René Thom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
René Thom
René Thom (1970)
René Thom (1970)
Data i miejsce urodzenia 2 września 1923
Montbéliard
Imię i nazwisko przy narodzeniu René Thom
Data i miejsce śmierci 25 października 2002
Bures-sur-Yvette
Zawód matematyk
Narodowość francuska
Tytuł profesor
Alma Mater École Normale Supérieure
Odznaczenia
Krzyż Wielki Narodowego Orderu Zasługi dla Nauki (Brazylia)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty René Thom w Wikicytatach

René Thom (ur. 2 września 1923 w Montbéliard, zm. 25 października 2002 w Bures-sur-Yvette) – francuski matematyk. W latach 1957–1967 profesor Uniwersytetu w Strasburgu, od 1963 Instytutu Wyższych Studiów Naukowych w Bu-res-sur-Yvette pod Paryżem. Od 1967 członek Francuskiej Akademii Nauk. Autor prac głównie z topologii algebraicznej i różniczkowej (przestrzeń Thoma), twórca teorii katastrof (1966). W 1958 został nagrodzony Medalem Fieldsa.

Zarys kariery naukowej[edytuj | edytuj kod]

Jego talent matematyczny ujawnił się już w dzieciństwie. Pierwszy stopień naukowy, bakalaureat, uzyskał mając zaledwie siedemnaście lat. Był to jednak okres wojny i jego rozwój naukowy nie mógł przebiegać normalnie: Thom uzyskał doktorat (którym opiekował się naukowo słynny Henri Cartan) dopiero w 1951. Największy rozgłos przyniosła mu stworzona przezeń wielce spektakularna teoria katastrof (choć nie za nią uzyskał Medal Fieldsa). Opisuje ona w precyzyjny sposób możliwe nieciągłe skutki ciągłych działań i ma ogromne znaczenia poza matematyką, szczególnie dla nauk technicznych (choć przez pewien czas wiązano ją z możliwością opisu nawet niektórych zdarzeń społecznych – jak się wydaje, nadzieje w tym względzie były jednak przesadzone).

Thom zdobył także za swe osiągnięcia Wielką Nagrodę Naukową Miasta Paryża (1974) i uzyskał m.in. prestiżowe, honorowe członkostwo Londyńskiego Towarzystwa Matematycznego (1990).

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Espaces fibrés en sphères et carrés de Steenrod (1952)
  • Quelques propriétés globales des variétés différentiables (1954)
  • Ensembles et morphismes stratifiés (1969)
  • Stabilité structurelle et morphogenèse (1972)
  • Modèles mathématiques de la morphogenèse (1974)
  • Paraboles et catastrophes (1980) – wyd. pol. Parabole i katastrofy • Rozmowy o matematyce, nauce i filozofii z Giulio Giorello i Simoną Marini, 1991
  • Esquisse d'une sémiophysique • Physique aristotélicienne et théorie des catastrophes (1989)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]