Bogusław Leśnodorski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy profesora UW. Zobacz też: prawnika.
Bogusław Leśnodorski
Bogusław Leśnodorski
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1914
Kraków
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1985
Warszawa
Zawód historyk
Narodowość  Polska
Tytuł profesor zwyczajny
Krewni i powinowaci Bogusław (wnuk)
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Bogusław Leśnodorski (ur. 27 maja 1914 w Krakowie, zm. 1 lipca 1985 w Warszawie) – polski historyk ustroju i myśli politycznej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek PPS w latach 1947–1948, członek PZPR w latach 1948–1985[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Gustawa, profesora gimnazjalnego. W 1932 ukończył III Gimnazjum im. Jana Sobieskiego w Krakowie. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, który ukończył w 1936. Rozpoczął na nim pracę w Katedrze Historii Ustroju Polski. W 1938 obronił doktorat (promotorem był Stanisław Kutrzeba).

W listopadzie 1939 został uwięziony w ramach Sonderaktion Krakau. Przebywał w obozach koncentracyjnych Sachsenhausen i Dachau. Zwolniony został w lutym 1940. Był zaangażowany w tajne nauczanie na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1947 uzyskał habilitację na podstawie rozprawy Dzieło Sejmu Czteroletniego. Od 1950 wykładał na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego jako profesor nadzwyczajny, a od 1958 profesor zwyczajny. W latach 1965–1968 był dziekanem Wydziału Prawa i Administracji UW. Od 1973 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. W 1966 uzyskał doktorat honoris causa Uniwersytetu w Tuluzie.

Głównym obszarem jego badań było polskie oświecenie. Opublikował m.in. książkę Polscy jakobini, a także opracował pisma Kuźnicy Kołłątajowskiej. Jest także współautorem (wraz z Juliuszem Bardachem i Michałem Pietrzakiem) wielokrotnie wznawianego podręcznika Historia ustroju i prawa polskiego.

Był dziadkiem Bogusława Leśnodorskiego, prawnika i prezesa Legii Warszawa[2].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia
Nagrody

Przypisy

  1. Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL. Materiały partyjne 1950-1986, t. II, wybór, wstęp i opracowanie Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, Warszawa 2012, s. 98.
  2. Bogusław Leśnodorski: Prezes z Żylety. newsweek.pl, 2012-02-02. [dostęp 2013-02-09].
  3. 16 lipca 1954 „za wybitne zasługi w dziedzinie nauki” M.P. z 1954 r. Nr 112, poz. 1566
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1951 r. o nadaniu odznaczeń państwowych. monitorpolski.gov.pl. [dostęp 3 lipca 2014].
  5. Dziennik Polski, rok VIII, nr 174, (2637), s. 6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anna Rosner: Bogusław Leśnodorski. W: Profesorowie Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego 1808-2008. Grażyna Bałtruszajtys (red.). Wyd. 1. Warszawa: Lexis-Nexis, 2008, s. 267-269. ISBN 978-83-7334-905-6.