyk ustroju i myśli politycznej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek PPS w latach 1947–1948, członek PZPR w latach 1948–1985[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Gustawa, profesora gimnazjalnego[2]. W 1932 ukończył III Gimnazjum im. Jana Sobieskiego w Krakowie (w tej szkole nauczał jego ojciec). Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, który ukończył w 1936. Rozpoczął na nim pracę w Katedrze Historii Ustroju Polski. W 1938 obronił doktorat (promotorem był Stanisław Kutrzeba).

W listopadzie 1939 został uwięziony w ramach Sonderaktion Krakau. Przebywał w obozach koncentracyjnych Sachsenhausen i Dachau. Zwolniony został w lutym 1940. Był zaangażowany w tajne nauczanie na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1947 uzyskał habilitację na podstawie rozprawy Dzieło Sejmu Czteroletniego. Od 1950 wykładał na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego jako profesor nadzwyczajny, a od 1958 profesor zwyczajny. W latach 1965–1968 był dziekanem Wydziału Prawa i Administracji UW. Od 1973 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. W 1966 uzyskał doktorat honoris causa Uniwersytetu w Tuluzie.

Głównym obszarem jego badań było polskie oświecenie. Opublikował m.in. książkę Polscy jakobini, a także opracował pisma Kuźnicy Kołłątajowskiej. Jest także współautorem (wraz z Juliuszem Bardachem i Michałem Pietrzakiem) wielokrotnie wznawianego podręcznika Historia ustroju i prawa polskiego.

Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie,

Był dziadkiem Bogusława Leśnodorskiego, prawnika i prezesa Legii Warszawa[3].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL. Materiały partyjne 1950-1986, t. II, wybór, wstęp i opracowanie Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, Warszawa 2012, s. 98.
  2. Tadeusz Chrostowski. Prof. dr Bogusław Leśnodorski. Członek Honorowy TNP (1914-1985). „Notatki Płockie”, s. 53, Nr 30 z 1985. 
  3. Bogusław Leśnodorski: Prezes z Żylety. newsweek.pl, 2012-02-02. [dostęp 2013-02-09].
  4. Tadeusz Chrostowski. Prof. dr Bogusław Leśnodorski. Członek Honorowy TNP (1914-1985). „Notatki Płockie”, s. 56, Nr 30 z 1985. 
  5. 16 lipca 1954 „za wybitne zasługi w dziedzinie nauki” M.P. z 1954 r. Nr 112, poz. 1566
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1951 r. o nadaniu odznaczeń państwowych. monitorpolski.gov.pl. [dostęp 3 lipca 2014].
  7. Dziennik Polski, rok VIII, nr 174, (2637), s. 6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]