Klaus Roth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Klaus Friedrich Roth (ur. 29 października 1925 we Wrocławiu) – brytyjski matematyk, znany z prac nad aproksymacją diofantyczną, wyszukiwaniem liczb pierwszych i zagadnieniami równomiernego rozkładu.

Roth ukończył kolegium Peterhouse w Cambridge w roku 1945. Był uczniem Harolda Davenporta.

W roku 1955 udowodnił twierdzenie, zwane dziś twierdzeniem Thue-Siegela-Rotha (lub krótko – twierdzeniem Rotha), będące ostatnim z szeregu twierdzeń dotyczących aproksymacji liczb algebraicznych za pomocą liczb wymiernych. Rozwiązuje ono w sposób ostateczny problematykę dokładności takiej aproksymacji. Za wynik ten został w roku 1958 wyróżniony medalem Fieldsa.

W roku 1956 Roth wykazał, że dowolny podzbiór zbioru liczb całkowitych o gęstości dodatniej zawiera nieskończenie wiele ciągów arytmetycznych długości trzy. Wynik ten został później znacznie wzmocniony przez innych matematyków i nosi dziś nazwę twierdzenia Szemeredi.

Od roku 1960 jest członkiem Royal Society. Oprócz medalu Fieldsa, wyróżniono go medalem De Morgana przyznawanym przez Londyńskie Towarzystwo Matematyczne oraz medalem Sylvestera.

Ma liczbę Erdősa równą 2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]