Reinhold Glière

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reinhold Glière jako młody mężczyzna.

Reinhold Ernst Glière (ros. Рейнгольд Морицевич Глиэр, Reingold Moricewicz Glier; ur. 30 grudnia 1874?/11 stycznia 1875 w Kijowie, zm. 23 czerwca 1956 w Moskwie) – kompozytor rosyjski i ukraiński pochodzenia polsko-niemieckiego.

Ojcem Glièra był pochodzący z Klingenthal Ernst Moritz Glier, zamieszkały w Kijowie budowniczy instrumentów dętych blaszanych; matka (Józefa Korczak) była Polką. Młody Glière uczył się od roku 1891 gry na skrzypcach w konserwatorium kijowskim u Otakara Ševčíka. Studia muzyczne kontynuował od roku 1894 na Konserwatorium Moskiewskim u Antona Areńskiego i Siergieja Taniejewa.

W rok po ukończeniu studiów został Glière pedagogiem w moskiewskim Instytucie im. Gniesinych (Российская академия музыки имени Гнесиных). W latach 1905–1908 studiował w Berlinie dyrygenturę u Oskara Frieda. W latach 1920–1941 był wykładowcą kompozycji na Konserwatorium Moskiewskim. Do jego uczniów należeli m.in. Nikołaj Miaskowski i Siergiej Prokofjew. Nie był zwolennikiem awangardy muzycznej, tworzył kompozycje stylistycznie konserwatywne, lecz doskonałe pod względem rzemiosła kompozytorskiego. Po studiach w Berlinie wprowadzał do swoich kompozycji elementy impresjonizmu muzycznego. Nie sprzeciwiał się oficjalnej polityce realizmu socjalistycznego. W tematyce nawiązywał często do folkloru narodów ZSRR. Był wielokrotnie nagradzany, otrzymał tytuł „Ludowego Artysty ZSRR” oraz Ludowego Artysty Rosji, Azerbejdżanu i Uzbekistanu. Trzykrotnie otrzymał Nagrodę Stalinowską.

Jego balet „Czerwony Mak” z roku 1927 został uznany za wzorcowy przykład połączenia treści propagandowych z popularną, tradycyjną formą muzyczną.

Dzieła (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Trzy symfonie (I Symfonia Es-dur, Op. 8 (1900), II Symfonia c-moll, Op. 25 (1907), III Symfonia h-moll, Op.42 "Ilja Muromiec" (1911))
  • Balety: „Kozacy zaporoscy”, „Jeździec miedziany”, „Taras Bulba”, „Czerwony Mak”,
  • Uwertury: „Przyjaźń narodów”, „Na 20-lecie Rewolucji”, „Na 25-lecie Armii Czerwonej”, „Zwycięstwo”
  • Kantaty: „Ku czci Armii Czerwonej”
  • Opery: „Szach-Senem”, „Gjulsara”,
  • Koncerty: na harfę, sopran koloraturowy, wiolonczelę, róg, skrzypce,
  • Cztery kwartety smyczkowe
  • Trzy sekstety smyczkowe
  • Utwory fortepianowe
  • Utwory na orkiestrę dętą

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogusław Schaeffer: Historia muzyki – style i twórcy, Młodzieżowy Ruch Miłośników Muzyki "Pro Sinfonika", Poznań 1979